هتل کارتن گرمخانه می شود

صدای باز شدن در ، سکوت آسایشگاه را شکست. نگاه ها به طرفم خیره ماند. گمان می کردند از جایی آمده ام که به وضعشان رسیدگی کنم یا... به سمت من آمدند. مردانی میانسال و مسن با تنی رنجور و نحیف ، چشم های گودافتاده و گامهای لرزان دور تا دورم حلقه زدند.

کد خبر: ۵۷۴۳۸

یکی می گفت: آقا! من خانواده دارم. بلیت گرفته بودم برگردم شهر خودم ، مرا سوار مینی بوس کردند و آوردند اینجا. محسن خودش را بچه محله مولوی تهران معرفی می کند و می گوید: من تارک دنیا هستم. سلوک دارم ، شبها خوابم نمی برد. ایستاده بودم سر کوچه مان که آمدند و مرا بردند. اما می گفت: جای بدی نیست ، اما نباید همه را به چشم کارتن خواب نگاه کنند. من خودم خانه و زندگی دارم. الان خانواده ام نگران من هستند ، چون 20 روز است که در این مرکز ساکنم...
اعتیاد مهمترین بهانه اغلب آنها برای گریختن از این جای امن و راحت بود.
چند صباحی است یک ساختمان نوساز دوطبقه آجری در انتهای جاده فرعی و تقریبا متروک که قبلا پایانه مسافربری بوده ، حالا مامن و سرپناه عده ای خیابان خواب و بی خانمان شده است.

افراد کارتن خواب به لحاظ آزادی ای که دارند خیابان رابه مرکز ترجیح می دهندومدعی خانه و زندگی می شوند

«مرکز نگهداری موقت اسلامشهر»در 15 کیلومتری جاده تهران ساوه پس از تلاشهای مدیریت جدید شهری تهران ، از سوم آذرماه امسال فعالیت خودش را با پذیرش حدود 300 نفر از مردان میانسال و مسن که شبهای خود را در کوچه و پس کوچه های تاریک شهر سپری می کردند، آغاز کرده است. یک ساختمان با بخشهایی همچون قرنطینه ، درمانگاه ، مددکاری ، آسایشگاه ، رختشویخانه ، غذاخوری و... با 60 پرسنل اعم از پزشک ، روانپزشک ، مددکار، بهیار و... در شیفت های مختلف پذیرای کسانی هستند که بنا به دلایل فراوان از خانواده طرد شده هستند.
مردانی که به دام اعتیاد گرفتار آمده و خانواده را فراموش کرده اند. روزها و شبها را به هر مشقتی که بوده به صبح رسانده اند. این افراد مددجویانی هستند که مرکز نگهداری موقت اسلامشهر پذیرای آنها است تا بعد از مدت زمانی هر چند محدود تلنگری خورده و شاید خود را بازیابند. به گفته مدیر امور آسیبهای اجتماعی شهرداری تهران که به عنوان رئیس این مرکز مشغول خدمت به مددجویان است ، بالغ بر 400 میلیون تومان برای ساخت و راه اندازی مرکز اسلامشهر توسط شهرداری تهران هزینه شده است. محمدرضا فردین میانگین سنی مددجویان این مرکز را 42 سال عنوان می کند و می گوید: مرکز اسلامشهر پذیرای مردانی است که قریب به اتفاق آنها معتادند و از خانواده های خود منفعل شده اند.
وی ظرفیت مرکز نگهداری موقت اسلامشهر را 320 مددجو اعلام می کند و می افزاید: پروسه زمانی که برای حضور این مددجویان در این مرکز پیش بینی شده سه هفته است که این مدت همواره به دلایل مختلفی به درازا می کشد.
رئیس مرکز نگهداری موقت اسلامشهر می گوید: در صورتی که نسبت به خروج بموقع این مددجویان اقدام شود و سازمان های متولی بتوانند سریع تر این افراد را تحویل بگیرند ، شهرداری قادر خواهد بود تعداد بیشتری از بی خانمانان و خیابان خوابها را به این مرکز انتقال دهد.
فردین در عین حال وضعیت کنونی را به مراتب مطلوب تر از ماههای گذشته تلقی می کند و می افزاید: بعد از اجرای طرح ضربتی جمع آوری خیابان خوابها از سطح شهر تهران و فشاری که به دستگاه های متولی از ناحیه جامعه وارد آمد، امروز به جرات می توان شاهد افراد کارتن خواب در معابر عمومی و... بود. محمد یکی از مددجویانی است که خودش را بچه پرورشگاهی معرفی می کند و می گوید: در حال حاضر هیچ کس بیرون از مرکز چشم به راه من نیست. او 10 سال در یک گارگاه بلورسازی کار کرده اما هیچ گاه یک سرپناه دائم و همیشگی برای خودش نداشته که شب را در آنجا به صبح برساند. محمد از حضور خودش در این مرکز احساس رضایت می کند و به هیچ وجه حاضر به ترک اینجا نیست. او حتی مسوولان مرکز را تهدید می کند، در صورتی که از اینجا بیرون برود ، حتما خودکشی خواهد کرد! رضا یکی دیگر از مددجویان حاضر در مرکز نگهداری موقت اسلامشهر است . لبهای کبود ، چشمهای پف کرده ، انگشتان زرد شده و چهره چروکیده اش گواهی می دهد او به مواد مخدر اعتیاد دارد. به طوری که خودش هم این موضوع را پنهان نکرده و با تایید اعتیادش می گوید: من هم جایی ندارم که بروم ، الان 10سال است که از خانواده ام طرد شده ام...
نکته جالب توجهی که نمی توان نسبت به آن بی اعتنا بود، این است که اکثر قریب به اتفاق کسانی که به مواد مخدر اعتیاد دارند و به این مرکز آورده می شوند، پس از این که چند روزی از مصرف مواد مخدر دور می شوند و خود را در تنگنا می ببینند، به یکباره مدعی کار ، زندگی ، زن ، بچه و به طور کلی خود را یک شهروند با منزلت اجتماعی می پندارند...
معاون اجرایی مرکز نگهداری موقت اسلامشهر در این ارتباط می گوید: آنها دروغ می گویند ، چون همیشه دوست داشته اند هر جور دلشان می خواهد زندگی کنند.
محسن انیسی می افزاید: حضور افراد معتاد در قرنطینه برای تشخیص بیماری آنها در یک پروسه زمانی 2 الی 3 روزه باعث می شود افراد معتادی که نمی توانند ترک کنند ، برای خلاص شدن خود از این مرکز چنین ادعایی بکنند. به گفته انیسی ، به محض ورود بی خانمانان به این مرکز برای آنها پرونده ای تشکیل می شود. معاون اجرایی مرکز نگهداری موقت اسلامشهر می گوید: وقتی ما به صورت رندوم با تعدادی از خانواده های این افراد تماس برقرار کردیم ، آنها به هیچ وجه حاضر به پذیرش این افراد نبودند. وی البته به نظر قاضی پرونده نیز اشاره می کند و می افزاید: قاضی به صورت یک روز در میان به مرکز مراجعه می کند و ضمن مطالعه محتویات پرونده آنها، در خصوص وضعیتشان اقدام به صدور رای می کند.
انیسی می گوید: بر اساس پرونده ای که مددکار تکمیل کرده و پیگیری هایی که انجام داده و مشخصاتی که پرونده دارد، حکم می دهد که فرد آزاد می شود یا تحویل سازمانهای مربوطه می گردد.
وی ادامه می دهد: اولین برگ پرونده یک بی خانمان شامل اثرانگشت ، مشخصات ، وسایل شخصی و... است. برگ دوم پرونده نظریه پزشک عمومی ، برگ سوم نظریه مددکار و در نهایت چهارمین برگ پرونده را نظریه روانپزشک تشکیل می دهد. انیسی می گوید: مقام قضایی بر اساس این روند پرونده و مصاحبه ای که خود با مددجود انجام می دهد، تشخیص به صدور حکم می نماید. بخش قرنطینه مرکز شامل 50تخت به همراه یک اتاق جنبی است که در آن چند بیمار با شرایط نامساعدتر نسبت به سایرین استراحت می کنند.
این افراد قبل از ورود به بخش قرنطینه ، ابتدا با مواد ضد عفونی و شامپوهای مخصوص سر و بدن نظافت می شوند. لباسهای آنها سوزانده می شود و بعد از معاینه اولیه به بخش قرنطینه وارد می شوند. مسوول مددکاری مرکز نگهداری بی خانمانان اسلامشهر در ارتباط با وضعیت مددجویان می گوید: اکثریت قریب به اتفاق آنها را افراد معتاد تشکیل می دهد. علاوه بر آن گروه دیگری از آنها از خانواده های خودشان طرد شده اند و به نوعی لامکان تلقی می شوند. احمدی ادامه می دهد: این افراد تحت نظر پزشک و روانپزشک قرار می گیرند تا نسبت به تکمیل شدن پرونده تک تک مددجویان اقدام کنیم.
او می گوید: ما به صحبتهای اولیه این افراد زیاد اعتماد نمی کنیم ، چون به دلیل قرار گرفتن در یک محیط جدید ، احساس می شود که می بایست حرفهایی را بزنند که به واقعیت نزدیک نباشد. احمدی اضافه می کند: بنابراین تفکیک افراد را بر حسب مشکلات آنها در دستور کار قرار می دهیم . در عین حال مدیر امور آسیبهای اجتماعی شهرداری تهران با اشاره به این که هستند افرادی که به اشتباه تحت عنوان بی خانمان به این مرکز آورده شده اند ، می گوید: در اجرای طرح ضربتی جمع آوری بی خانمانان از سطح شهر تهران ، نیروی انتظامی مبادرت به جمع آوری بی خانمانان نمود. حدود 3 درصد آنها مشخص شد جزو افراد سرگردان و بی خانمان نبوده اند.
فردین می افزاید: اما بعد از این که طرح جمع آوری افراد بی خانمان از سطح شهر توسط گشتهای شهرداری صورت گرفت ، این درصد اشتباه به کمتر از 2درصد رسید که به فوریت برای آزاد شدن آنها اقدام کرده ایم.
رئیس مرکز نگهداری موقت اسلامشهر می گوید: افراد کارتن خواب یا خیابان خواب ، قطعا به لحاظ آزادی ای که دارند خیابان را به مرکز ترجیح می دهند. بنابر این طبیعی است که آنها به هنگام جمع آوری و حضور در چنین مراکزی ، اظهار نارضایتی کرده و مدعی خانه و زندگی می شوند. فردین می گوید: متاسفانه اکثر آنها اطلاعات غیرواقع از خود ارائه می دهند ، اما وقتی پرونده های آنها بررسی می شود ، متوجه می شویم آنچه را عنوان کرده و بازگو نموده اند خلاف واقعیت است. مدیر امور آسیبهای اجتماعی شهرداری تهران ، تاکید می کند: قطعا ما خوشحال خواهیم شد که این مددجویان صاحب خانه و زندگی باشند و خیلی زود از این مرکز خلاص شوند، چون به نفع ما هم هست.
رئیس مرکز نگهداری موقت اسلامشهر می گوید: مصوبه شورای عالی اداری زمان ماندگاری مددجویان در مرکز را 21روز تعیین کرده است. یعنی باید در این فاصله زمانی نسبت به تعیین تکلیف آنها اقدام شده باشد.
در عین حال از اصلاح مصوبه خبر می دهد و می گوید: آن طور که ما مطلع شده ایم این 21 روز به 60 روز افزایش داده اند. چون زمان 21 روز برای دستگاه های پشتیبانی کننده مددجویان مرکز نگهداری کم است.
فردین بیشتر مددجویان را مرتبط با سازمان بهزیستی عنوان می کند و می افزاید: سازمان بهزیستی هم به نوبه خود برای پذیرش مددجویان با مشکلات و موانعی مواجه است که باید در ابتدا نسبت به رفع آنها اقدام کند ، بعد بتواند پذیرش جدید مددجو را داشته باشد.
تکمیل ظرفیت و کمبود اعتبارات مشکل عمده ای است که طی یک دهه گذشته در بخش آسیبهای اجتماعی شهر تهران مشاهده شده و نمود پیدا کرده است.
مدیر امور آسیب های اجتماعی شهرداری تهران به نتایج یک مطالعه و تحقیق صورت گرفته بر روی 372 نفر مددجو اشاره می کند و می گوید: به دلیل مشکل و محدودیت پذیرش مددجو از سوی بهزیستی ، الان 40 نفر از افراد این مرکز مدت یک هفته است حکم دارند که وضعیت شان مشخص شده ، اما هنوز نسبت به تحویل گرفتن آنها اقدام نشده است. فردین به وجود اتباع خارجی اشاره می کند و می افزاید: این تحقیق و بررسی تا سیزدهم دی ماه جاری مورد نظر قرار گرفته و آمار نشان می دهد 2.7 درصد افاغنه و 16.5درصد ایرانی بوده اند.
وی به یک نکته حائز اهمیت در این ارزیابی اشاره می کند و می گوید: 71 درصد از این مددجویان ، افرادی بوده اند که از سایر استانهای کشور به تهران آمده اند. رئیس مرکز نگهداری موقت اسلامشهر می افزاید: 27 درصد از 372 نفر مددجو دارای سابقه کیفری ، 27 درصد اعتیاد به مواد مخدر و 11درصد هم معلول بوده اند. فردین به وضعیت تحصیلی افراد موردنظر اشاره می کند و می گوید: 4نفر از افرادی که به این مرکز آورده شده اند دارای مدرک کارشناسی ، 6نفر فوق دیپلم و 33.6 درصد ابتدایی بوده اند.