کاناوارو: بِبَر تا اسطوره شوی

وقتی به جام جهانی برزیل فکر می‌کنید نخستین چیزی که به ذهنتان می‌آید، چیست؟

وقتی شما درباره برزیل صحبت می‌کنید در واقع درباره فوتبال حرف می‌زنید. ما درباره کشوری حرف می‌زنیم که فوتبال متفاوتی دارد. فوتبال در برزیل یک نمایش است؛ دلیلی برای زندگی کردن. من افتخار می‌کنم‌ برزیلی‌ها از پنج قهرمانی که در جام جهانی به دست آورده‌اند دو تای آن را با غلبه بر ایتالیا در دو فینال مختلف به دست آورده‌اند (فینال 1970 و فینال 1994). اینها باعث می‌شود به ایتالیایی بودنم بیشتر افتخار کنم. برزیل خودِ فوتبال است.

مهم ترین ویژگی تیم ملی ایتالیا چیست؟

ایتالیا قدرت تکنیکی بالایی دارد، اما بیش از هر چیزی بازیکنان با عشق، فداکاری و علاقه بازی می‌کنند تا بازی را با پیروزی پشت سر بگذارند. حتی اگر لازم باشد زشت بازی می‌کنیم تا بازی را ببریم. برای ایتالیا بردن به معنای همه چیز است، این راز بزرگ ماست. ما عزمی راسخ برای غلبه بر مشکلات و موانع داریم، چیزی که به آن هم خیلی افتخار می‌کنیم.

در روزهای اخیر صحبت‌های زیادی درباره تغییرات تیم ملی ایتالیا از زمان روی کار آمدن چزاره پراندلی به‌عنوان سرمربی مطرح شده است. شما در این باره چه فکر می‌کنید؟

ایتالیا همواره تغییرات زیادی را تجربه کرده است، اما نه فقط با پراندلی. اگر به 20 سال گذشته نگاهی بیندازید متوجه می‌شوید تعدادی از برترین فوتبالیست‌های اروپا در میلان بازی ‌کرده‌اند. تیم ملی ایتالیا نیز همواره برترین فوتبالیست‌های اروپا را در ترکیب خود داشته است. ‌حالا با کمک همین بازیکنان برتر فوتبال اروپا، تیم ملی ایتالیا گاهی اوقات با چهار مهاجم و دو هافبک بازی کرده و گاهی اوقات با دو مهاجم. ‌این مهاجم می‌توانست پیرلو باشد، می‌توانست زامبروتا باشد یا گروسو. اکنون بیشتر از هر زمانی درباره خط دفاعی ایتالیا صحبت می‌شود. ایتالیا می‌داند چطور دفاع کند، همان‌طور که حمله کردن را هم خوب بلد است. ایتالیا در اکثر بازی‌ها مالکیت بیشتری روی توپ دارد.

احتمالا یکی از به یادماندنی‌ترین بازی‌های شما در تیم ملی ایتالیا به جام جهانی 2006 و فینال مقابل فرانسه مربوط می‌شود. این‌طور نیست؟

نسل بازیکنانی که من هم جزو آنها بودم، همواره رقابتی سرسختانه با فرانسه داشتند، چون آنها همیشه در سخت‌ترین بازی‌ها و لحظات رودرروی یکدیگر قرار می‌گرفتند. مهم‌ترین نبرد در فینال جام جهانی 2006 بود، یعنی وقتی ما این تیم را بردیم و قهرمان جهان شدیم. چیزی بهتر از این نمی‌توانست وجود داشته باشد.

هنوز نمی‌دانم در فینال یورو 2000 روتردام هلند چه اتفاقی برای ما افتاد که قهرمانی اروپا را به فرانسه واگذار کردیم، شاید چون به اندازه کافی ایتالیایی نبودیم، اما به هر حال در 2006
همه‌چیز جبران شد. در آن مقطع بازی مقابل فرانسه همیشه برای ایتالیا لذتبخش بود؛ آنها بازیکنان فوق‌العاده‌ای مثل زیدان، تورام، دشام و هانری داشتند.

درباره تیم ملی اسپانیا چه فکر می‌کنید؟

خیلی خوشحالم که مدتی با پیوستن به رئال مادرید با فوتبال اسپانیایی بازی کردم. من از فوتبال اسپانیایی‌ها لذت می‌برم. آنها بدون فشار و استرس بازی می‌کنند، البته بردن در آنجا نیز بسیار مهم است، هر چند برای خودشان فوتبال متفاوتی دارند. تیم ملی اسپانیا در چند سال اخیر بسیار
خوش‌شانس بود، زیرا آنها نسلی از پدیده‌ها را در اختیار داشتند. آنها همیشه کیفیت بالایی دارند و مستعد هستند، اما نباید فراموش کرد آنها همیشه نمی‌توانند برنده باشند. آنها در چند سال اخیر به هر افتخاری رسیده‌اند، اما قطعا سال بسیار سختی را در پیش دارند.

وقتی در سال 2006 به فوتبال اسپانیا و رئال مادرید منتقل شدید،‌ می‌توانستید حدس بزنید این نسل طلایی می‌تواند در جام جهانی و رقابت‌های یوروی آینده به موفقیت‌های عظیمی برسد؟

بله، شما می‌توانستید در آنجا بازیکنانی باور نکردنی ببینید. البته در اسپانیا سال‌ها برای ایجاد تغییرات در تیم ملی این کشور وقت صرف شده بود. آنها در ادامه ، هم یورو را بردند و هم
جام‌ جهانی را تا به تیمی شکست ناپذیر تبدیل شوند.

ایتالیا در حالی که جام جهانی 2014 را در پیش‌ دارد، جام‌جهانی قبلی (2010 آفریقای جنوبی) را با ناکامی به پایان برد. آنجا چه اتفاقی افتاد؟

ما تیم خوبی داشتیم، تیمی متشکل از بازیکنان جوان و برخی از بازیکنان حاضر در جام جهانی 2006. اما گتوزو با مصدومیت زانو مواجه شد، بوفون کمر درد داشت و پیرلو هم با آسیب‌دیدگی مواجه شد. با این شرایط با مشکلات زیادی روبه‌رو شدیم. به همین دلیل است که می‌گویم برای قهرمان شدن در جهان باید شخصیت تیمی قوی داشت. من بارها فینال جام جهانی 2006 را به یاد می‌آورم، زمانی که موفقیت بزرگی به‌دست آوردیم و من به‌عنوان کاپیتان جام قهرمانی را بالای سر بردم. لحظات زیبایی بود.

فیفا / مترجم: هیلدا حسینی‌خواه