jamejamonline
ورزشی رزمی کد خبر: ۵۴۹۴۱۰   ۲۳ اسفند ۱۳۹۱  |  ۱۴:۴۵

می خواستند من را تباه کنند

یوسف کرمی: دیگر به آخر خط رسیده ام

جام جم/ یوسف کرمی سال 91 را تلخ ترین سال ورزشی اش می داند و آرزو می کند که دیگر چنین سالی برای او تکرار نشود.

یوسف کرمی: دیگر به آخر خط رسیده ام


جام جم/ یوسف کرمی سال 91 را تلخ ترین سال ورزشی اش می داند و آرزو می کند که دیگر چنین سالی برای او تکرار نشود. او با اینکه سال 91 را با همه خاطرات بدش  پشت سر گذاشت اما اعتقاد دارد این سال تلخ و پر از ناکامی هرگز از یاد او نمی رود و باعث شده با تکواندو آنطور که دلش می خواهد خداحافظی نکند. ناکام بزرگ کاروان ورزشی ایران در رقابتهای المپیک با دلی شکسته از اتفاق های امسال صحبت می  کند، از شکست در المپیک و از فشارهایی که بر روی او وارد کردند و  در نهایت از انتقادهایی که برای تخریب او عنوان شدند. گفت وگوی جام جم با این چهره مطرح و البته شکست خورده تکواندوی ایران پیش روی شماست:

- قطعا سال 91 برای شما سال خوبی نبود ، اینطور نیست؟
• بله، سال 91 به هیچ عنوان سال خوب و پرباری برای من نبود و دلیلش را هم خوب می دانید. سال 91 شاید تنها سالی در زندگی من باشد که از آن خاطره خوب ندارم. شکست در المپیک هنوز هم برای من باور کردنی نیست اما خب ، بالاخره من ورزشکار هستم و ورزش هم بالا و پایین دارد. یک روز می بری و یک روز می بازی. امیدوارم سال جدید برای من سال بسیار خوبی باشد و  حداقل بتوانم گوشه ای از ناکامی های سال سرشار از بدی و تلخی امسال را جبران کنم.

- شکست شما در المپیک خیلی بزرگ بود اما در سایر رقابتهای بین المللی که شرکت کردید موفق بودید و اینطور نبود که سال 91 برای شما سرشار از تلخی و شکست باشد.
• درست است ، من همراه تیم ملی تکواندو در رقابتهای جام  جهانی آروبا نایب قهرمان شدم، اما حتی اگر امسال در 10 مسابقه جهانی و معتبر دیگر هم به مقام قهرمانی می رسیدم باز هم ناکامی وحشتناک و بزرگ المپیک جبران نمی شد. شکست من در المپیک آنقدر بزرگ بود که همه چیز را تحت تاثیر خود قرار داد.

- هنوز هم تحت تاثیر آن دو شکست دور از انتظار  هستید؟
• بله، من تصور دیگری داشتم و فکر می کردم  که در المپیک مدال طلا می گیرم اما نشد. در این سه ، چهار سال اخیر در هر مسابقه ای شرکت کردم بهترین نتیجه  را گرفتم و خوشرنگ ترین مدال را به دست آوردم. درالمپیک هم باید نتایج خوبم را ادامه می دادم اما همه چیز یکدفعه به هم ریخت. می خواهم در سال 92 گوشه ای از این ناکامی را جبران کنم.

- این جبران ناکامی قرار است در کدام میدان اتفاق بیفتد؟
• رقابتهای جهانی تکواندو سال آینده در مکزیک  برگزار می شود و من می خواهم که قهرمان وزن خودم در این رقابتها بشوم.

- این رقابتها همانند جام جهانی آروبا به صورت تیمی برگزار می شود؟
• خیر ، رقابتهای جهانی مکزیک انفرادی است. این رقابتها از المپیک هم سنگین تر است و تکواندو کاران نسبت به المپیک کار سخت تری برای رسیدن به مدال دارند. امیدوارم آنجا نتیجه دلخواهم را بگیرم و موفق به کسب مدال طلا شوم.

- پس از المپیک انتقادهای زیادی از شما شد، فشار این انتقادها برای شما به اندازه ناکامی در المپیک سخت نبود؟
• بسیار سخت بود. آنقدر از من انتقاد شد که حالا دیگر عادت کرده ام. به هر حال دوستان همیشه به من لطف دارند اما این لطف اینبار من را خیلی ناراحت کرد. بسیاری از این انتقادها هدف مثبتی نداشت و تنها برای تخریب من مطرح می شدند. من همیشه تکواندو کار بی حاشیه ای بودم  و برای بالا رفتن پرچم کشورم همیشه تلاش کردم . به دلیل همه این زحماتی که من کشیدم نباید اینطور با من رفتار می شد.

- این بحث دیگر خیلی تکراری شده است اما باز هم می خواهیم بدانیم چرا در المپیک آنطور غیر منتظره شکست خوردید؟
• اتفاق و بدشانسی بود. باید به این موضوع توجه داشت که هیچ ورزشکاری نمی آید چهار سال از بهترین دوران زندگی و جوانی اش را در اردوهای تیم ملی هدر بدهد، بعد بیاید به عمد در میدان بزرگی مثل المپیک ببازید . من بهترین دوران زندگی ام را در تیم ملی تکواندو سپری کردم اما متاسفانه عده ای به این موضوع اصلا توجه نمی کنند.

- یعنی برخی ادعا می کردند که شما به عمد در المپیک باختید؟
• خیر ، اما می خواستند به دلیل آن باخت ها آینده من را تباه کنند. چه کسی بدش می آید که در المپیک مدال بگیرد؟ همه آرزوی من این بود که در لندن از سکوی قهرمانی بالا بروم ولی نشد و حسرتش تا پایان عمر بر دل من می ماند.

- در این مدت موضوع خداحافظی شما هم زیاد عنوان شد، خودتان از خداحافظی حرف زده بودید؟
• خیر، من پیش از المپیک گفتم که اگر مدال طلا بگیرم خداحافظی می کنم . در المپیک متاسفانه این اتفاق نیفتاد از طرفی عده ای هم تلاش کردند که بگویند خود من دیگر تمایلی برای حضور در تیم  ملی ندارم. من تصمیمی برای خداحافظی ندارم. اول یک مدال طلای جهانی می گیرم بعد شاید این اتفاق بیفتد و من  از تیم ملی کنار بکشم.

- چه دلیلی وجود داشت که بخواهند موضوع خداحافظی شما را مطرح  کنند و یا اینکه فقط برای تخریب از شما انتقاد کنند؟
• بالاخره یک عده از رسانه و مطبوعات باید چیزی برای گفتن داشته باشند و مطلبی بنویسند!

- یعنی فقط رسانه ها را مقصر می دانید؟
• خیر، اما این را نمی توان نادیده گرفت که عده ای از دوستان مطبوعاتی در حق من بسیار کم  لطفی می کنند. در مقابل این افراد دوستان مطبوعاتی و رسانه ای دیگری هم بودند که در این مدت خیلی به من کمک کردند.

- احتمالی برای حضور شما در المپیک بعدی وجود دارد؟
• خیر، من در المپیک بعدی دیگر شرکت نمی کنم.  تا آن موقع از تکواندو خداحافظی کرده ام.

- با این اوصاف تا چه زمانی می توانیم شما را در تیم ملی تکواندو ببینیم؟
• تا وقتی که یک مدال طلای آسیایی و طلای جهانی را بگیرم. من توانایی های زیادی دارم اما خسته شده ام و دیگر می خواهم است استراحت کنم  و به خانواده ام برسم. واقعیت این است که من دیگر به آخر خط رسیده ام. حالا دیگر فقط می خواهم به دخترم فکر کنم.

- پس اگر شما سال آینده در رقابتهای جهانی مکزیک طلا بگیرید از تکواندو خداحافظی می کنید؟
• امیدوارم این اتفاق بیفتد. اگر طلای جهانی  نگیرم ناکامی در المپیک بیشتر به دلم سنگینی می کند.

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر
فوتبال، بازتابی از زندگی

فوتبال، بازتابی از زندگی

برای ما فوتبالی‌ها که از بچگی تا پیرانه‌سری با فوتبال زندگی کرده‌ایم، طبیعی است که فوتبال آمیخته با زندگی است و در تک‌تک سلول‌های بدن ما تنیده شده است.

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

بله! ما هم در این ورزشگاه بازی کردیم

 نیم قرن از عمر ورزشگاه آزادی می‌گذرد. اولین خاطره‌های من از این ورزشگاه به سال ۱۳۵۳ برمی‌گردد که برای تماشای بازی ایران و کره‌شمالی در مقدماتی جام‌جهانی ۱۹۷۴

AFC سیاست زده ترین کنفدراسیون دنیا

AFC سیاست زده ترین کنفدراسیون دنیا

 شاید این سوال اهالی فوتبال و به ویژه هواداران پرسپولیس بی جواب بماند که آیا مستحق‌تر از پرسپولیس برای میزبانی گروه E رقایت های لیگ قهرمانان وجود داشت؟

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر