دستمزد ملی پوشان جودو خجالت آور است
نایبرئیس فدراسیون جودو پس از ناکامی تیم ملی جودوی بزرگسالان ایران در رقابتهای جهانی برزیل در گفتوگوی اختصاصی با جامجم از دلایل ناکامی جودو در این چند ساله و راهکارهای نجات این رشته پرطرفدار سخن میگوید. بیپولی، آموزش نادرست، عدم پشتوانهسازی در ردههای سنی، نداشتن مربی سطح اول دنیا و به روز نبودن مربیان جودو در کشور در کنار مسائل حاشیهای چند وقت اخیر فدراسیون، محور صحبتهای میراسماعیلی بود.
چرا جودوی ایران در چند سال اخیر خوب نتیجه نمیگیرد؟
در ابتدای صحبتم باید به این مطلب اشاره کنم که تلاش ما در مجموعه فدراسیون جودو این است که تمامی برنامههای آمادهسازی تیمهای ملی را تحت هر شرایطی با افراد برتر اوزان مختلف برگزار و جودوکاران کشورمان را در بهترین شرایط جسمانی به مسابقات آسیایی و جهانی اعزام کنیم. متاسفانه چند سالی است از جودوی سطح اول دنیا و حتی آسیا عقب افتادیم که دلایل متعددی هم دارد.
مهمترین دلیل فاصله جودوی ایران با دنیا و نتیجهنگرفتن چه مسائلی میتواند باشد؟
در ناکامی جودو عوامل زیادی تاثیرگذار است، یکی از دلایل مهم افت جودوی کشورمان شرکتنکردن مرتب تیمهای ملی ایران در مسابقات گرند پریکس و گرند اسلم است که سالانه نزدیک به 57 مسابقه گرند پریکس و گرند اسلم در سراسر دنیا برگزار میشود. اکثر تیمهای مطرح دنیا با سه چهار بازیکن در هر وزن در این رقابتها به شکل مرتب شرکت میکنند و متاسفانه فدراسیون جودو برای اعزام جودوکاران به این مسابقهها با مشکلات مالی و صادر نشدن ویزا روبهروست. همین موضوع باعث میشود تیم ملی ما در شرایط بدی قرار گیرد که این مساله برای جودوی ایران به هیچوجه خوب نیست. ما در طول سال فقط در سه چهار مسابقه گرندپریکس و گرنداسلم شرکت میکنیم.
پشتوانه نداشتن در ردههای سنی در این چند ساله چه میزان تاثیرگذار بوده است؟
در رابطه با پشتوانهسازی باید قبول کنیم که اصلا خوب کار نکردیم، معتقدم برای استفاده از جوانان مستعد نباید ترسید. خیلی تاسفبار است که فدراسیون جودو با این همه سابقه تا سال گذشته هیچ مسابقهای در سطح نونهالان برگزار نکرده بود. سال گذشته برای نخستینبار این مسابقهها را با 16 تیم برگزار کردیم که امسال تعداد تیمهای شرکتکننده به 22 تیم رسیده است. پایه و اساس موفقیت در جودو توجه به تیمهای پایه و استعدادهای این رشته است. زمانی که از بها دادن به جوانان ترسی نداشته باشیم، مطمئن باشید با یک برنامهریزی درست و فراهم کردن امکانات مورد نیاز، در بلندمدت تیمهای ملی خوبی در تمام ردههای سنی خواهیم داشت.
برای کمکردن سطح اختلاف جودوی ایران با جودوی اصیل دنیا، اقدامات فدراسیون جودو در زمینه به روز کردن دانش مربیان ایرانی چه بوده است؟
خودم به عنوان یک قهرمان جودوی جهان به آموزش صحیح و اصولی جودوی اصیل اعتقاد راسخ دارم. متاسفانه مربیان شهرستانی ما از علم روز دنیا بهرهمند نیستند و همین مسأله باعث میشود بازیکنان در سنین نونهالی با آموزشهای نادرست و اشتباه رشد کنند. زمانی که همین نفرات در اردوهای تیم ملی حضور پیدا میکنند برای برطرفکردن این ایرادها بیش از 50 درصد انرژی کادر فنی را میگیرند. تیم ملی جای آموزش پایه نیست و این وظیفه باشگاههاست که بازیکن را ساخته و پرداخته کنند نه تیم ملی. فکر میکنم تیمهای ژاپن و کره جنوبی به دلیل این که در سنین کم جودوی اصیل را اصولی آموزش میدهند کار سختی در تیمهای ملی خود ندارند و بیشتر وقت خود را صرف برطرفکردن ایرادهای جزئی در اردوها میکنند.
البته ما از سال گذشته کلاسهای مدرسی و بازآموزی را به طور منظم در دستور کار خود قرار دادیم. فدراسیون مربیان تیم ملی را به عنوان مدرس به اقصی نقاط ایران اعزام میکند تا مربیان جودوی سراسر کشور از علم جودوی اصیل بهرهمند شوند. بر این اساس قصد داریم چند دوره کلاسهای ارتقای بینالمللی برای مربیان خود برگزار کنیم. شک نکنید با ادامه این برنامهها دوباره میتوانیم به جمع تیمهای مدعی و مطرح آسیا و جهان برگردیم. البته در این راه نیاز به حمایت مالی داریم که امیدواریم اسپانسرها به کمک فدراسیون بیایند، در غیر این صورت جودوی ایران پیشرفت نخواهد کرد.
