پیتزا در فضا

اگر خاطرتان باشد، پیش‌تر در ویژه‌نامه سیب پیرامون چاپگرهای سه‌بعدی کار کرده بودیم که مورد توجه بسیاری از خوانندگان قرار گرفت. به طور خلاصه می‌توان گفت چاپگر سه‌بعدی، وسیله‌ای است که با استفاده از تکنیک‌های جدید و با بهره از مواد اولیه‌ای نظیر انواع ترکیبات پلاستیکی یا حتی سلول‌های بنیادین، قادر است طراحی‌های سه‌بعدی اجسام گوناگون را با روش چاپ لایه‌ای ساخته و به صورت فیزیکی ارائه کند. تولیدات این چاپگرها به طور واقعی قابل استفاده است؛ حتی کلیه یا گوش مصنوعی برای موجودات آزمایشگاهی تولید و با موفقیت به آنها پیوند زده شده است.

حال، محققان سازمان فضایی ناسا و تعداد زیادی از کارشناسان مستقل از دانشگاه‌ها و موسسات تجاری به دنبال راهی عملی برای استفاده از مواد اولیه‌‌ خوراکی نظیر آرد، شکر، روغن، کربوهیدرات‌های پیچیده، پروتئین‌های ساده و سایر ملزومات آشپزی هستند. آنها مدعی‌اند حالا که می‌توان انواع مصنوعات پلاستیکی و حتی اندام‌های حیاتی را با چاپگرهای سه بعدی مخصوص ساخت، چرا همین روند را در تولید غذای تازه برای مسافران فضا به کار نگیریم؟

جالب این‌که توفیقات قابل ملاحظه‌ای در این زمینه صورت گرفته و محققان توانسته‌اند تاکنون با استفاده از پودر کاکائو و روغن‌های خوراکی، چاپگری برای ساخت شکلات بسازند. آنها می‌کوشند همین روند مشابه را برای تولید دیگر غذاها نیز به کار گیرند. البته به جز آرد و روغن، آنها به دنبال ساخت ماده‌‌ ارگانیک پروتئینی از کرم‌ها هستند تا بتوانند با جایگزینی آن با گوشت، نیاز فضانوردان به پروتئین را رفع کنند.

گفتنی است، این چاپگر باید چند هد گوناگون برای استفاده از مخزن‌های (کارتریج) مختلف داشته باشد که هر یک از این مخازن نیز با ماده‌‌ اولیه‌‌ مجزایی پر می‌شوند. آنها می‌کوشند تمام ریز‌مغذی‌های مورد نیاز بدن را در این مخازن جای داده و با استفاده از روش‌های صنعتی رطوبت موجود را تخلیه کنند، به گونه‌ای که بتوان از این کارتریج‌ها تا 30 سال استفاده کرد.

در صورت عملی شدن استفاده از چاپگرهای سه‌بعدی برای تولید غذا، محققان یک گام دیگر به انجام سفرهای فضایی طولانی نزدیک می‌شوند. فضانوردان نیز می‌توانند در طول این سفرها از غذای گرم استفاده کرده و مشکلی از بابت تامین انرژی و املاح مورد نیاز نداشته باشند. به هر حال باوجود تمام پیشرفت‌های علمی، نمی‌توان انتظار داشت غذاهای چاپ شده شباهت زیادی به مواد غذایی زمینی داشته باشد. هرگز این غذاهای چاپی نمی‌توانند به پای غذای خوشمزه‌‌ مادر برسد، نظر شما چیست!؟