این درخت بلوط که به نام محلی «داری بایلو» معروف بود، بهعنوان کهنسالترین درخت بلوط در منطقه عشایری دامنه دینارکوه آبدانان شناخته میشد و بنا به نقل قول بزرگان طوایف و گمانهزنیهای علمی کارشناسان، 600 تا 700 سال عمر داشت.
کهنترین درخت بایلون آبدانان، تک و تنها بر فراز یکی از تپههای بلند منطقه قرار داشت و از تمام جهتها در دید رهگذران بود و هر مسافر یا چوپان و مهمانی که از مسیر میگذشت، ساعت یا دقایقی در زیر سایهسار این درخت تنومند استراحت میکرد.
تنهایی، ارتفاع بلند، زیبایی شکل، پرشاخ و برگی، موقعیت جغرافیایی و در مسیر بودن، این درخت را در اذهان عمومی مردم آبدانان مقدس و محبوب کرده بود.
یعقوب عزیزی،مسئول اداره منابع طبیعی شهرستان آبدانان با تائید مرگ این درخت کهن و پرآوازه به ایرنا گفت: کمبارانی چند سال گذشته، هجوم ریزگردهای ویرانگر و جابهجایی و تغییر ناگهانی آب و هوا، تمام درختان بلوط این شهرستان را در مقابل آفتهای گوناگون آسیبپذیر کرده بود.
درخت کهن بلوط خشکیده آبدانان در 25 کیلومتری شمال باختری این شهر قرار دارد و گرچه مردم منطقه با کاشت یک درختچه بلوط در جوار این درخت بلوط قصد دارند یاد آن را زنده کنند، اما نابودی این نماد صلابت طبیعت، روح آنان را آزرده است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم