قالی کرمان بردار بی تدبیری

اما همین قالی این روزها روزگار خوبی ندارد و هر‌روز از تعداد فرشبافان به دلیل افزایش نهاده‌های تولید و رقابت‌های غیرمنطقی و حمایت نکردن از قالیبافان کاسته می‌شود و دارهای قالی یکی پس از دیگری بر دیوارها آویزان ‌شده و به خاطره‌های شیرین تبدیل می‌شود.

محمود حسینی راوری، قالیباف راوری به مهر گفت: نرخ بیکاری در راور بالاست، اما جوانان کمتر به سمت قالیبافی که قدیمی‌ترین صنعت راور است و ریشه در آداب و رسوم مردم دارد، روی می‌آورند.

وی با بیان این‌که ما هنوز در زیرزمین خانه‌ها دارهای قالی داریم که صدها سال عمر دارند و در تمام این سال‌ها وسیله ارتزاق خانواده‌های راوری بودند، افزود: طرح‌های فرش راور همه غنی و پر معنا و مملو از رنگ و طرح‌های زیباست که از ذهن مردمان کویر آفریده شده‌اند و کاملا بومی هستند که نتیجه تلاش طراحان هنرمند کرمانی هستند، اما بسیاری از این طرح‌ها هم اکنون از سوی قالیبافان بنگلادشی، پاکستانی، چینی و هندی کپی می‌شوند و در نهایت با توجه به حمایتی که از سوی دولت‌هایشان می‌شوند با قیمت پایین فرش‌ها را تولید و به نام فرش کرمان و راور وارد بازار اروپا و آمریکا می‌کنند، اما ما در خود راور به دلیل افزایش بیش از حد قیمت پشم و رنگ توان تولید نداریم.

وی افزود: از تعداد قالیبافان کاسته شده است و مردم هم چون قیمت فرش کرمانی افزایش یافته دیگر توان خرید فرش را ندارند و به سمت فرش‌های ماشینی رفته‌اند.

این قالیباف کهنه کار راور افزود: هنوز هنرمندانی در راور هستند که می‌توانند مانند این فرش حراج شده را ببافند، اما نیاز به‌حمایت دارند. وی افزود: باید طرح‌های قالی کرمان ثبت جهانی شود، زیرا در این صورت می‌توان جلوی کپی‌برداری را گرفت، متاسفانه امروز شاهد هستیم طرح‌های قالی‌های دستباف در قالب فرش ماشینی در داخل کشور هم تولید می‌شود.