درآرزوی فردایی بهتر

وارد بخش که می شوی ، کودکان زیادی را می بینی که کیسه های خون به بدن آنها متصل است ؛ از کودک 8 ماهه تا نوجوان 18 ساله اینجا دیده می شوند.
کد خبر: ۵۸۱۹۱
چهره برخی از این کودکان تغییر کرده ، استخوان های صورت بزرگ شده و قیافه ناخوشایندی برای آنها ایجاد کرده است. اینجا بخش تالاسمی است.
از اینجا نمی توان بسادگی عبور کرد. تالاسمی ، بیماری ای است که در یک خط تعریف می شود ، اما کودکان مبتلا، این بیماری را برای خود به گونه دیگری تعریف می کنند. فقط یک لحظه خود را به جای بیماران تالاسمی بگذاریدو فکر کنید هر ماه مجبورید خون تزریق کنید و هر شب با پمپ دسفرال به خواب روید و درد ناشی از تزریق آن را زیر پوست شکم و در جای جای بدن خود احساس کنید. اگر کسی این همه درد را تحمل کند و بعد به تندرستی برسد و زندگی طولانی داشته باشد ، می توان پذیرفت ؛ اما متاسفانه تعدادی از این بیماران بعد از تحمل آن همه مشقت و شرایط سخت و طاقتفرسا در سنین نوجوانی از دنیا می روند و هزاران امید را با خود به خاک می سپارند.
تالاسمی یک بیماری ژنتیکی مادرزادی است. اگر یک زن و شوهر ، هر کدام دچار کم خونی خفیف (مینور) تالاسمی باشند، هر یک از فرزندان آنها 25 درصد احتمال ابتلا به تالاسمی ماژور (کم خونی شدید) و 50 درصد احتمال ابتلا به تالاسمی مینور و 25 درصد احتمال سلامت دارند.
تالاسمی بتا ، شایع ترین بیماری ژنتیکی در ایران و بسیاری از کشورهای خاورمیانه و حوزه مدیترانه است. 50 سال پیش ، شادروان دکتر یحیی پویا استاد دانشگاه و بنیانگذار کرسی خون شناسی دانشگاه تهران ، پس از یافتن نشانه های نوعی بیماری کم خونی در شمال ایران و بین ساکنان شهرهای سواحل خزر، گزارش خود را به وزارت بهداری وقت تسلیم کرد و از دولت خواست با توجه به ارثی بودن این بیماری ، با کنترل ازدواج ها جلوی گسترش بیماری را بگیرد. به هر علت ، پیشنهاد آن استاد برای سالیان دراز به بایگانی سپرده شد تا این که در سالهای پایانی 60 و اوایل دهه 70 شمسی محققان کشور با کارهای ارزنده خود نشان دادند که اولا فراوانی ناقلان در کشور بالاست و دوم این که در مناطق مختلف متفاوت است ؛ مثلا در مازندران حدود 10 درصد مردم و در تهران حدود 5د رصد ناقل هستند. این بیماری در شمال و جنوب کشور از شیوع بیشتری برخوردار است.
درآن موقع برآورد می شد که در کشور نزدیک 26 هزار بیمار وجود دارد. در قدم اول باید مشکلات دارو و خون مورد نیاز این بیماران برطرف می شد. بعد از این که مشکل دارو تا حدی حل شد و درصد ناقلان مشخص شد ، محققان و مسوولان بهداشتی کشور به فکر جلوگیری از تولد فرد مبتلا برآمدند و در 2 مسیر این اهداف را طی کردند.
یکی راه اندازی امکان تشخیص قبل از تولد و دیگری جلوگیری از ازدواج 2 فرد ناقل. در 2استان فارس و اصفهان ، کارهای ارزشمندی برای مشاوره و جلوگیری از ازدواج 2 فرد ناقل صورت گرفت ، ولی از موفقیت 100 درصد برخوردار نبود. یافته های مزبور و دیگر اقداماتی که صورت گرفت مسوولان وزارت بهداشت را به این فکر انداخت تا غربالگری ناقلان در زمان ازدواج صورت پذیرد و هدف اصلی ، شناسایی ناقلان و دادن مشاوره و ترجیحا انصراف 2 فرد ناقل از ازدواج با هم بود. در این راستا ، قوه قضاییه هم به یاری برخاست.
از سال 72 طرحهایی به صورت آزمایشی اجرا و در سال 76 بعد از مصوبه هیات وزیران به تمام نقاط کشور ابلاغ شد. از این سال غربالگری قبل از ازدواج این بیماری اجباری شد و امروزه هر زوجی که برای عقد به دفاتر ثبت ازدواج مراجعه می کنند ، به مرکز بهداشت معرفی و برای تالاسمی آزمایش می شوند و اگر هر دو ناقل بودند و اصرار به ازدواج داشتند ، به یکی از مراکز ژنتیکی برای تایید این که تشخیص پیش از تولد (PND)وجود دارد یا خیر مراجعه می کنند. با این کار خانواده در پرونده مرکز بهداشتی و نظام بهداشتی وجود دارد و اقدامات بعدی امکان پذیر است.یکی از بزرگترین اقدامات فراگیر کشور برای کاهش تالاسمی همین روش است. امروزه در ایران به عنوان یکی از کشورهای پیشرو در جهان آزمایش قبل از ازدواج برای تالاسمی اجباری است. با وجود همه این اقدامات در حال حاضر حدود 30هزار نفر در کشور به این بیماری مبتلا هستند و هر سال به این تعداد نیز اضافه می شود.
همچنین برآورد می شود که در ایران بیش از 2میلیون نفر ناقل ژن تالاسمی مینور وجود دارد.


تالاسمی ، بیماری خاص است



2 نهاد مردمی در ایران بیماران تالاسمی را مورد حمایت خود قرار می دهند ؛ انجمن تالاسمی ایران و بنیاد امور بیماری های خاص. بنیاد امور بیماری های خاص ، به عنوان یک سازمان غیردولتی در سال 75 به عنوان پل ارتباطی بین بیماران ، مردم و وزارت بهداشت تاسیس شد و در 3 زمینه آموزش ، درمان و پیشگیری از بیماری های خاص فعالیت دارد. فاطمه هاشمی ، رئیس بنیاد امور بیماری های خاص ، درباره آمار بیماران تالاسمی می گوید: سالانه 1500 نفر نوزاد مبتلا به تالاسمی متولد می شود ، در حالی که این بیماری صددرصد قابل پیشگیری است.
در همین زمینه ما برنامه جامعی را تهیه کرده ایم تا با یک غربالگری در دبیرستان ها ، سربازخانه ها و بعضی اصناف این کار انجام شود ، ولی وزارت بهداشت فقط با اجرای این کار هنگام ازدواج موافقت کرد ، البته در حال حاضر آمار مبتلایان کم شده ، ولی به حد مطلوب نرسیده و هنوز هم 800 نفر با این بیماری به دنیا می آیند.انجمن تالاسمی ایران ، حدود 16سال است که تاسیس شده و فعالیت می کند.
این انجمن ، حدود تقریبا 20 هزار عضو دارد و سعی دارد با منابع محدودی که دارد تا حد امکان به بیماران کمک کند. مسوولان انجمن درخصوص کمکهای مردمی می گویند کمکهای مردمی قبلا خیلی خوب بود ، ولی متاسفانه در سالهای اخیر به زیر صفر رسیده است.


دریغ از حمایت



محمدنقی حاجی حسن ، از اعضای هیات مدیره انجمن تالاسمی ایران اعتقاد دارد ، براساس قانون تامین اجتماعی ، بیماران تالاسمی مددجو تلقی می شوند و سازمان بهزیستی باید از آنها حمایت کند، اما این سازمان از این بیماران هیچ حمایتی نمی کند و آنها را به بنیاد بیماران خاص حواله می دهد.
بهرام فیال ، یکی دیگر از مسوولان انجمن تالاسمی ایران نیز با تاکید بر این مطلب می گوید بهزیستی باوجود دریافت بودجه های کلان درخصوص حمایت از بیماران تالاسمی به آنها خدمتی ارائه نمی دهد و بیماران مذکور را سردرگم می کند.محمدرضا راه چمنی ، رئیس سازمان بهزیستی در پاسخ به این مساله اعلام کرد، بیمار تالاسمی معلول نیست ، ولی اگر به خدمات توانبخشی نیاز داشته باشند، بهزیستی از اعتبارات خود به آنها خدمات ارائه خواهد داد.
وی می گوید: بهزیستی هیچ اعتباری درخصوص حمایت از بیماران تالاسمی دریافت نمی کند ، زیرا بیماران مذکور در گروه بیماران خاص هستند.


