وقتی فهرست بازیکنان تیم ملی فوتبال ایران کامل شد ، بارقه پررنگی از جنس امید در دل هواداران فوتبال درخشید ؛ فریدون زندی ، رحمان رضایی ، علی کریمی ، مهدی مهدوی کیا ، علی دایی ، وحید هاشمیان ، یحیی گل محمدی ، خداداد عزیزی ، محرم نویدکیا و...
کد خبر: ۵۹۴۲۶
عمده نگرانی ها از عمق دفاع میانی بود ، جایی که در بازی با بوسنی و بازیهای قبلی ، پاشنه آشیلمان شد و خوشبینی ها به توان بالای تهاجمی و گلزنی مان.
ایران و بحرین دو تیم تهاجمی فوتبال آسیا در منامه ، نوید مسابقه ای تهاجمی و پرگل می دادند ، اما در عمل ، همه چیز متفاوت شد. باز هم بحرین در منامه راه را به ایران بست و این بار در گلزنی عاجز ماندیم.
دفاع میانی مان خیلی بالاتر از حد انتظار نشان داد، اما بحرینی ها در مهار جادوگران تهاجمی ما، ساحرانه عمل کردند. زاویه بندی عالی مدافعان حریف ، کریمی را عاجز کرده بود، همین طور مهدوی کیا، زندی تک ضرب زن را ، کعبی را و البته علی دایی را که در وسط سیبل انتقادها قرار گرفت.
بسیاری بر این باورند که خروج دایی از زمین ، جایگزینی کاظمیان و جابه جایی او با هاشمیان می توانست گره گل نزنی تیم ملی را باز کند ولی برخی کارشناسان بر این باور بودند که چنین خطری ، مدافعان نفوذی حریف از جمله حسین علی را آزاد می کرد تا بی محبا از زمین بحرین به نزدیکی دروازه ایران بیایند و بحرین در واپسین دقایق با خیمه زدن در زمین ما شاید به گل بدون جبران برتری خود می رسید. به هر روی ، از 3 امتیاز بازی نخست 2امتیاز از کفمان پرید. شاید به این دلیل که تیم ما خیلی دیر بازیکنان اصلی خود را کنار یکدیگر دید. به این نکته باید ضعف بارز بازیسازی و تهاجمی جناح چپمان را هم اضافه کنیم. (جایی که در غیاب نیکبخت و بداوی مصدوم ، تیم ما از عنصری چپ پا بی بهره بود.) در دیدار با ژاپن هیچ چاره ای جز رفع این نقایص که قطعا از چشمان تیز بین ژاپنی ها پنهان نمانده ، نداریم. پرسش اینجاست که اگر کمیته بین الملل فدراسیون فوتبال کشورمان توان رایزنی موثر در جذب بموقع و زود هنگام لژیونرهای تیم ملی را داشت کارمان به اینجا می کشید؛!
به موازات توقف مجدد مسابقه های لیگ برتر از حوالی یک هفته مانده به مسابقه حساس ایران ژاپن در تهران ، اردوی تیم ملی بار دیگر آغاز خواهد شد. این یک هفته نه مجالی برای کار بدنی و روانی روی بازیکنان به وجود خواهد آورد نه موقعیتی است برای مرور مهارت های تکنیکی یا حتی تاکتیک فردی ، بلکه اگر مربیانمان خیلی هنرمند باشند و البته لژیونرها خیلی زود و بهنگام به قافله تیم بپیوندند ، فرصتی است تا برخی تاکتیک های ویژه دو پیکار تهران و پیونگ یانگ را مرور کنیم.
برگزاری 2 دیدار سنگین به فاصله 5 روز ، کار بس شاقی است که اوایل فروردین ماه آتی ، تیم ملی ایران پیش روی خود می بیند. هرچند بسیاری از علاقه مندان فوتبال ، ژاپن و کره شمالی را برخاسته از فوتبال شرق آسیا و دارای ویژگی های سرعتی قلمداد می کنند ولی آنچه زیر ذره بین تجزیه این دو تیم مشخص تر می شود ، تفاوت آشکار سبک بازی آنها در فوتبال همگرای نوین جهان است.
بازگشت نیکبخت و بداوی ، حریفان را درهر 3 جبهه دفاعی راست ،چپ و میانی درگیرخواهد کرد
در جهانی که تیمهای حاضر در آن بیش از هر زمان دیگری اشکال بازی خود را به یکدیگر نزدیک کرده اند ، ژاپنی ها دارای قابلیت حفظ توپ بسیار بالاتری نسبت به کره ای های شمالی هستند. ژاپن به عنوان قهرمان آسیا ، هرچند در زمان زیکو به پیچیدگی ژاپن تروسیه نیست اما دارای پتانسیل کاملا برتری نسبت به کره ای است که در سطح بندی تیمهای حاضر در دور مقدماتی مسابقه ها در پایین ترین جایگاه قرار داشت و از این نظر با صعود به جمع 8 تیم برتر ، شگفتی ساز بزرگ لقب گرفت. کره شمالی جنگنده و درگیر با اطلاع و اذعان به تفاوت بارز توان بالقوه و سطح بازی خود با حریفانی چون ژاپن و ایران ، بازی تخریبی را در دستور کار خود با ژاپن قرارداد و در این راه تا واپسین لحظات مسابقه هم موفق عمل کرد ، اما تجربه حرفه ای ژاپنی ها با چاشنی شانس قرین شد تا سایتاما به عرصه پیروزی بچه های پرتنش سرزمین آفتاب و کسب 3 امتیاز بسیار شیرین آنها تبدیل شود. آنچه بدیهی است رفع خلائ کمبود بازیکنان چپ پا و بازگشت نیکبخت و بداوی به سمت چپ تیم ملی ، توان تهاجمی و بازیسازی این سمت ما را به میزان قابل ملاحظه ای ارتقا خواهد بخشید و آن گاه حریفان به جای دفاع در دو جبهه ، باید هر سه جبهه دفاعی راست ، چپ و میانی شان را پوشش دهند. ضمن این که باتوجه به حضور مهاجمان پرتعداد در اردوی ایران ، چاره ای جز استفاده از دو مهاجم نوک برای ما باقی نمانده است. حضور دایی کنار هاشمیان توان تهاجمی مضاعفی را به خط آتش ایران خواهد بخشید که بدون چنین توان ویژه ای نمی توانیم به کسب 6 امتیاز بسیار ضروری بازی با ژاپن در تهران و با کره شمالی در پیونگ یانگ ، امید چندانی ببندیم ، موضوعی که تنها در سایه بازیسازی متنوع ، وسیع ، قوی و مستمر عناصری چون مهدوی کیا، عزیزی ، کاظمیان ، مبعلی ، نویدکیا، نیکبخت ، نکونام ، کعبی ، گل محمدی ، بداوی ، کریمی و زندی دست یافتنی خواهد شد. با نزدیک شدن بیشتر به زمان مسابقه های حساس پیش رو، تحلیل های کاملتری در این زمینه ارائه خواهیم کرد.