رهبر معظم انقلاب: باید این وضعیت نامعقول را علاج کرد

شورای امنیت سازمان ملل دارای ساختار و سازوکاری غیرمنطقی، ناعادلانه و کاملا غیردموکراتیک است؛ این یک دیکتاتوری آشکار و یک وضعیت کهنه و منسوخ و تاریخ مصرف گذشته است. با سوءاستفاده از همین سازوکار غلط است که آمریکا و همدستانش توانسته‌اند زورگویی​های خود را در لباس مفاهیم شریف بر دنیا تحمیل کنند. آنها می​گویند «حقوق بشر» و منافع غرب را اراده می​کنند؛ می​گویند «دموکراسی» و دخالت نظامی در کشورها را به جای آن می‌نشانند؛ می​گویند «مبارزه با تروریسم» و مردم بی‌دفاع روستاها و شهرها را آماج بمب​ها و سلاح​های خود می​سازند. در نگاه آنها، بشریت به شهروندان درجه‌ یک و 2 و 3 تقسیم می‌شود. جان انسان در آسیا و آفریقا و آمریکای لاتین ارزان و در آمریکا و غرب اروپا گران​قیمت‌گذاری می‌شود. امنیت آمریکا و اروپا مهم و امنیت بقیه‌ بشریت بی‌اهمیت دانسته می​شود. شکنجه و ترور اگر به دست آمریکایی و صهیونیست و دست‌نشاندگان آنها صورت گیرد، مجاز و کاملا قابل چشمپوشی است. زندان​های مخفی آنها که در نقاط متعددی در قاره‌های گوناگون شاهد زشت‌ترین و نفرت‌انگیزترین رفتارها با زندانیان بی‌دفاع و بی‌وکیل و بی‌محاکمه است، وجدان آنان را نمی‌آزارد. بد و خوب، کاملا گزینشی و یکطرفه تعریف می​شود. منافع خود را به نام «قوانین بین‌المللی» و سخنان تحکم‌آمیز و غیرقانونی خود را به نام «جامعه‌ جهانی» بر ملت‌ها تحمیل می​کنند و با شبکه‌ رسانه‌ای انحصاری سازمان‌یافته، دروغ​های خود را راست و باطل خود را حق​ و ظلم خود را عدالت‌طلبی وانمود می​کنند و در مقابل، هر سخن حقی را که افشاگر فریب آنهاست، دروغ و هر مطالبه برحقی را یاغیگری می​نامند.این وضعیت معیوب و پرزیان، غیرقابل ادامه است. همه از این هندسه‌ غلط بین‌المللی خسته شده‌اند. جنبش 99درصدی مردم در آمریکا بر ضد کانون​های ثروت و قدرت در آن کشور و اعتراض عمومی در کشورهای اروپای غربی به سیاست​های اقتصادی دولت​هایشان نیز نشان از لبریز شدن پیمانه صبر و تحمل ملت​ها از این وضعیت است. باید این وضعیت نامعقول را علاج کرد.

پیوند مستحکم، منطقی و همه‌جانبه‌ کشورهای عضو جنبش عدم تعهد می​تواند در یافتن و پیمودن راه علاج، تأثیرات عمیقی بر جای بگذارد. (بیانات در شانزدهمین اجلاس سران جنبش عدم تعهد 9 شهریور 1391)

ملت ​های مسلمان در طول ده​ها سال تحت سلطه و ستم مستکبران عالم قرار داشتند. جنگ​های بین‌المللی که بین قدرت​های مستکبر عالم واقع شد، از اروپا شروع شد؛ استعمارگران عالم به جان هم افتادند، اما ملت​های مسلمان را، ملت​های این منطقه را درگیر تبعات و مشکلات این جنگ​ها قرار دادند. دنباله‌ همین جنگ​ها بود که زائده‌ خطرناک مهلک صهیونیستی در منطقه‌ حساس ما، میان کشورهای اسلامی و در قلب دنیای اسلام به وجود آمد. به دنبال همین جنگ​ها بود که بنای غلط و هندسه‌ معیوب سازمان ملل و شورای امنیت و دولت​های دارای حق وتو شکل گرفت. یعنی همان دست​ها و سرپنجه‌های خونینی که آن جنگ​های مهلک را به راه انداختند، به دنبال آن خواستند اختیار دنیا را به دست بگیرند و این منطقه‌ حساس و مهم و سرشار از نعمت و مرکز اتحاد بالقوه‌​ دنیای اسلام را تحت سیطره‌​ خود درآورند و همین کار را کردند. ما غافل بودیم؛ ملت​های مسلمان در خواب بودند؛ به آنها هجوم آورده شد؛ سرنوشت آنها با مشکلات پیچیده و عظیمی که هنوز درگیر آن مشکلاتند، در آمیخته شد. ما غفلت کردیم. سران کشورهای اسلامی در یک روزگاری غفلت کردند و فریب بازی قدرت​ها را خوردند. (بیانات در دیدار مسئولان نظام و سفرای کشورهای اسلامی 29 مرداد 1391)

متأسفانه ترکیب سازمان ملل متحد معیوب است و زورگوترین قدرت​های دنیا، که دارای سلاح اتمی و سابقه استفاده از آن نیز هستند بر شورای امنیت مسلط شده‌اند. (بیانات در دیدار دبیرکل سازمان ملل متحد 8 شهریور 1391)

ـ مذاکره با مجامع وابسته به سازمان ملل (درباره مساله فلسطین) یک رویکرد عقیم است. سازمان ملل شاید در کمتر نمونه‌ای همچون مسأله فلسطین، مورد آزمون افشاگر و رسواکننده قرار گرفته باشد.

شورای امنیت، یک روز اشغال فلسطین به وسیله‌​ گروه​های تروریست جرار را سریعا به رسمیت شناخت و نقشی اساسی را در پیدایش و تداوم این ظلم تاریخی بازی کرد و پس از آن چندین دهه همواره در برابر نسل‌کشی‌ها، آواره‌سازی​ها، جنایت​های جنگی و انواع جرایم گوناگون دیگر آن رژیم، سکوت رضایت‌آمیز کرد و حتی هنگامی ‌که مجمع عمومی رأی به نژادپرست‌ بودن صهیونیسم داد، نه‌تنها با آن همراهی نکرد، که در عمل 180 درجه با آن فاصله گرفت. کشورهای زورگوی عالم که برخوردار از عضویت دائم در شورای امنیت‌اند، از این مجمع جهانی همچون ابزار استفاده می​کنند.

نتیجه آن که نه‌تنها این شورا به کار امنیت در جهان کمکی نمی​کند، بلکه هر جا که قرار است مفاهیمی همچون حقوق‌بشر یا دموکراسی و امثال آن، وسیله‌‌​ زیاده‌طلبی و سلطه‌​ بیشتر آنان شود،‌ به کمک ایشان می‌شتابد و بر کارهای نامشروع آنان پوششی از فریب و دروغ می‌افکند.

نجات فلسطین با دریوزگی از سازمان ملل یا از قدرت​های مسلط و به طریق اولی از رژیم غاصب به دست نمی‌آید، راه نجات فقط ایستادگی و مقاومت است، با توحید کلمه‌​ فلسطینیان و کلمه‌​ توحید که ذخیره‌​ بی‌پایان حرکت جهادی است. (بیانات در اجلاس بین​المللی حمایت از مردم فلسطین 14 اسفند 1387)