دارو ، خون و برخوردهای اجتماعی



هم اکنون حدود 30 هزار نفر در کشور به تالاسمی مبتلا هستند و از مشکلات متعددی رنج می برند. تالاسمی ، بیماری پرهزینه ای است و با توجه به این که اکثر این بیماران از خانواده های کم درآمد هستند ، اگر از حمایت های لازم برخوردار نشوند، در تهیه دارو و ادامه سیر درمان با مشکل روبه رو می شوند. بیکاری ، هزینه های درمانی و دارو و مسکن از عمده مشکلات این بیماران است.
این بیماران تا هفته ای 3 بار نیاز به تزریق خون دارند. این تزریق علاوه بر خطراتی که تزریق خون آلوده دارد، بسیار وقتگیر است. شهلا.م ، جوانی است که از یک سالگی مرتب تزریق خون داشته. او اکنون 26 ساله و شاغل است و باید ماهی یک یا 2 بار خون تزریق کند. او می گوید من هر ماه یک یا 2 بار باید صبح تا بعدازظهر وقت صرف این کار کنم که چندان مورد قبول کارفرماها نیست.
از طرفی برای تزریق خون باید از فیلتر استفاده کنیم و فیلترهای ایرانی اکثرا برای 2 کیسه خون کافی نیست و گاهی اوقات وسط تزریق کیسه اول گیر می کند و خون در آن جمع می شود. فیلترهای خارجی خوب است و در عین حال بسیار گران و تهیه آن برای ما ممکن نیست. من با این که شاغل هستم ، اما توان خرید آنها را ندارم. دستگاه پمپ دسفرال هم گاه و بیگاه خراب می شود و باید برای تعمیر آن را به شرکت بدهم که آن هم هزینه بالایی دارد و کسی تقبل نمی کند.
محمد.م ، پدر یک کودک مبتلا به تالاسمی است. او از برخورد مردم در جامعه بخصوص در مدرسه بسیار ناراحت است و می گوید به دلیل بیماری استخوان های فرزند من بسیار شکننده است ؛ ولی همکلاسی های او و اولیای مدرسه به این موضوع توجهی ندارند. از طرف دیگر ، به دلیل آگاهی نداشتن از ماهیت بیماری ، گاه با فرزند من مانند جذامی ها رفتار می کنند و فکر می کنند وی می تواند آنها را بیمار کند. او اعتقاد دارد فرزندش نیازی به دلسوزی ندارد ، بلکه نیازمند درک است ؛ درک بر پایه شناختی صحیح.
او اعتقاد دارد رسانه ها و صداوسیما این بیماری را فراموش کرده اند و کوچک ترین قدمی برای فرهنگ سازی برنمی دارند. پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد در بررسی میزان ناامیدی و اضطراب در کودکان 12 تا 18 ساله مبتلا به تالاسمی ماژور مراجعه کننده به مرکز بیماری های خاص یزد دریافتند که میزان اضطراب کودکان تالاسمیک بیشتر از کودکان سالم بوده است. ناامیدی ، عامل اضطراب مبتلایان تالاسمی است. محققان با توجه به اطلاعات به دست آمده از این پژوهش و سایر مطالعات نتیجه گیری کردند درمان طبی این بیماران باید با حمایت روانی - اجتماعی آنها توام باشد.


هزینه تشخیص جنین تالاسمی



دکتر بهزاد محمودیه ، رئیس دفتر رسیدگی به اسناد پزشکی سازمان تامین اجتماعی می گوید: هزینه تشخیص ژنتیکی بیماری تالاسمی در 3 ماهه اول بارداری در مادران با سابقه مثبت ، از سوی سازمان تامین اجتماعی پرداخت می شود. وی می افزاید: از آنجا که بهترین راه کنترل این بیماریها پیشگیری است ، به منظور اجتناب از تولد نوزاد مبتلا به بیماری تالاسمی در صورت مراجعه خانمهای باردار با سابقه مثبت در فرزندان قبلی ، نسبت به معرفی آنان در 3 ماهه اول بارداری به آزمایشگاه های ژنتیک و تشخیص بیماری جنین و در صورت لزوم سقط جنین اقدام می شود و صددرصد هزینه بستری به عهده سازمان تامین اجتماعی است.


پیشگیری در محلی دیگر



کسانی که تالاسمی مینور دارند ، به حال خود رها می شوند و تقریبا تمامی آنها هنگام ازدواج و انجام آزمایش درمی یابند که تالاسمی مینور دارند.
دختر و پسری که قصد ازدواج دارند ، هنگامی که می فهمند داشتن ژن تالاسمی مینور مانع ازدواج آنها شده ، از نظر روحی سرکوب می شوند. گاهی نیز به خاطر عقدهای شرعی یا قول و قرارهای فامیلی به هم زدن ازدواج غیرممکن است.
بنابراین ، گذرگاه ازدواج محل مناسبی برای تشخیص بیماری نیست و باید به فکر محل دیگری بود. شاید بتوان کار شناسایی را هنگام ورود به مدرسه انجام داد. در این صورت ، تشخیص دقیق تر است و پیوندهای عاطفی تشکیل شده دیگر گسسته نمی شوند.


فردای بهتر



هر چند با اجرای برنامه های پیشگیری طی سالهای 76 تا 78 حدود 1600 بیمار از ازدواج انصراف دادند. همچنین سال 79 نیز 745 زوج از ازدواج منصرف شدند و 1455 نفر نیز مشاوره پزشکی شدند ، اما باز شاهد تولد کودکان مبتلا به تالاسمی هستیم. از حق نگذریم ، هر چند روش فوق ضعفهای زیادی دارد ، ولی قطعا با پیشرفت زمان به کیفیت آن افزوده خواهد شد. امروزه تجربه بسیار ارزشمندی که ما از تالاسمی یک بیماری کم شناخته شده (سالهای 60) تا بیماری ای که باید پیشگیری شود (سالهای اولیه )70 تا تالاسمی بیماری قابل پیشگیری (در حال حاضر) به دست آورده ایم ، می تواند برای بسیاری از بیماری ها تجربه آموز و آموزنده باشد. این مهم از سوی یک یا 2 متخصص به دست نیامده بلکه مجموعه ای از متخصصان ، دست اندرکاران بهداشتی و نهادهای مردمی ها کمک کردند تا به این جا برسیم.
با عزمی جدی تر می توانیم این بیماری را ریشه کن کنیم ، ولی تا آن روز بیماران تالاسمیک نیازمند یاری سبزتان هستند.

  • ادامه تولد نوزادان مبتلا به تالاسمی در کشور


    حسن ابوالقاسمی ، دبیر همایش تازه های تالاسمی - که چندی پیش در کیش برگزار شد - می گوید: با وجود اجرای برنامه های پیشگیری از تالاسمی در کشور هنوز نوزادانی در کشورمان متولد می شوند که مبتلا به تالاسمی ماژور هستند.
    حسن ابوالقاسمی ، فوق تخصص بیماری های خون و سرطان اطفال می افزاید: با وجود کاهش 50 درصدی تولد نوزادان مبتلا به تالاسمی ماژور در کشور ، هنوز هم نوزادان مبتلا به تالاسمی ماژور در کشور متولد می شوند ، که علتهای آن شامل نبود پوشش مناسب برنامه پیشگیری از تالاسمی برای مزدوجین قبل از سال 1376 ، کمبود مراکز تشخیص قبل از تولد در استان های مختلف کشور و دسترسی نداشتن خانواده های فقیر به این امکانات و مهمتر از همه تداوم ازدواج های طایفه ای و خارج از سیستم دولتی است.
    او می گوید: مطالعات انجام شده از سوی پژوهشگران و محققان انجمن خون و سرطان کودکان ایران در استان سیستان و بلوچستان نشان می دهد که متاسفانه افزایش موارد تالاسمی در این استان تا 60 درصد موارد مربوط به 3 علت فوق است.


  • علی اخوان بهبهانی
    newsQrCode
    ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

    نیازمندی ها