در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
بی بال پریدن
اتاق علی یک آموزشگاه کوچک و جمع و جور است. کنار در ورودی روی دیوار یک روزنامه دیواری نصب شده است. اینجا می توانی مهمترین تیترهای روزنامه ها و مجلات مختلف را بخوانی. مطالب این روزنامه هم مرتب تغییر می کند و به روز می شود.
علی شمرده و مسلط می خواند: قدرت و امنیت ، شازده کوچولو در مدرسه ، بازگشت پروانه ها... .
پسری که امروز اینقدر در خواندن و نوشتن مهارت پیدا کرده است تا 9 سالگی به خاطر انگ آموزش پذیر نبودن و مشکلات خانوادگی هیچ آموزشی ندیده است و آموزش جدی او در مرکز توانبخشی وقتی آغاز شده است که یک مربی - خانم رنجبر - تشخیص داده که علی آموزش پذیر است و همین پدر را امیدوار کرد که می تواند دست پسرش را بگیرد و او را بلند کند.
پدر امروز از همه دانش و توانایی اش برای تسریع در آموزش تنها فرزندش استفاده می کند: «فقط دو ماه طول کشید تا درست دست گرفتن مداد را یاد گرفت.»
اما امروز دیدن تابلوهای نقاشی و دفتر مشقهای علی می تواند پاسخ خوبی به همه خستگی ها باشد. اینک تفاوت زیادی میان بچه ای که تا چند سال پیش به خاطر ناتوانی های ذهنی و جسمی در قفس تصور غلط آموزش ناپذیر بودن مانده بود و نوجوانی که سهم ناتوانی هایش را به دریای پشتکار و امید خودش و خانواده اش سپرده است می بینی.
داریوش صادقی پدر علی گرافیست است. او دانش و عشقش به علی را جمع کرده و خودش برای او کارتها و کتابچه های آموزشی طراحی کرده است ؛ کارتهای آموزش الفبای فارسی و انگلیسی و اطلاعات عمومی ، چهار پنج هزار کارتی که مرتب طبقه بندی شده اند و در قفسه قرار گرفته اند.
پسرم چند تا از شاعران فارسی را نام ببر.
پسرم بگو پایتخت فرانسه کجاست؛
پسرم...
در میدان آموزش و بازی ، علی برنده است و جوابهای درست را که می دهد چشمان پدر خیس می شود. با ارزشمندترین تزیینات دیوارهای اتاق پذیرایی ، تابلوهای نقاشی علی است.
«قرار است برایش یک نمایشگاه نقاشی هم برگزار کنیم»، اشکال ساده دفتر نقاشی های ابتدایی علی اینک طرحهای خوش آب و رنگی شده اند. در مرز معصومیت کودکانه ای که همیشه با علی خواهد بود و توانمندهای نوجوانی که قد می کشد و بزرگ می شود.
«مادر علی چند سالی است که از پیشمان رفته است.» اما مادر بزرگ با همه چروک های روی صورتش با همه خستگی و بالا بودن سنش ، همچنان پشتوانه عاطفی محکمی برای علی است.
برای این که احساس کند خانه امنی دارد و همه دوستش دارند. پدر دستش را روی شانه پسرش می گذارد و می گوید: «می خواهم بگویم با کمترین امکانات هم می شود محیطی مناسب برای رشد و آموزش بچه های مشابه علی ایجاد کرد.»
بچه هایی که به جای آن که با القابی مثل عقب مانده و معلول آنها را از جامعه دور کنیم ، با جایگزین واژه هایی مثل محدود ذهنی یا محدود جسمی می شود آنها را وارد جریان زندگی کرد، اما حمایتشان هم کرد.
«مشکلات اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی همه جوره به خانواده های دارای فرزندان محدود ذهنی ، جسمی فشار می آورد. به سلامت از میانه این مشکلات گذشتن درد شیرینی است ، مثل بی بال پریدن.»
فائزه جمالی عالم 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
