عیاری در گفتوگویی مفصل با خبرگزاری تسنیم، در پاسخ به این پرسش که شما متهم به جنگ با برخی آموزههای سنتی هستید، توضیح داد: این اتهام بشدت یکسویه و ناجوانمردانه است. علاوه بر اینکه غیرمعقول هم هست. من هم مثل همه آدمها ممکن است با بخشی از سنتها که دست و پاگیرند و مزاحم هستند و بد و غلط مخالف باشم؛ اما مگر میتوانم با بخش عظیمی از سنت که ریشههای من در آن است مخالفت کنم؟
او افزود: من اتفاقا آدم بشدت سنتگرایی هستم و به این آسانیها دل نمیکنم از آنچه مربوط به گذشته ماست. اما مساله اینجاست که واقعا چه کسی میتواند دفاع کند و موافقت کند با سنتی که دست و پاگیر و خطرناک و ضربه زننده به آدمهاست؟ به صرف اینکه روی رفتاری، فکری اسم سنت قرار گرفت ما نباید وارد نقد آن شویم؟ من میتوانم برایتان فهرست بلندبالایی ردیف کنم از سنتهایی که کاملا مخالف دین و عقل و شرع هستند و باید نقد شوند. عیاری با اشاره به آنچه در فیلم خانه پدری مورد نظرش بوده است، ادامه داد: در فیلم من غیرت را نقد نمیکنم، نقد من روی این تعصب خشک است که کاملا واضح است امری ضددینی است. ما در «خانه پدری» تعصبات کور یا همان چیزی که میتوان اسمش را تحجر گذاشت هدف گرفتهایم و نه مطلقا چیزی دیگری را.
این کارگردان سینما در بخش پایانی این گفتوگو هم گریزی به مسائل روز سینما و جامعه ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی زد و گفت: نمیخواهم خیال کنند که دارم خودنمایی میکنم و چاپلوسانه سخن میگویم ولی واقعا مگر ممکن است نقش انقلاب را در رشد جامعه ایران نبینیم. مملکت ما الان چه طور رتبه دوم نانو در دنیاست؟ خود من پنج سال پیش در بوستون گلاب خواندم که رویان اصفهان بهشت مهندسین ژنتیک آمریکاست. در آمریکا چنین چیزی امکانپذیر نیست. این از کجا نشات گرفته؟ این رشد در همه چیز هم بوده است، در خود سینما مگر میشود رشد سینمای بعد از انقلاب را ندید؟ سالی چهار، پنج فیلم درخشان در هر سال، اصلا نمیشود منکر آن شد.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم