سایه‌ات بلند باد

به جای تمام جشن تولدها و جشن فارغ‌التحصیلی که برای بچه‌ها گرفته‌ایم فقط عکس‌هایی در آلبوم و روی قاب‌های دیوار و در انبوه سی‌دی‌های تصویری باقی‌مانده است و ما مانده‌ایم و این خاطرات.

تا حالا شده است از خود بپرسید: چرا دیگر کسی برای من جشن تولد نمی‌گیرد؟

حتما پرسیده‌اید، اما رویتان نشده است بلند بگویید و اگر بلند گفته باشید کسی جدی نگرفته است.

اگر شما امروز این مطلب را می‌خوانید خوب است بدانید سالمندان چون کودکان نازکدل می‌شوند و به دنبال بهانه‌ای هستند که به آنها توجه و محبت شود.

بیایید نزدیک‌ترین روز تولد سالمند خانواده مان را یک جشن کوچک بگیریم و به این بهانه نزدیکان را فقط به خاطر او در کنار هم جمع کنیم.

آناهیتا خدابخش، مدرس و عضو هیات علمی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی در این باره می‌گوید: در جامعه حمایت از سالمند مربوط به شرایط بحرانی و بیماری‌ها تصور می‌شود و کسی جز روزهای خاص مادر و پدر به فکر بهانه‌ای برای گرامیداشت و شادمانی سالمند نیست.

گاه این مناسبت‌ها فرصتی است برای خروج از انزوا و ایجاد فضایی دوستانه و بازآفرینی جوانی، روزهای شاد زندگی و مرور خاطرات شادی‌آفرین.

وی می‌افزاید: وقتی فردی فقط در زمان بیماری مورد توجه قرار گیرد، او هم بهانه جو می‌شود و حتی امکان تمارض نیز وجود دارد.