سبک کدام زندگی؟

در گزارشی که بتازگی از سوی یکی از تشکل‌ها ارائه‌شده، شاخص‌های فرهنگ و سبک زندگی در دسته‌های حقوق افراد، کار و تلاش، سبک زندگی، مقولات اجتماعی و مقولات دینی طبقه‌بندی شده‌ و پرداختن به این موضوعات در 20 سریال ایرانی جدید پخش‌شده مورد ارزیابی قرار گرفته‌ است.

بر اساس آنچه اعلام شده، برای این کار به میزان تأثیرگذاری سریال (بر حسب میزان جذب مخاطب و کیفیت هنری) و مدت زمان پخش آن نیز توجه شده‌ است.

فارغ از نتایج اعلام شده در این گزارش که در آنچه روی خط رسانه‌های خبری رفته، به بازه زمانی شش ماه نخست سال 91 اشاره شده (و مشخص نیست این گزارش که آبان 92 منتشر شده، مربوط به شش ماه نخست امسال است یا سال گذشته؟!) باید به برخی واقعیت‌های غیرقابل انکار اشاره کرد:

1 ـ بسیاری از مجموعه‌های تلویزیونی پخش شده از سیما، توجه به وجوه اخلاقی و عرفی و برخورداری از درونمایه فرهنگی و بومی لازم را در هدف‌گذاری و تعریف اولیه با خود داشته‌اند و چه بسا برای مقابله با آنچه به عنوان اثر تهاجمی رسانه‌های برون‌مرزی خوانده می‌شود، تولید شده‌‌اند.

2 ـ در بسیاری از سریال‌های سیما، بنا به رویکرد تهیه‌کنندگان و کارگردانان و البته مدیران، پرداختن به مقوله مهم انقلاب و دفاع مقدس یک اصل است و این در برخی سریال‌ها، به محور اصلی بدل شده است. شاید بهترین کسانی که می‌توانند بر این موضوع صحه بگذارند، خود مردم باشند.

3 ـ مقولات مربوط به سبک زندگی، کار و تلاش، مقولات دینی و اجتماعی در اغلب آثار مورد ‌توجه بوده‌ و شاید اگر به طور مصداقی و البته با دیدگاهی توام با تخصص و انصاف درباره سریال‌هایی چون پایتخت، ستاره حیات، دودکش، نوشدارو، کلاه پهلوی و... صحبت شود، بتوان به نتایج پرباری هم در این زمینه دست یافت. نتایجی که البته بر اساس همان زندگی مرسوم مردم این جامعه به دست می‌آید!

4 ـ وقتی آثار نمایشی تلویزیونی موجب شده‌ بسیاری از مخاطبان بویژه جوانان و نوجوانانی از پای رسانه‌‌های مجازی و مدرن به پای تلویزیونی وطنی بنشینند، سخن گفتن از ناکارآمدی، دور از انصاف به نظر می‌رسد.

احمدرضا علیزاده