کودکان تیز هوش تافته جدابافته نیستند

اما آنهایی که بیشتر از ما شانس می‌آورند و عوامل ژنتیک برای متمایز شدنشان فعال می‌شود، تیزهوش متولد می‌شوند و از همان بدو تولد نشان می‌دهند که از نظر هوشی یک سرو گردن بالاتر از دیگرانند.

کودک تیزهوش حتی در دوره نوزادی در مقایسه با همسالانش رفتارهای متفاوتی دارد. تمرکز این نوزادان زیاد است و نسبت به صدا، نور و اتفاقات پیرامونشان واکنش نشان می‌دهند. آنها زودتر از نوزادان عادی غلت می‌زنند، سینه‌خیز می‌روند، می‌نشینند و شروع به راه رفتن می‌کنند. این کودکان زودتر از همسالان خود زبان باز می‌کنند و لغات را می‌آموزند، به‌طوری که دایره لغات آنها بسرعت وسیع می‌شود و جمله‌های پیچیده‌تر و پرمعناتری را نسبت به هم سن و سال‌های خود به زبان می‌آورند.

کنجکاوی جزو جدانشدنی وجود این کودکان است، به‌طوری که هر لحظه آماده کشف حقایق پیرامون و یادگیری موارد تازه هستند. این کودکان در سنین بسیار کم علاقه‌شان به کتاب را نشان می‌دهند و می‌توانند بنویسند و بخوانند یا حتی از تقویم، ساعت یا اطلس‌ جغرافیایی استفاده کنند. این کودکان رابطه علت و معلولی میان پدیده‌ها را نیز کشف می‌کنند و از قوه تخیل قوی خود در این مسیر استفاده می‌کنند.

این ویژگی‌های منحصربه‌فرد سبب می‌شود خانواده‌ها کودکان تیزهوش خود را تافته جدابافته دانسته، برای پرورش هر چه بیشتر استعداد آنها، در محیط‌های مصنوعی قرارشان دهند. محیط مصنوعی محیطی است که شباهتی با دنیای واقعی ندارد، دنیایی است که در آن خبری از تفاوت‌ها نیست و امکان تجربه مسائل مختلف وجود ندارد، در حالی که دنیای واقعی پر از تفاوت، انسان‌های متفاوت و شرایط گوناگون است. کسانی که مخالف جداسازی کودکان تیزهوش و قرار دادن آنها در محیط‌های آموزشی جداگانه هستند، استدلالشان بر همین پایه استوار است چون می‌گویند یک کودک تیزهوش علاوه بر یادگیری علوم و فنون نیاز به یادگیری تعاملات انسانی دارد یعنی همان چیزی که روان‌شناسان به آن هوش هیجانی می‌گویند.

آی کی یو همان ضریب هوشی است که تقریبا همه آن را می‌شناسند، اما ای کی یو، هوش هیجانی است که خلاقیت، ارتباط مناسب با دیگران و استفاده از حواس پنجگانه در محدوده آن می‌گنجد. برخلاف ضریب هوشی که تابع وراثت و از کنترل افراد خارج است، هوش هیجانی همواره قابلیت رشد دارد و می‌توان آن را پرورش داد. پرورش هوش هیجانی باعث می‌شود افراد بهتر با دنیای اطراف ارتباط برقرار کنند و در نتیجه زندگی لذتبخش‌تری داشته باشند و این همان چیزی است که کودکان تیزهوش به آن نیاز مبرم دارند.