در ناکامیهای چندساله جودوی ایران، مشکلات مالی چقدر تاثیر داشته است؟
فکر میکنم بیپولی مهمترین دلیل ناکامی جودو در چند سال اخیر است، فدراسیون برای اعزام تیم ملی به برزیل به سبب مشکلات مالی پزشک و ماساژور تیم را خط زد و مجبور بودیم با بازیکنانکمتری تیم را اعزام کنیم. من و حاجیآخوندزاده حریفان تمرینی ملیپوشان در برزیل شده بودیم. جا دارد از مسئولان وزارت ورزش و جوانان تشکر کنم، از شخص دکتر صالحی امیری، سرپرست وزارت ورزش و جوانان که برای اعزام تیم ملی به آمریکا و برزیل که هزینههای سنگینی هم داشت فدراسیون را تنها نگذاشت. من خودم ملیپوش این رشته بودم، اما حقوق دریافتی ملیپوشان حاضر در اردو خجالتآور است. اصلا قابل گفتن نیست و این مبالغ به هیچوجه شایسته ملیپوش یک کشور نیست. یک مربی سطح A دنیا در جودو ماهیانه 350 هزار یورو حقوق دریافت میکند، جودوی ایران برای پیشرفت و رسیدن به سطح اول دنیا نیاز به مربی سطح A دارد که متاسفانه فدراسیون توان پرداخت چنین دستمزدی را ندارد. زمانی که یک مربی سطح A به ایران بیاید، قطعا امکانات سختافزاری مناسب هم میخواهد.
دوپینگ و صغر سنی نیز طی سالهای گذشته جودوی ایران را راحت نگذاشته است. فدراسیون برای مبارزه با این دو پدیده شوم چه کارهایی انجام داده است؟
فدراسیون در این سالها کم از این دو پدیده شوم ضربه نخورده است. بنده زمانی که به اتفاق رستگار به فدراسیون جودو آمدیم با این مسأله سخت برخورد کردهایم. برای اردوهای تیم ملی یک مرامنامه طراحی کردیم که تمامی بازیکنان ملزم هستند در زمان ورود به اردو آن را امضا کنند. در این مرامنامه از بازیکنان تعهدی گرفته میشود که در صورت مثبت بودن تست دوپینگ علاوه بر محرومیت به دلیل دوپینگ تمامی هزینههای انجام شده در اردو از بازیکن دوپینگی دریافت خواهد شد. مبارزه شدید با دوپینگ و صغر سنی از افتخارات دوران مدیریت من در فدراسیون جودوست. سال گذشته 9ـ 8 بازیکن دوپینگی داشتیم که بشدت با این افراد برخورد کردیم. در رابطه با مساله صغر سنی هم خودم به طور مستقیم در این موضوع ورود کردم. جاهایی که به کسی شک کنیم و نتوانیم از طریق مدارک ثابت کنیم، برای ریشهکن کردن این پدیده شوم بازیکن مورد نظر را به آزمایش تراکم استخوان میفرستیم. خوشبختانه تیمهایی که در مسابقات ردههای سنی قهرمانی آسیا فرستادیم کاملا پاک بودند و هیچ مشکلی از این بابت نداشتند.
آمیختهشدن کشتی با چوخه و جودو تا چه میزان بهجودوی ایران ضربه زده است و برنامه فدراسیون در این خصوص چیست؟
به لحاظ نگاه تخصصی پرداختن به هر دو رشته جودو و کشتی با چوخه اشتباه محض بوده که در بین برخی ملیپوشان کشورمان تبدیل به یک فرهنگ شده است. از سوی دیگر جودوکاران برای تامین مخارج زندگی خود مجبور هستند در مسابقههای کشتی با چوخه که جوایز نقدی خوبی هم دارد شرکت کنند. جای تاسف دارد که یک ملیپوش جودوی ایران در لیگ زیر 20 میلیون تومان قرارداد میبندد. مبلغ پرداختی به بازیکنان جوابگوی مخارج ملیپوشان و سایر جودوکاران نیست و همین امر باعث میشود یک جودوکار به سمت کشتی چوخه برود.
حرف پایانی؟
امیدوارم روزی برسد مسئولان وزارت ورزش و جوانان و کمیته ملی المپیک برای بازگشت مجدد جودو به سطح اول دنیا از برنامههای مدون فدراسیون حمایت همهجانبه کنند. بیشک با توکل به خدا و کمک اهالی فن میتوان در تمامی زمینهها اعم از تقویت تیمهای پایه، آموزش، تجهیز سالنهای ورزشی و استخدام مربیان درجه یک دنیا قدمهای عاجلی را به جلو برداشت.
ابوذر مارکلایی / جامجم
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گواردیولا چگونه برترین مربی تاریخ شد؟
واقعیتهای تلخ «پپ»
