درباره اسکی و همه پیست‌هایی که می‌توان در آن اسکی کرد

سُر خوردن روی‌خاطرات

اسکی، میراث کودکان دیزین است

از 4 سالگی اسکی را همراه با اعضای خانواده اسکی‌بازم آغاز کردم. زندگی در منطقه دیزین این فرصت را برای من فراهم کرد که از کودکی زندگی در شرایط برفی و چگونگی لذت بردن از مصاف با این پدیده طبیعی را یاد بگیرم.
کد خبر: ۶۴۲۴۵۷

خانواده من همه اسکی‌باز هستند.  شاید از زمان‌های دور، زمانی که پدربزرگ‌های ما برای رسیدن به شهر و امکانات باید یاد می‌گرفتند با امکانات محدود در مصاف با حجم عظیم برف، بهمن و کولاک زنده بمانند، اسکی‌بازی در خانواده ما ارثی شد.  مرجان کلهر ورزشکار بیست و پنج ساله اسکی ایران که به عنوان اولین زن ایرانی فرصت رقابت در المپیک زمستانی کانادا را به دست آورد، به دلیل آسیب‌دیدگی شدید شانس حضور در المپیک سوچی را از دست داد. وی حتی فصل جاری اسکی در کشورمان را نیز از دست داد. و باید با زانوی آسیب‌دیده از پنجره ذهن خود مارپیچ بلند و کوتاه را اسکی کند.

مرجان که در کارنامه خود مدال نقره و برنز مسابقات قهرمانی جوانان آسیا در لبنان را دارد، در گفت‌وگو با «جام‌جم» از روزهای انتظار برای رفتن به اتاق عمل می‌گوید: هفته جاری روی زانویم جراحی می‌شود، از مهر امسال که در اتریش دچار آسیب‌دیدگی شدم اجازه هیچ گونه ورزش کردن را ندارم و امیدوارم پس از عمل روی ACL زانویم بتوانم تمریناتم را از سر بگیرم.

از اولین اسکی کردنت بگو؟

از چهار سالگی اسکی را با برادرم آغاز کردم. برادرم هم عضو تیم ملی است. من با برادرم رابطه نزدیکی داریم و او از همان اول به عنوان مربی اصول اسکی را به من یاد داد. ما خانوادگی اهل اسکی هستیم و این به این دلیل است که در دیزین زندگی می کنیم و اسکی روی برف یک کار خانوادگی است.

چطور شد به عنوان اولین زن ایرانی برای المپیک زمستانی انتخاب شدی؟

به دلیل آمادگی بالا و مسابقاتی که شرکت کرده بودم توانستم مجوز اعزام به المپیک کانادا را به دست آورم.

اولین مسابقه‌ای که شرکت کردی؟

در رده نونهالان و زمانی که چهار ساله بودم.

چطور شد آسیب دیدی؟

آسیب‌دیدگی جزو ورزش قهرمانی است و درست زمانی که در حال اسکی بودم، یک لحظه تعادلم به هم خورد و زمین خوردم. طوری که زانوی من پیچید و ACL پاره شد.

پزشکان چه نظری داشتند؟

پزشک خودم گفت نباید هیچ ورزشی کنم تا زمانی که جراحی صورت بگیرد و پس از آن با توجه به شرایط درمان تمریناتم را شروع کنم.

تفاوت اسکی کردن خودت را با حریفان المپیکی در چه مواردی دیدی؟

بزرگ‌ترین تفاوت این است که آنها در 12 ماه سال اسکی می‌کنند و ما فقط سه ماه فرصت داریم. به علاوه آنها روی یخ اسکی می‌کنند و ما روی برف. از نظر تکنیکی و امکانات، فاصله 40 ساله بین ما و آنها وجود دارد.

حضور مربی خارجی چقدر در پیشرفت اسکی ملی پوشان ایرانی تاثیر دارد؟

قبلا هم مربی خارجی داشته‌ایم و امسال هم از فرانسه، اما مساله این است که مسیر پیشرفت طولانی است. یک ورزشکار حرفه‌ای اسکی چند مربی دارد و ما هنوز فاصله زیادی با امکانات آنها داریم.

برای المپیک آینده برنامه‌ای داری؟

قول می‌دهم دو دوره المپیک آینده زمستانی به عنوان نماینده ایران در بازی‌ها حاضر باشم.

پروین ایمانی / جام‌جم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها