صدای بیگانه روی امواج رادیو

برای نسل دومی‌ها که نه ویدئو داشتند و نه سی‌دی، نه دی‌وی‌دی و نه ماهواره، همه برنامه‌های رادیو می‌توانست جذاب و شنیدنی باشد. بخصوص برنامه‌هایی که آرم متفاوتی داشتند و شنونده را از همان ابتدا به دنیای جدیدی پرتاب می‌کردند. برنامه بررسی‌ رادیو‌های بیگانه با همان آرم اولیه حس سفر به دنیای جدید را در شنونده بیدار می‌کرد. صدای تغییر موج‌های رادیو شنیده می‌شد و بعد صدایی که می‌گفت: «اینجا لندن است...»، «این صدای آمریکاست، صدای ما را از واشنگتن می‌شنوید » و...

با شنیدن این صداها اولین چیزی که در ذهن ما شکل می‌گرفت این بود که لندن، واشنگتن و... چه جور شهرهایی هستند و البته در ادامه وقتی به محتوای برنامه گوش می‌دادیم به این نتیجه می‌رسیدیم حاکمان و سیاستمدارانی در این شهرها زندگی می‌کنند که علیه ما و امنیت کشور ما در حال توطئه هستند و جنگی که ما درگیر آن هستیم به خاطر نوع تفکر و سیاست آنهاست.

برنامه بررسی رادیو‌های بیگانه صبح‌های جمعه اخباری را که در طول یک هفته از رادیو‌های کشورهای دیگر درباره ایران منتشر می‌شد، بررسی می‌کرد. ابتدا عین خبر را پخش می‌کرد و بعد خبر را تحلیل می‌کرد و می‌گفت آن خبر کجاهایش اشتباه است و رسانه‌های غربی و آمریکایی چه دروغ‌هایی درباره کشور ما می‌گویند.

در خلال همین تحلیل‌ها بود که متوجه می‌شدیم رادیو‌های کشورهای بیگانه واقعیت را تغییر می‌دهند و در همین زمان بود که ما به این نکته رسیدیم، واقعیت می‌تواند از طریق رادیو‌ها جعل شود و شکل دیگری به خود بگیرد و متوجه شدیم مردم در آن دوره خیلی رادیو گوش می‌کنند و حرف‌هایی که از این رسانه به آنها می‌رسد، ذهن آنها را جهت‌دهی می‌کند و نظر آنها را درباره انقلاب، جنگ و شرایط سیاسی و اجتماعی کشور تغییر می‌دهد و برنامه بررسی رادیوهای بیگانه وسیله‌ای بود تا فریب جوسازی رسانه‌های خارجی را نخورند.

برنامه بررسی رادیوهای بیگانه یکی از قدیمی‌ترین برنامه‌های رادیوست که توانسته در دوره‌های مختلف خود را با شرایط جامعه داخلی و خارجی وفق دهد و به‌روز کند و 30 ساله شود.