راست و دروغ وعده های انتخاباتی
برخی از مردم نسبت به اجرای برنامه هایی که از سوی نامزدهای انتخاباتی اعلام می شود ، تردید
دارند.
وعده ها را می شنوند اما از تحقق آنها مایوسند. به باور آنها طرح مسائل کشور و ارائه راهکار برای حل آنها به گفتن آسان می نماید اما در عمل ، یک از صد آنها نیز به وقوع می پیوندد و آب از آب تکان نمی خورد!
این عده البته برای تردید خود دلایلی نیز دارند; ازجمله رفتار سیاستمدارانی که در گذشته با وعده های توخالی به قدرت یافتند; اما در عمل در ماندند و ثابت کردند که «دو صد گفته چون نیم کردار نیست».
با این وصف ، مردم چگونه می توانند فرق کسی را که خود نیز امیدی به تحقق وعده هایش ندارد و تنها با هدف کسب آرای بیشتر و تصاحب کرسی قدرت ، آنها را بیان می کند با کسی که دلسوزانه در صدد عمل به برنامه هایش است ، دریابند؛
ساده ترین راه ، مراجعه به سوابق نامزدها و بررسی کیفیت مدیریت آنان در مسوولیت های قبلی است یک قاعده فلسفی می گوید:«از خود شئی نمی توان اتخاذ دلیل کرد» بنابراین قسم آیه دادن کاندیداها راهکار مناسبی برای پی بردن به صداقت آنان نیست ; راه صحیح و نتیجه بخش آن است که برنامه های آنان را در هنگام احراز مناصب پیشین با «خروجی» کارشان تطبیق دهیم.
اگر ما بین برنامه و عمل آنها در مدیریتهای قبلی ، نسبتی تنگاتنگ وجود داشت ، می توان امیدوار بود که با فردی متعهد به وعده هایش روبه رویم ; اما اگر سوابق وی مالامال از وعده و خالی از نتیجه بود ، می بایست یقین حاصل کرد که فرد یا افراد مزبور ، سخنرانانی قابل اما مدیرانی ناکارآمد یا دست کم بد عهدند و به همین قرنیه ، نباید از یک سوراخ دو بار گزیده شد.
پدرام پاک آئین
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
