تعداد بازی‌های زیبای لیگ هر ساله کمتر و شمار بازی‌های تدافعی و منفی همواره بیشتر می‌شود

راه‌های بقا در یک لیگ فرسایشی

کارلوس کرش در اظهاراتی که حمل بر انتقاد فنی او از کیفیت فنی لیگ فوتبال ایران شده، گفته است میزان وقت‌های مرده و زمان‌هایی که در آنها آگاهانه و به‌عمد در هر مسابقه لیگ وقت‌کشی می‌شود بیش از حد معقول و به‌واقع ناجوانمردانه و عامل ناامیدی است.
کد خبر: ۵۴۲۸۲۴

او تاکید کرده این عامل می‌تواند برای همه اهالی فوتبال مضر باشد و مثال‌ آورده که ابعاد و نمونه‌های خارجی آن در دیدار چندی پیش ایران ـ لبنان هم رویت شد و رقیب در شرایطی ما را در بیروت صفر بر یک برد که بازیکنان حریف حدود 14 دقیقه از وقت مسابقه را با حیله‌های مختلف تلف کردند. سرمربی پرتغالی و شصت ساله تیم ملی فوتبال ایران بعد​در مقام پاسخگویی به موج اعتراضاتی که به وی به اتهام حمله به بنیادهای فنی و ارزش‌های تاکتیکی لیگ شد، از همه مربیان لیگ عذرخواهی کرد، اما به عنوان افرادی که از سال‌ها پیش از آمدن کمک مربی منچستریونایتد به صحنه فوتبال کشورمان بازی‌های لیگ را تعقیب می‌کرده‌ایم، بد نیست معترف شویم حجم و میزان بازی‌های منفی و تدافعی و اتلاف وقت و تمارض و هر آنچه کرش آن را در اظهارات اخیرش محکوم کرده، در لیگ کشورمان واقعا زیاد است.

کرش برای نشان دادن شدت این قضیه گفته است شما می‌توانید در جریان یک مسابقه لیگ به لابی بروید و یک فنجان چای یا قهوه بخورید و ده دقیقه بعد برگردید و مطمئن باشید در این مدت هیچ چیز خاصی را از دست نداده‌اید و سپس در همسویی با علی دایی ـ که او نیز از معترضان دائمی به روند وقت‌کشی‌ها در لیگ است ـ گفته است زمان غیرمفید در مسابقه‌های لیگ ما به حدی است که دایی وقت دارد طی آن تمام سفرها و برنامه‌های بعدی برون‌مرزی‌اش را برنامه‌ریزی و آن را رتق و فتق کند و سرفرصت مسابقه پیش‌رویش را هم کنترل نماید!

با هر روشی

صرف‌نظر از وجوه طنز یا جدی این تمثیل‌ها باید تاکید کرد حجم بازی‌های محافظه‌کارانه و نمایش‌های دفاعی در لیگ ما مدت‌هاست که از حد معقول و اندازه متوسط گذشته و برخی تیم‌ها از همان هفته اول لیگ این روش‌ها را در دستور کار خود دارند و می‌آیند که به هر روشی امتیاز بیندوزند و در لیگ بمانند. دفاعیه آنها این است که نمی‌توانند با سیاست‌های ریسکی و اتخاذ روشی بجز آنچه از آنها دیده‌ایم تضمینی در خصوص ماندن در لیگ و نجات از سقوط به دسته‌ای پایین‌تر بدهند و چون میلیاردها تومان صرف تیمداری‌شان شده است، اجازه به خطر انداختن این سرمایه‌گذاری عظیم را ندارند. چه این استدلال را بپذیریم و چه آن را بهانه‌جویی برای توجیه نمایش‌های ضعیف تیم‌های حاضر در لیگ بدانیم، باید متذکر شویم تعداد بازی های زیبای لیگ هر ساله کمتر و شمار بازی‌های تدافعی و منفی همواره بیشتر می‌شود و بسیاری از تیم‌ها از همان شروع فصل و مدت‌ها قبل از ایجاد شدن دغدغه‌های سقوط به دسته‌ای پایین‌تر، زیر توپ کشیدن را شروع می‌کنند و منفی و تدافعی و با احتیاط بیش از حد بازی می‌کنند.

این که این روش چقدر و به چه شکلی به بازی‌های برون‌مرزی ما و مثلا بازی‌هایمان با رقبای قاره‌ای در جام باشگاه‌‌های آسیا بسط می‌یابد، مساله‌ای است که نیاز به بررسی‌های دقیق و نگاه‌های کارشناسانه دارد، اما این فرآیند قطعا بر جایگاه ما در معادلات و ارزشگذاری‌ها و درجه‌بندی‌های بین‌المللی تاثیر می‌گذارد و وقتی در فهرست‌هایی که نهادهایی همچون فدراسیون بین‌المللی آمار و تاریخ فوتبال در زمینه رده‌بندی تیم‌های آسیایی پیوسته ارائه می‌دهند ما هیچ‌گاه اول و حتی سوم نمی‌شویم و رتبه‌های ما در جداول جهانی بندرت به زیر صد می‌آید و تیم‌های ما که اغلب در رده‌های صد تا 200 و حتی 300 به بالای جهان مشاهده می‌شوند، اثر مستقیم همان بازی‌هاست زیرا با این نمایش‌ها ممکن است روزی صفر بر یک و در ثانیه‌های آخر برنده شوید، اما مساوی‌هایتان بیش از حد و شکست‌هایتان نیز پرشمار خواهد بود.

دیر یا زود

این که فوتبال ما بیشتر محتاطانه و در اغلب موارد فاقد جسارت‌های تهاجمی رایج در سایر کشورهاست، حتی اگر مورد اشاره کرش قرار نمی‌گرفت باید توجه ما را به سبب اهمیت فراوان موضوع جلب و ما را وادار به چاره‌اندیشی می‌کرد. یک فرضیه و اتهام وارده بر کرش این است که او همه این حرف‌ها را زده است تا بگوید نمایش‌های ضعیف فنی اخیر تیم ملی تقصیر او نیست و وی صرفا وارث روش‌های انتخابی تیم‌های باشگاهی ما در اردوهای ملی است و چون وقت برای ترمیم و اصلاح آن ندارد، مجبور است تیم ملی را هم با همین شیوه‌های منفی و مضر و کم‌‌ثمر برابر رقبا آرایش بدهد. چه این وجه قضیه صحیح باشد و چه خیر، وقت آن رسیده است که با نگاهی به کیفیت لیگ راهی برای ارتقای فنی آن بیابیم. چون کرش دیر یا زود می‌رود و این میراث به دست شخص دیگری ـ چه داخلی و چه - خارجی ـ می‌رسد و مثلا پنج سال بعد در ادامه همین دور تسلسل مجبوریم همین بحث‌ها و دفاعیه‌ها را از جانب سرمربی آن زمان تیم ملی و همان انتقادها و اعتراضات را از جانب مربیان باشگاهی به مولفه‌های لیگ نظاره‌گر باشیم؛ مولفه‌هایی که به گمان آنان چاره‌ای جز این‌گونه بودن را برای تیم‌های این لیگ بشدت فرسایشی باقی نگذاشته است و به گفته آنها تنها روش‌های موثر برای ابقا در لیگ و حتی قهرمان شدن در آن است. مگر بازی‌های استقلال را در این فصل ندیده‌اید؟!

وصال روحانی / جام جم

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها