خطرناکه حسن! اما خودت علمک گاز را تنظیم کن

ما همه این هشدارها را جدی گرفته‌ایم، اما در هوای بسیارسرد این روزها نه از آقای ایمنی خبری هست و نه از ماموران شرکت گاز!

بعدازظهر روز چهارشنبه به دلیل سرمای بیش از حد هوا، گاز ساختمان ما قطع شد. این در حالی بود که بقیه ساکنان کوچه گاز داشتند. در این مواقع اولین کاری که به ذهن هر کسی می‌رسد، تلفن زدن به شماره 194 است؛ شماره‌ای که اضطرارهای گازی شهروندان تهران را به گوش ماموران می‌رساند و‌ آنها طبق قانون ملزم هستند که خیلی زود خود را به محل برسانند. ساکنان ساختمان ما هم همین‌ کار را می‌کنند؛ از ساعت 15 تا پاسی از شب گذشته در سرمای 8 درجه زیر صفر بارها و بارها به شماره 194 زنگ می‌زنند، اپراتورها آدرس منزل را می‌گیرند و می‌گویند به ماموران اعلام می‌کنند؛ البته این را هم توضیح می‌دهند که به دلیل تعداد بالای قطع گاز در سطح شهر تهران باید منتظر بمانیم تا ماموران برسند. ماموران نمی‌آیند و ساکنان آپارتمان از فامیل‌ها، دوست و آشنایان می‌شنوند که انتظار بی‌فایده است، ماموران شرکت گاز نخواهند آمد. به همین دلیل خود ساکنان ساختمان دست به کار می‌شوند و با دستکاری علمک، گاز ساختمان را وصل می‌کنند...! چند روز از قطعی گاز ساختمان ما گذشته است؛ همسایه ما که مهندس بود و از ابزار فنی سررشته داشت، علمک را راه انداخت، اما هنوز از ماموران شرکت گاز خبری نیست! اگر ما می‌خواستیم منتظر ماموران بمانیم و از قانون آقای ایمنی پیروی کنیم، هنوز باید در سرما زندگی را سپری می‌کردیم. همه ما می‌دانیم که کار خطرناکی انجام داده‌ایم. گاز شوخی‌بردار نیست. همه ما هر لحظه منتظر یک اتفاق بد هستیم، شب‌ها بیدار می‌شویم و به وسایل گازسوز سر می‌زنیم که نکند اتفاقی افتاده باشد!

اما از ماموران گاز خبری نیست! وقتی شرایط عادی است و شهر در امن و امان است کمبودها دیده نمی‌شود، اما بارش زیاد برف در چند روز اخیر نشان داد که شهر چندان هم در امن و امان نیست و ماموران شرکت گاز تعدادشان آن‌قدر زیاد نیست که بتوانند به امور ایمنی مردم در شرایط نیمه‌بحرانی رسیدگی کنند. حالا جای آقای ایمنی خالی است که بیاید و بگوید: ماموران و مدیران محترم شرکت گاز؛ قطعی گاز و مردم را به حال خود رها کردن خطرناکه!

طاهره آشیانی / دبیر گروه رادیو و تلویزیون