یک سال با 1920 ساعت تعطیلی

یکی از شاخصهایی که با آن نیروی کار را می سنجند بار تکفل است یعنی نسبت نفراتی که کار می کنند به کسانی که از حاصل آن استفاده می برند.
کد خبر: ۶۰۴۵۲

در حالی که بار تکفل در جوامع مختلف پیشرفته و نیز کشورهای در حال توسعه جهان سوم ، حدود 50 درصد می باشد، بار تکفل در ایران حدود 25الی 27 درصد است. به عبارت دیگر در جهان حدودا هر نفر خرج خود و یک نفر دیگر را از طریق کار کردن تامین می کند و در ایران ، از هر 4 نفر یک نفر داوطلب کار است. این خود به اندازه کافی از میزان تولید کم می کند، حال نگاهی به وضعیت کار همین یک نفر داشته باشیم.در یک نگاه ابتدایی و ساده به تقویم فعلی ایران ، مشاهده می شود که مجموعا در طول یک سال 75 روز تعطیل رسمی ایام نوروز و ایام الله اسلامی و حوادث مهم روزهای پیروزی انقلاب و جمعه ها را داریم.
این واقعیت شاید در یک نگرش کلی در طول سال چندان مهم به نظر نرسد ، ولی در یک نگاه واقع بینانه باید توجه کرد که سرمایه انسانی مهمترین رکن برنامه ریزی رشد و توسعه پایدار می باشد که موارد زیر هم به آن اضافه شده است.با اضافه شدن تعطیلی روزهای پنجشنبه در اکثر وزارتخانه ها، سازمان ها و موسسات دولتی و دانشگاه ها (52 روز) به عدد فوق اضافه می شود. یعنی اکثر مراکز مدیریت و سازماندهی امور کشور و مراکز آموزشی نیروی انسانی جامعه ما در طول یک سال 125 روز تعطیل رسمی دارند که بیش از یک سوم کل ایام سال می باشد و در واقع نیروی فعال جمعیت کشور ما در دو سوم ایام سال روزی 8 ساعت کار و در یک سوم ایام سال 24 ساعت در استراحت به سر می برند که ساعات کار مفید در یک سال می شود 240 روز یا 1920 ساعت = 240x8.البته توجه داشته باشید که در این جا یک مشکل دیگر نیز وجود دارد و آن این است که تعطیلات به همان روزهای تعطیل منحصر نمی شود و به عنوان مثال وقتی روز چهارشنبه تعطیل باشد، در روز پنجشنبه کاری انجام نمی شود و یا اگر روز یکشنبه تعطیل باشد ، تمامی ادارات در روز شنبه نیمه تعطیل هستند.
به همین خاطر با عوارض جانبی ناشی از تعطیلات هم مواجه هستیم. در واقع وقتی طی یک هفته ، یک روز کاری آن تعطیل می شود آن هفته کارآیی لازم را از دست می دهد. 2 تلاش ناموفق در مجلس پنجم بحث کاهش تعطیلات رسمی مطرح شد ، اما به طور جدی پیگیری نشد.
در اواخر مجلس ششم نیز این بحث مجددا عنوان شد و حتی بررسی آن به مرکز پژوهش های مجلس محول شد اما با اتمام دوره ششم عملا آن طرح نیز نیمه تمام رها شد.برای سومین باراما اکنون در مجلس هفتم مجدد این بحث برای بار سوم مطرح شده است.
برای بررسی بهتر باید نگاهی به نوع تعطیلات رسمی داشته باشیم.
تعطیلات رسمی را می توان 3 نوع مذهبی ، ملی ، و جهانی دانست که البته بعضی از تعطیلات در هیچیک از این تقسیم بندی نمی گنجد. درحال حاضر از 25 روز تعطیلات سال ؛ 14 روز به عنوان تعطیلات مذهبی ، 6 روز به عنوان تعطیلات ملی و 4 روز به عنوان سایر تعطیلات (مانند روز 12 فروردین) در تقویم ثبت شده است و نوع چهارم یعنی جهانی را نیز در ایران نداریم.حجم اصلی تعطیلات در مناسبت های مذهبی است که آنها نیز به علت بار بالای ارزشی خود چندان قابل تغییر نمی باشد.در دفعات گذشته که بحث کاهش تعطیلات مطرح شد ، چند روز مشخص برای این منظور پیشنهاد شده بود.
اولین روز 29 اسفند بود ، منتقدان معتقدند این روز به هر حال تعطیل است و رسمی یا غیررسمی بودن آن چندان توفیری ندارد ، اما برخی نیز معتقدند به مناسبت روز ملی شدن نفت ، بهتر است بر کار و تلاش افزوده می شد تا بتوان درآمدهای نفتی را به جای صرف در امور جاری در مهار آبهایی که امروز از مرز خارج می گردد یا در استفاده از گازهایی که امروزه بر فراز چاهها می سوزد هزینه نمود.
12 فروردین انتخاب بعدی بود ، آنچه مسلم است در هر کشوری ، یک روز را به عنوان روز ملی اعلام و تعطیل می کنند در ایران سالروز یوم الله 22 بهمن به این مناسبت انتخاب شده است و مراسم راهپیمایی همه ساله در آن برگزار می شود.
سوال موافقان این است که آیا ضروری است روز 12 فروردین یعنی سالروز رای عمومی به جمهوری اسلامی را تعطیل عمومی اعلام کنیم؛!
قطعا این روز یوم الله بزرگی است و باید آن را گرامی داشت ، ولی آیا گرامیداشت آن از طریق تعطیلی کار و تولید، موجب لطمه به همین جمهوری اسلامی عزیز که حفظ آن از اوجب واجبات است نمی شود؛
15 خرداد انتخاب بعدی بود ، موافقان معتقدند حضرت امام خمینی 15 خرداد را برای همیشه "عزای عمومی " و نه تعطیل اعلام کردند و بهتر است به جای تعطیلی 14 و 15 خرداد ، فقط 14 خرداد را تعطیل کنیم و در این روز هم سالروز رحلت جانگداز حضرت امام و هم یادبود شهدای گرانقدر 15 خرداد را گرامی داریم. هرچند در شرایط کنونی مجدد بحث کاهش تعطیلات رسمی مطرح است ، اما عده ای نیز با این طرح مخالف هستند و این دیدگاه نیز وجود دارد که تعطیلات در ایران از کیفیت و استانداردهای لازم براساس شاخصه های یک زندگی استاندارد برخوردار نیست و نباید صرفا به تعداد روزهای بالای آن استناد نمود.
از طرفی به خاطر بار اعتقادی و سیاسی نیز نمی توان به بسیاری از آنها دست زد. شاید یک بررسی جامع و بیطرفانه در مورد ضررهای اقتصادی این تعطیلات و راهکارهای منطقی کاهش آن بتواند بسیاری از مخالفان را نیز وادار به تایید مطلب و در نهایت پذیرش آن کند.



علی اخوان بهبهانی
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها