jamejamonline
ورزشی فوتبال کد خبر: ۶۶۰۵۷۱   ۱۹ فروردين ۱۳۹۳  |  ۱۰:۴۱

سرمربی پرسپولیس جلوی گریه اش را گرفت

بغض علی دایی در درفشی فر

۲

برای یک مربی هیچ چیز بدتر از این نیست وقتی تیمش را در آستانه قهرمانی لیگ برتر می بیند ناگهان همه چیز به هم بریزد و تیمش چهارم جدول شود.

بغض علی دایی در درفشی فر

جام جم ورزشی - علی دایی دیروز سعی می کرد خود را در تمرینات خونسرد جلوه بدهد و مثل همیشه باشد . او حتی برای اینکه همه چیز را عادی جلوه بدهد با هواداران حاضر در مقابل ورزشگاه درفشی فر عکس یادگاری انداخت اما حال و روز او چندان قابل تعریف نبود. علی دایی روز گذشته به صورت آشکار بغض کرده بود و حتی او را با چشم های سرخ شده و بعضا پر از اشک دیده اند. مشخص است که علی دایی تحت فشار روانی زیادی قرار دارد اما به هر حال این مربی در شرایطی که باید عامل اصلی روحیه دهی به بازیکنانش در هفته پایانی لیگ باشد حال و روز خوشی ندارد. مربی عصبی، مربی آشفته، مربی ای که بغض کرده و مربی ناامید به چه درد پرسپولیس در هفته آخر لیگ برتر می خورد؟!

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:
نظرات بینندگان
انتشار یافته: ۲
در انتظار بررسی: ۰
غیر قابل انتشار: ۰
پرسپولیسی
Iran, Islamic Republic of
۱۱:۵۶ - ۱۳۹۳/۰۱/۱۹
مربی عصبی، مربی آشفته، مربی ای كه بغض كرده و مربی ناامید به چه درد پرسپولیس در هفته آخر لیگ برتر می خورد؟!
اینا كه گفتی یعنی چی؟ داری در مورد علی دایی می نویسی... بیا پایین با هم بریم
۰
۰
شیما
Iran, Islamic Republic of
۲۰:۵۸ - ۱۳۹۳/۰۱/۱۹
علی دایی بزرگ فوتبال ما به حساب میاد این بیچاره دیگه چیكار كنه اخه وقتی نیلسون اونجوری مفت گل میخوره....مربی خسته و اشفته ام اقای قلعه نویی
۰
۰

یادداشت

بیشتر
وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

وداع تلخ با «آقا نادر»؛ مرد شماره یک اخلاق

 نادر دست‌نشان متولد ۱۳۳۹‌ از نامداران فوتبال مازندران و پرافتخارترین بازیکن تیم نساجی مازندران بود که هم در دوران اوج و هم در دوران مربی‌گری، نزد همه کسانی که او را از نزدیک می‌شناختند، مرد اخلاق بود.

فوتبال، بازتابی از زندگی

فوتبال، بازتابی از زندگی

برای ما فوتبالی‌ها که از بچگی تا پیرانه‌سری با فوتبال زندگی کرده‌ایم، طبیعی است که فوتبال آمیخته با زندگی است و در تک‌تک سلول‌های بدن ما تنیده شده است.

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

 نیم قرن از عمر ورزشگاه آزادی می‌گذرد. اولین خاطره‌های من از این ورزشگاه به سال ۱۳۵۳ برمی‌گردد که برای تماشای بازی ایران و کره‌شمالی در مقدماتی جام‌جهانی ۱۹۷۴

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر