پیام انتخابات عراق

برگزاری انتخابات پارلمانی در عراق ، هر چند گامی قابل اعتناء در مسیر تحقق خواسته های مردم عراق و مرجعیت دینی این کشور محسوب می شود اما باید دید آیا اشغالگران بیگانه حاضر به تمکین در قبال خواست و اراده مردم خواهند بود و آیا پارلمان آینده عراق ، مطابق نظر و خواست افکار عمومی ، راه خود را برای تاسیس ساخت سیاسی بادوام و مستقل و رها از قیود و فشارهای بیگانگان ، خواهد پیمود.

کد خبر: ۵۸۲۱۲

طبعا ساده انگارانه است چنانچه تصور شود واشنگتن حاضر است بسادگی از منافع سرشار خود در عراق بگذرد و اجازه دهد دمکراسی با تمامی جلوه ها و نشانه های آن در این کشور محقق شود.
این انتخابات در واقع در وقت مناسب به هیات حاکمه امریکا کمک کرد تا به افکار عمومی بقبولاند که ادامه اشغال این کشور ، مدنظر دولتمردان امریکایی نبوده و هم این که پس از سرنگونی رژیم مستبد صدام ، دمکراسی در حال پیاده سازی و اجرا در عراق است.
اما این ، یک روی سکه است و روی دیگر آن ، ضوابط و قیود محدودکننده ای است که برای کارکرد پارلمان و وظایف آن تعیین شده و بعلاوه وجود اجبارها و شرایط غیرقابل تحمل ناشی از گسترش پدیده تروریسم در عراق است که هر دولت آینده در این کشور را وا می دارد که از ادامه حضور سربازان بیگانه ، تحت عناوین و بهانه های مناسب دیگری ، استقبال کند.
از آن جمله ، نگاهی به اقدامات زیربنایی و ساختاری نظامی امریکا در عراق ، نظیر تاسیس پایگاه های هوایی در نواحی مرزی همجوار با کشورهای همسایه ، حاکی از برنامه بلندمدت واشنگتن برای استقرار در این کشور است.
با این حال ، چالش اصلی کاخ سفید درخصوص ادامه حضور نظامی سربازان آن در عراق ، نه با کشورهای همسایه عراق از جمله ایران و سوریه بلکه با خود مردم خواهد بود.
این انتخابات در واقع از تمایل و گرایش مردم برای خروج سربازان بیگانه از کشورشان خبر می دهد ; زیرا مردم بر این باورند که انتخابات ، آسان ترین و دست یافتنی ترین شیوه ای است که می توان از طریق آن ، اشغالگران را به خروج از کشور متقاعد کرد. حال ، چنانچه کاخ سفید قادر به درک این پیام مردم عراق نباشد، چه اتفاقی خواهد افتاد؛ مسلم این که دولت آینده عراق ، به هیچ وجه توانایی اقناع مردم به ضرورت ادامه حضور بیگانگان در خاک عراق را نخواهد داشت و مساله تامین امنیت ، از نظر مردم باید به نیروهای عراقی که بخوبی از روشهای موذیانه و ضد انسانی تروریست های بعثی و سلفی مطلعند ، واگذار شود.
چه بسا خشونت ها در عراق ، به دلیل عدم تکیه و اطمینان به همین نیروها در قلع و قمع ریشه های تروریسم در عراق ، تا حال حاضر ، ادامه یافته است.
با این حال ، تصور کاخ سفید مبنی بر این که برگزاری انتخابات در عراق با این فرض که سربازان امریکایی به حضور خود در عراق ادامه خواهند داد می تواند خستگی را از تن آنان بزداید و آنها را آماده ورود به ماجراجوی دیگری کند ، قطعا یک اشتباه استراتژیک خواهد بود.
در این حالت ، چه نیرویی می تواند مانع از تبدیل عراق به یک ویتنام دیگر شود؛