تاریخچه اپیدمی وبا در ایران

همسایه‌های شرقی نیز در سرایت این بیماری به داخل کشور نقش اساسی دارند و مثلا امسال به دلیل شیوع وبا در مناطق شمالی افغانستان، بیش از 174 نفر در ایران به بیماری وبا مبتلا شده‌اند که علت اصلی شیوع این بیماری نیز سرایت بیماری از مناطق شرقی کشور است.

تعداد مبتلایان به وبا در سال 92 تا این لحظه به مرزی نرسیده است که احتیاج به نگرانی باشد.

اما با نگاهی به تاریخ اپیدمی وبا در ایران می‌بینیم که همه گیر شدن این بیماری، فقط مخصوص صدها سال قبل نبوده است.

در سال 44 شمسی، اپیدمی وبا در کشور ریشه دواند و مطابق آمارهای رسمی، حدود 40 هزار ایرانی به دلیل ابتلا به وبا جان خود را از دست دادند.

دومین اپیدمی تاریخ معاصر، در سال 77 اتفاق افتاد و در این سال به دلیل شیوع وبا در بسیاری از نقاط کشور، بیش از 11 هزار نفر مبتلا و 110 نفر از مبتلایان نیز کشته شدند.

یک‌سال بعد نیز دوباره آمار مبتلایان وبا افزایش یافت و در سال 78 بیش از هزار نفر دیگر به بیماری وبا مبتلا شدند.

از سال 79 تا سال 84 هم به طور متناوب، هر سال حدود صد بیمار مبتلا به وبا در کشور شناسایی شده است.

از سال 84 تا سال 92 هم هرساله نمونه‌های متعددی از ابتلا به وبا در کشور دیده شده، اما از سال 77 تاکنون اپیدمی وبا دیده نشده است.

اگر از زمان معاصر چشم بپوشیم و قرن‌های گذشته را هم بررسی کنیم، گفته می‌شود که در اثر شیوع وبا در سال 1282 شمسی، حدود 300 هزار ایرانی در اثر وبا فوت شده‌اند.

اما بجز آمارهای سال 44 و سال 77 که آمارهای نسبتا موثقی است، آمار کشته‌های وبا در قرن‌های گذشته مورد تائید نیست و مثلا نمی‌توان آمار 300 هزار کشته در سال 1282 را براحتی پذیرفت، ولی می‌توان تصور کرد که در قرن‌های گذشته به دلیل پایین بودن سطح بهداشت و در اختیار نبودن آب آشامیدنی سالم برای همه شهروندان، اپیدمی وبا شایع‌تر از یک قرن اخیر بوده است.