پزشکانی که اختلالات ناشی از یک عامل زیست محیطی را مدنظر می گیرند ، از طیف درمانی گسترده ای شامل رژیم غذایی تا ترکیبی از درمان اعتقادی ، هومیوپاتی و دارویی استفاده می کنند. اکثر این روشهای درمانی در چهار گروه اصلی قرار دارند:
1)درمان تغذیه ای که مستلزم استفاده از ویتامین ها ، املاح معدنی و دیگر مواد مغذی مهم به صورت خوراکی و تزریقی است;
2)سم زدایی که شامل حذف فلزات و مواد شیمیایی از بدن است;
3)ایمونوتراپی ، شامل استفاده از روش های درمانی جهت تقویت سیستم ایمنی;
4)حساسیت زدایی که با استفاده از پرورش مجدد سیستم ایمنی برای حذف آلرژی ها صورت می گیرد. پیش از شروع درمان ، پزشک معالج ، فرد را تحت یکسری آزمایشات قرار می دهد تا ماهیت مشکل او مشخص شود و نیز تاریخچه مفصل پزشکی او را بررسی می کند. بسیاری پزشکان برنامه های درمانی مخصوص خود را ایجاد کرده اند.
اما برخی از شناخته شده ترین این اقدامات عبارتند از:
اصلاح برنامه غذایی: رژیم غذایی و نوع تغذیه چهارچوب اصلی بسیاری از روش های درمانی پزشکی محیطی هستند.
هدف ، تشخیص آلرژی های مختلف غذایی است به طوری که موارد مضر از غذا حذف شود.
در صورت برطرف نشدن مشکل آلرژی با این روش ، پزشک از تست های تزریق زیرپوستی جهت تشخیص نوع ماده حساسیت زا استفاده می کند ، (البته در بسیاری موارد نتایج مثبت کاذب ممکن است مشاهده شود) تا ماده مورد نظر را بیابد.
شایع ترین مواد غذایی آلرژن شامل شیر و محصولات آن ، گندم ، مخمر ، ذرت ، تخم مرغ ، سویا ، گوجه فرنگی ، بادام زمینی ، آجیل ، مرکبات و صدف هستند.
حساسیت زدایی تقویت شده با آنزیم (EPD):
این تکنیک مستلزم بکارگیری دُزهای بسیار اندک یک آلرژن به منظور درمان حساسیت به آن است. یک آنزیم طبیعی به نام بتا گلوکورنیداز برای کمک به روند حساسیت زدایی مورد استفاده قرار می گیرد. این روش های درمانی به منظور آموزش تحمل آلرژن به سیستم ایمنی صورت می گیرد. البته روش فوق به صورت تزریق داخل رگی انجام می شود و تنها برای کسانی که از سلامت تغذیه ای مناسبی برخوردارند توصیه می شود.
روش ترکیب با فلز: در این نوع روش درمانی از استعمال داخل رگی یک اسید آمینه سنتیک به نام اتیلن دی آمین تترا استیک اسید (EDTA) برای حذف فلزات سنگین از بدن ، استفاده می شود.
EDTA به ملکول های فلزاتی همچون سرب ، آهن ، مس ، کلسیم ، منیزیم ، روی ، پلوتونیم و منگنز متصل می شود و از طریق روده ، دستگاه ادراری ، پوست و بزاق ، آنها را از سیستم بدن خارج می کند. این یک روش استاندارد برای درمان مسمومیت ناشی از فلزات است. بسیاری طرفداران این روش آن را به عنوان یک درمان برای بیماری عروق کروفر ، اختلالات خونی و سکته مغزی معرفی می کنند; اما تاثیر آن بجز در مورد مسمومیت مورد تایید قرار نگرفته است.
ناخالص سازی حرارتی: مانند روش قبل ، هدف این نوع درمان نیز پاکسازی بدن از مواد شیمیایی مانند سرب ، مس ، آهن و دیگر سموم است. در این روش بیماران در یک سونا با حرارت 150 درجه فارنهایت قرار می گیرند و این دمایی است که به نظر می رسد مواد شیمیایی را از جایگاه های ذخیره آنها در داخل بدن به حرکت درمی آورد. این درمان معمولا همراه با سرما درمانی ، تراپی و سایر اشکال سم زدایی همراه می شود.
به گفته دست اندرکاران این گونه روش های درمانی تقریبا همه انواع بیماری ها یا اختلالات از تب یونجه تا بیماری قلبی با برخی اشکال پزشکی زیست محیطی قابل درمان است. این درمانگرها معتقدند هدف کلی آنها کمک به افراد در کنار آمدن با مواد خطرآفرین محیط اطرافشان است و این که به مرور سالم تر شوند و در بسیاری موارد از بیماری رهایی یابند.
عملا به نظر می رسد روش های درمانی فوق جهت بهبود آلرژی های غذایی ، حساسیت به مواد شیمیایی و گرده گیاهان و آرتریت روماتوئید موثر باشند. طرفداران روش فوق بر این باورند که با درمان اینگونه اختلالات بسیاری بیماری های دیگر همچون میگرن ، آسم و کولیت نیز بهبود می یابند.
گفته می شود پزشکی زیست محیطی در درمان انواعی از بیماری ها همچون بیماری های قلبی ، فشار خون بالا ، اختلالات مزمن کودکان مانند عفونت های گوش و شب ادراری ، سندرم پیش از قاعدگی در زنان ، کاهش قند خون ، سندرم روده تحریک پذیر ، گاستروانژیت ، اسهال و دردهای شکمی ، سودمند است.