اما هنوز هم دیر نشده و همگی میدانیم که اطلاعات گردشگرانی که به ایران وارد میشوند، در سفارتخانهها و البته ادارات مربوط موجود است؛ بنابراین رایزنان فرهنگی ایران بخصوص در کشور فرانسه با ایجاد انگیزههایی مانند ارسال جوایزی نفیس از صنایع دستی ایران میتوانند با برقراری ارتباط با این گردشگران از آنها برای ثبت خاطراتشان در دنیای مجازی دعوت کنند و با انتشار این خاطرات مستند جلوی سمپاشی برخی کشورها علیه جاذبههای کشور ایران را بگیرند. اما این موضوع یا ایـــن روش نباید هرگز یک بار برای همیشه انجام شود، بلکه باید با برنامهریزی دقیق و هدفمند این روش را به عنوان سیاستی دائم از طریق سفارتخانههای ایران و بخصوص سازمان میراث فرهنگی در همه جای این دهکده جهانی به کار گرفت تا خاطرات شیرین گردشگران سراسر جهان به زبانهای رایج جهان منتشر و البته جایگاه واقعی ایران از لحاظ امنیت و ثبات داخلی به جهانیان شناسانده شود.
سازمان میراث فرهنگی نیز میتواند این سیاست را با در اختیار قرار دادن بروشورهایی به گردشگران ورودی تکمیل کند و به نوعی این گردشگران را از ابتدای سفرشان تا انتهای آن همراهی کند تا بتوان به آینده صنعت گردشگری ایران با توجه به این همه کارشکنی دیگران و تبلیغات دل بست.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم