«یار مهربان» را دریابیم

و کیست که نداند بهترین این دفعات، در زمان برگزاری نمایشگاه سالانه کتاب تهران اتفاق می‌افتد.

این‌که رسانه‌ای پیشرو و یکه‌تاز به سراغ یارمهجور ما می‌رود و به یادمان می‌اندازد قدمت رسانه مکتوب ـ کتاب ـ خیلی بیشتر از رسانه‌های تازه‌کار و در عین حال قدرتمندی چون رادیو، تلویزیون و اینترنت است که به زحمت عمری صد ساله دارند و اصولا نشانه تمدن بشر محسوب می‌شود، اتفاق بسیار خجسته‌ای است.

این‌که یاد ما می‌اندازند که قبل از این‌که روزنامه و مجله پا به دنیای رسانه‌های مکتوب بگذارند و رنگ‌های متنوع آنها حافظه تصویری ما را پر سازند، کتاب‌ها، دوستان بدون ادعایی بودند که با شمعی و چراغی، عیش شبانه ما را تکمیل می‌کردند و به هر خاطره‌ای از شب‌های یلدایمان رنگ می‌پاشیدند.

این نشان می‌دهد از آن تفکری که زمانی، رسانه‌های دیجیتال و تصویری را رقیب رسانه‌ای مانند کتاب می‌دانستند و به طرفداری یکی از اینها صف زنده‌باد و مرده‌باد راه می‌انداختند، خیلی گذشته و فضایی صمیمی سالی چند بار بین این دو رسانه حاکم می‌شود، رو به پیشرفت است و بهتر هم می‌شود.

در این بین به جد امیدواریم عشاق کتاب و به اصطلاح خوره‌های کتاب، به اندازه طرفداران ورزش و بخصوص فوتبال در برنامه‌های آینده تلویزیون در نظر گرفته شوند و برنامه‌های مورد علاقه‌شان، بخش ثابتی از شبکه‌های اصلی صدا و سیما را تشکیل بدهد و کتاب به موضوع دور از دسترسی در ایام معدودی از سال تبدیل نشود و مثلا تنها در برنامه‌های خوش‌ذوقی مثل رادیو هفت محدود نشود که فقط بازیگران و آدم‌های دوست‌داشتنی مردم بنشینند مقابل قاب تلویزیون و برایشان کتاب معرفی کنند و بخوانند تا مردم را تشویق و ترغیب نمایند که به کتاب‌های پیشنهادی‌شان یک سری بزنند.

اگر قبول کنیم که طی 35 سالی که از انقلاب گذشته، تعداد تحصیلکرده‌ها و نیازهای آنان چند برابر شده، باید بپذیریم که حجم برنامه‌هایی که به معرفی کتاب‌های جدید می‌پردازد باید چند برابر شود.

کمی پا را فراتر می‌نهیم و پیشنهاد می‌دهیم که شبکه‌ای مخصوص کتاب و معرفی کتاب‌ها در گروه‌های مختلف عمومی، تخصصی، دانشگاهی و داستان و رده‌های مختلف سنی به وجود بیاید که جذابیت‌های این رسانه مکتوب را با یکسری تمهدیدات ساختاری و روایت‌کننده به جذابیت‌های بصری پیوند بزند و محدود به خواندن کتاب نشود.

اتفاق‌هایی از این دست در روایت تصویری کتاب «دا» افتاده و جذابیتش را ثابت کرده و مخاطب را به دنبال خود کشانده است.

پدیده‌های به‌روز و خوب از دل چنین برنامه‌هایی متولد می‌شوند و چه اشکالی دارد تلویزیون برای دست یازیدن به جذابیت‌های بیشتر و جلب مخاطب،این بار دست به دامان کتاب شود؛ منبع تمام نشدنی که هر گروه سنی از هر رده‌بندی اجتماعی و تحصیلی را می‌تواند جذب خود کند. شاید این اتفاق خوب و خجسته رخ داد؛ کسی چه می‌داند.