در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
در دهههای گذشته و در مقطعی که هنوز ارگانهای مختلف دولتی در ابعاد گسترده وارد عرصه تولید فیلم نشده بودند، این تلویزیون بود که در بسیاری موارد نقش مهمی در محصولات ساخته شده در سینما ایفا میکرد.
در گذشته گروههای فیلم و سریال تنها وظیفه تامین و تولید سریال را نداشتند و به ساخت فیلم در مدیوم سینما نیز اقدام میکردند، اما با آغاز دهه 80 و تغییر بعضی معادلات، کمکم تلویزیون خود را از عرصه فیلمسازی کنار کشید و حضور تلویزیون در این زمینه، کمرنگ شد که البته هرگاه این اتفاق رخ داد، نتایج موفقی هم به همراه داشت. مثال اخیر آن میتواند فیلم روزهای زندگی - پرویز شیخطادی- باشد که بهترین فیلم دو دوره پیش جشنواره فیلم فجر شد.
امروزه، تلویزیون در موارد زیادی نشان داده است قصد حمایت از سینما را دارد و چه خوب است مجدد وارد عرصه فیلمسازی شود. اگر قرار است سینما با بودجه دولتی به حیات خود ادامه دهد، قطعا یکی از ارگانهایی که در این زمینه متخصص و کاربلد است، تلویزیون است و بیشک این سازمان از خیلی از وزارتخانهها، نهادها و ارگانها و البته تشکلهایی که کوچکترین شناختی از هنر و سینما ندارند و تنها به واسطه پول و بودجه به این وادی سرک میکشند، اصلح و موجهتر است.
از سویی در این زمینه، تلویزیون همچنان میتواند علاوه بر حمایت از نوع رسانهای (تولید برنامههای تلویزیونی یا پخش تیزر و...) راهکارهای حمایتی دیگری هم برای حمایت از سینمای ایران داشته باشد؛ راهکارهایی مثل طرح خرید فیلمهای سینمایی اکران شده دهههای 60 و 70 که هنوز هم بیننده دارند.
محمدرضا لطفی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: