سازمان نظام ورزش و تثبیت جایگاه حرفه‌ای

 راه‌اندازی سازمان نظام ورزش، یکی از همین گام‌هایی است که شاید جامعه ورزش هنوز تعریف درست و دقیقی از آن ندارد، اما برنامه‌های وزیر برای شناخت این سازمان و طرح‌های راهبردی آن دیدگاه‌هایی را به وجود می‌آورد که در نهایت به درک مشترک جامعه ورزش از اثرات راه‌اندازی سازمان نظام ورزش منجر می‌شود.

ورزش ایران از سال‌ها پیش تاکنون دغدغه در حاشیه قرار گرفتن نیروهای متخصص ورزشی در حوزه‌های مرتبط را دارد. گرچه تاکنون اراده خاصی برای برون‌رفت از این مشکلات وجود نداشت و هر بار نیروهای متخصص ورزشی با ورود اتوبوسی افراد غیرمتخصص بیشتر به کنج عزلت پناه بردند، اما سازمان ورزش می‌تواند از میزان مشکلاتی که جامعه حرفه‌ای ورزش با آن روبه‌روست، کم کند.

طرح سازمان نظام ورزش دارای پشتوانه قابل تامل مطالعاتی و پژوهشی است و از حدود سه سال پیش آغاز شده است، اما به دلیل بی‌اعتنایی رئیس وقت سازمان تربیت بدنی یا وزیر قبلی ورزش و جوانان بدون استفاده ماند.

جامعه حرفه‌ای ورزش با رویکردهای تازه‌ای که بعد از آمدن گودرزی به وزارت ورزش و جوانان پدید آمده است، از وزیر دانشگاهی انتظار دارد در جهت ضابطه‌مند کردن ورود افراد متخصص به ورزش عمل کند؛ هرچند در کوتاه‌مدت حتی متخصصان ورزشی با این ایده که از تجربیات افراد صاحب تجربه در حوزه‌های مختلف مدیریتی باید استفاده کرد، منعی نمی‌بینند، اما هدف غایی باید این باشد که در ورزش ایران از تحصیلکرده‌های تربیت بدنی و نیروهای متخصص خود در همه عرصه‌های ورزشی استفاده کند. اجرای اهداف سازمان نظام ورزش به کلیت ورزشی که گرفتار بسیاری از منیت‌ها و فساد است نیز کمک می‌کند، چون نیروهای متخصص با توانمندی‌های علمی و کارایی موثر مدیریتی وارد می‌شوند و می‌توان آنها را مدام مورد بازآموزی قرار داد و مسئولیت‌های تعیین شده را تحت نظر گرفت. ورزش ایران باید بتواند راه را بر نیروی ناکارآمدی که ورود به ورزش را لابی‌بازی و حاکم کردن روابط برای ورود غیررسمی به ورزش می‌داند، مسدود کند. این خود اولین و در عین حال جدی‌ترین گام‌ها برای ریشه‌کن کردن فساد در ورزش است.

محمد رضاپور/ گروه ورزش