داغ هنر روی فلز

قدمت این شغل در استان کرمانشاه آنقدر هست که هنوز هم در‌برخی‌‌شهرهای این استان خریدار داشته باشد. «چلنگری» (آهنگری هنری) در میان عامه‌ مردم این روزها به «فرفورژه» معروف است.

چلنگرها معمولا تنها و بدون شاگرد کار می‌کردند. از جمله کارهای چلنگران، ساختن انواع نعل بود. از نعل‌های کوچک (مثل نعل الاغ یا نعل‌های پاشنه کفش و گیوه و میخ‌های مربوط) و نعل‌های سوراخ‌دار میخ‌خور تا نعل‌های سه‌پایه‌ میخ سرخود . نعل‌های بی‌سوراخ (که به کار جادو و خرافات می‌آمد). برای انجام کار چلنگری فلز بریده شده یا قطع شده به شکل موردنظر را در کوره نهاده تا داغ و کمی نرم شود . سپس تکه آهن را با انبر گرفته و روی سندان می‌گذارند و با چکش روی آن می‌کوبند تا شکل ابزار مورد نظر را بگیرد. در صورت لزوم بارها تکه فلز را در کوره می‌نهند تا دوباره نرم‌شده و روی آن می‌کوبند تا بالاخره به‌شکل مورد نظر و دلخواه در بیاید .

به علت مکانیزه شدن زندگی‌ها آهنگری سنتی نسبت به گذشته دور در مقطعی کم‌رونق شد، اما به علت شرایط خاص جغرافیایی منطقه کرمانشاه و بافت روستایی و عشایری منطقه همچنان بسیاری از محصولات مصرفی مورد احتیاج توسط صنعتگران استان و به صورت سنتی تولید می‌شود و رونق بهتری دارد.

ناگفته نماند، اداره‌کل میراث فرهنگی کرمانشاه از طریق معاونت میراث در حال بازسازی بازار سنتی آهنگران و نامگذاری آن طبق اسناد موجود به نام پیشین است و امید می‌رود، هنرهای سنتی و صنایع‌دستی این استان توسعه پیدا کند؛ چرا که ادا‌مه این مشاغل کمک به اشتغال بومی محلی است.