زاویه دید

نامه‌هایی برای همیشه

فیلم «نامه‌های خیس» ساخته مرجان اشرفی‌زاده دیروز از شبکه نمایش پخش شد. این فیلم تاکنون چند بار از شبکه‌های مختلف به نمایش درآمده، اما در هر بار پخش توانسته نظر بیننده را به سوی خود جلب کند. اشرفی‌زاده در این فیلم از ظرفیت‌های مختلف بصری و دراماتیک استفاده کرده تا فیلمی بسازد که در دوره‌های مختلف زمانی طراوات و تازگی‌اش را حفظ کند.
کد خبر: ۵۵۵۷۷۰

همین تازگی است که مخاطب را پای این فیلم می‌نشاند و نمی‌گذارد او از تماشای مجدد این فیلم دچار ملال شود. نامه‌های خیس فیلمی چندوجهی است. محور اصلی داستان فیلم، زنانه است. مادر و دختری با هم زندگی می‌کنند. حرفه دختر جوان که مرضیه نام دارد، دوخت و دوز لباس عروس است. او با مادرش زندگی می‌کند؛ مادری که بعد از این که متوجه می‌شود، شوهرش با زن دیگری ازدواج کرده دچار روان‌پریشی می‌شود. دختر به پای مادر می‌ماند و از او نگهداری می‌کند. دختر به نوعی تبدیل به مادر می‌شود. مرضیه، سختی‌های زندگی را با ذکر و توکل به خدا پشت‌سر می‌گذارد. مرضیه مذهبی است، اما اشرفی‌زاده برای نمایش این خصلت اخلاقی دچار شعارزدگی نشده است. ذکر‌ها و زمزمه‌های دختر جوان آنقدر دلنشین است که بیننده دوست دارد حال و هوای او را تجربه کند. ایمان او آنقدر ظریف و زیبا به تصویر کشیده شده که بیننده دوست دارد با او همراه شود تا ببیند که او چگونه می‌تواند با توسل‌، ذکر و عبادت به آرامش برسد.

او ادامه‌دهنده ادا کردن نذر مادر است؛پخش شیر داغ بین زائرانی که از ایستگاه قطار نزدیک خانه آنها عبور می‌کنند تا به مشهد بروند. ایستگاه قطار و ریل راه‌آهن مکان بسیار خوبی است که اشرفی‌زاده از آن برای زیباسازی نماهای فیلم خود استفاده کرده است. قطار و ریل راه‌آهن از مکان‌هایی است که به کارگردان فرصت می‌دهد تا معناهای مختلف را به وسیله آن به مخاطب منتقل کند. قطار میل رفتن را نشان می‌دهد. سوت قطار این حس را القا می‌کند که باید آماده رفتن بود. ریل راه‌آهن مسیر حرکت را مشخص می‌کند.

اشرفی‌زاده از همه این عناصر در هوایی ابری و بارانی استفاده کرده است. هنگام تماشای نامه‌های خیس، اندوه پنهانی به بیننده منتقل می‌شود؛ اندوهی که سطحی و احساسی نیست و به مخاطب کمک می‌کند تا به عمق اتفاقاتی که در زندگی مرضیه اتفاق می‌‌افتد، پی ببرد.شخصیت مرضیه اوج تسلیم و رضا را به نمایش می‌گذارد. او آرام است و تلاش می‌کند این آرامش را حفظ کند، اما فیلم روی همین خط صاف حرکت نمی‌کند. قرار نیست مرضیه تبدیل به راهبه شود. او عاشق می‌شود و عشق به زندگی او رنگ دیگری می‌زند. اشک او را درمی‌آورد، به وجدش می‌آورد و او را وادار به واکنش در قبال دیگران می‌کند. او برای پشت‌سر گذاشتن اندوهی که با عشق آمده هم گریه می‌کند و هم به خود اجازه می‌دهد که کمی مقابل دیگران بایستد و نشان دهد که می‌داند سهمی از زندگی دارد.نامه‌های خیس یکی از تله‌‌فیلم‌های موفقی است که برای ساخت آن زحمت کشیده شده و تفکری گروهی آن را به سامان رسانده است. فیلمی که نشان می‌دهد یک اثر تلویزیونی هم می‌تواند به اثری ماندگار تبدیل شود و بیننده را مشتری دائم خود بکند بدون این ‌که در او احساس دلزدگی به‌وجود آورد.

طاهره آشیانی / دبیررادیو و تلویزیون

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها