یکی از مهمترین این نشانهها، حضور پررنگ مدیران تلویزیونی در سینمای اینروزهای ماست. محمدرضا جعفری جلوه، قدرتالله احسانی، محمدمهدی طباطبایینژاد و بسیاری دیگر از مدیران امروز سینمای ما، از مدیران ارشد و کارآمد تلویزیون بودهاند. حضور برخی دیگر از مدیران و کارشناسان باتجربه تلویزیونی در شوراهای مختلف سینمایی نیز این نوید را میدهد که ممیزیهای سینما نیز از این پس، به ممیزیهای تلویزیون نزدیک شود و این میتواند نقطه پایانی باشد بر همه معضلاتی که بویژه در چهارسال گذشته درخصوص نبود امکان نمایش برخی فیلمهای ایرانی از تلویزیون (بهدلیل مسائل مختلف مضمونی، آرایش و...) بهوجود آمده بود. البته باید به این نکته هم توجه داشت که مدل مدیریت در تلویزیون با مدیریت در سینمای ایران تفاوت دارد که این بیشتر به تفاوت در چرخه اقتصادی این دو عرصه مربوط است.
اما نشانه دیگر، همکاریهایی است که قرار است بین اهالی سینما و تلویزیون شروع شود و براساس میزان شناخت مدیران تلویزیونی فعال در سینمای ایران از رسانه تلویزیون، به نظر میرسد بتدریج زمینههای تعاملی بیشتر و تازهتری نیز دراین خصوص به وجود بیاید. به عنوان مثال، هفته گذشته در جلسهای که با حضور دکتر رضا پورحسین (مدیر شبکه مستند) و سیدمحمدمهدی طباطبایینژاد (مدیر سابق تلویزیون و مدیر فعلی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی) برگزار شد، طرفین در مواردی چون تولید مشترک فیلمهای مستند، اختصاص باکس تلویزیونی به مرکز گسترش در ساعات مناسب، پوشش کامل برگزاری جشنواره سینماحقیقت، خرید رایت فیلمهای مستند برای پخش از تلویزیون به توافق رسیدند. برخورداری از همین زبان تعامل و تفاهم میتواند هم به نفع تلویزیون تمام شود و هم برای سینماگران ایرانی یک اتفاق مطلوب و خوشایند باشد.
یکی از بهترین راهکارهای تعامل سینما و تلویزیون نیز میتواند در طرح تازهای نمود پیدا کند که وعده آن توسط معاون سیما داده شده و آن احداث شهرک تلویزیونی جدید است که میتواند به ایجاد یک فرصت تازه برای تعامل میان این دو رسانه معنا شود.
رضا مهتدی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم