نصیحت​گوش‌کن​جانا

پیش از همه دقت کنید چه می‌گویید، چقدر می‌گویید و چگونه می‌گویید؟

سپس دقت کنید که خودتان شنونده خوبی هستید یا نه.

به فرزندتان نشان دهید که به حرف‌های دیگران خوب گوش می‌دهید. فرزندان آیینه شما هستند. به حرف‌های کودکتان گوش کنید تا به شما گوش کنند....

چگونه گفتن هم مهم است. سهیلا می‌گوید: دخترم هرگز به حرف من گوش نمی‌دهد. یک‌بار متوجه شدم وقتی در خانه مهمان دارد، مدت زیادی به او توجه نمی‌کند و وقتی کودک با سر و صدا بازی می‌کند یا صدای برادرش را درمی‌آورد ناگهان جلوی دیگران فریاد می‌کشد: «خفه شو بشین!» و البته کودک هم نشنیده می‌گیرد!

اگر بچه بودید، دوست داشتید چگونه با شما صحبت می‌کردند؟ حتما با احترام.

اول مطمئن شوید کودک توجه می‌کند و بعد حرف بزنید، مثلا به آرامی چانه‌اش را بلند کنید و بگویید: «لطفا به من نگاه‌کن و گوش‌کن ببین چه می‌گویم!»

لحن صدایتان را آرام‌تر کنید.

حرف‌هایتان را کوتاه و مختصر، با لحنی شیرین و خوشایند و واضح و روشن بگویید.

‌اگر بچه‌ها بدانند که مجبور نیستند به یک سخنرانی طولانی گوش دهند، بیشتر پذیرا و شنوای حرف‌های شما خواهند بود.

وقتی که سؤالی از آنها می‌پرسید یا خواهشی دارید، حداقل سه ثانیه صبر کنید تا او آنچه را شنیده، فرا گیرد و درک کند.