باید باکتری ها را شناخت

عامل سپسیس چیست

میکرب های مختلف همچون باکتری ها، ویروس ها، پارازیت ها یا قارچ ها می توانند باعث عفونت گسترده ای شوند که منجر به سپسیس می شود. باکتری ها تقریبا همیشه عامل عفونت خون نوزادان هستند.
کد خبر: ۵۴۰۰۷
باکتری هایی همچون اشریشیاکلی ، لیتریا مونوسایتوژنز، ناسیریا مننژیتیدیس ، استرپتوکوکوس نومونیه ، هموفیلوس آنفلوآنزا تیپ B، سالمونلا و استرپتوکوک گروه GBS شایع ترین عوامل درگیر در ایجاد عفونت خون نوزادان تا کمتر از سه ماه هستند. GBS بویژه عامل شایع سپسیس نوزادی است.

در بسیاری موارد سپسیس نوزادی ، ارگانیسم ها به هنگام درد زایمان یا زمان وضع حمل و یا طی دوران بارداری وارد بدن کودک می شوند.

برخی مشکلات بارداری نیز احتمال عفونت خون را درنوزاد تازه متولد شده افزایش می دهد که از آن جمله می توان به خونریزی ، تب مادرزادی ، عفونت رحم یا جفت ، پاره شدن زودرس کیسه آمنیوتیک ، پاره شدن کیسه آمنیوتیک (18 ساعت یا بیشترپیش از وضع حمل)، یک زایمان طولانی و دشوار، اشاره کرد.

حداقل یک زن از هر 5 زن باردار حامل این باکتری در ناحیه واژن یا رکتوم است و از این طریق طی وضع حمل می تواند میکرب را به کودک منتقل کند.

نوزادان زودرس که تحت مراقبت های ویژه قرار دارند بویژه نسبت به سپسیس حساس هستند زیرا سیستم ایمنی آنها تکامل نیافته و آنها عمدتا تحت روش های تهاجمی همچون تزریقات داخل رگی ، طولانی مدت کاتاترهای متعدد و تنفس از طریق لوله متصل به ونتیلاتور قرار می گیرند.

ارگانیسم هایی که به طور طبیعی روی پوست زندگی می کنند می توانند از این طریق وارد بدن نوزاد شده و به جریان خون راه یابند.

کودکان از سه ماهگی تا سه سالگی در معرض خطر باکتری پنهان هستند که اگر درمان نشود ، می تواند به سپسیس منجر شود. باکترمی مستتر یعنی باکتری ها به جریان خون حمله کرده اند امابی آن که منبع مشخصی از عفونت قابل ملاحظه باشد.

شایع ترین نشانه باکترمی پنهان تب است.تقریبا یک سوم همه کودکان در این طیف سنی بدون دلیل مشخصی تب دارند و مطالعات نشان می دهد که 4 درصد آنها قطعا به عفونت باکتریایی خون مبتلا هستند.

استرپتوکوکوس نومونیه (پنوموکوک) حدودا باعث 85 درصد موارد باکترمی پنهان در کودکان بین سه ماه تا سه سال سن می شود. اکنون تزریق واکسن پنوموکوکسی به عنوان بخشی از برنامه ایمن سازی آنها توصیه می شود.

علایم و نشانه ها

برخلاف کودکان بزرگتر و بزرگسالان ، سپسیس نوزادان نشانه های مشخص کمتری دارد.

غالبا این کودکان به طور ناگهانی به نظر می رسد که حال خوبی ندارند. نشانه های اولیه سپسیس یا عفونت از کودکی به کودک دیگر متغیر است.

برخی از آنها پیش از این که بیمار شوند نشانه های اندک و یااصلا نشانه ای ندارند.

برخی از علایم شایع تر سپسیس نوزادان عبارتند از:
عدم تمایل یا مشکل داشتن در تغذیه
تب بالا (بالای 4/100 فارنهایت بطور رکتومی) یا گاهی درجه حرارت های پایین ، عدم ثبات درجه حرارت بدن
حساسیت یا بدخلقی شدید
بی خوابی و رخوت
کاهش تن صدا
تغییر ضربان قلب که یا سریعتر از نرمال است و یا آرام تر از حالت طبیعی است.
و آخرین مراحل این بیماری با شوک همراه است.

تشخیص و درمان

به دلیل Vague بودن نشانه های سپسیس در بسیاری از نوزادان ، تست های آزمایشگاهی نقش مهمی در تشخیص ایفا می کنند.

اگر در نوزاد کمتر از سه ماه تب مشاهده شود، آزمایشات متعددی برای تایید یا رد سپسیس باید انجام شود حتی اگر حال نوزاد خوب به نظر برسد.

آزمایش خون (شامل شمارش گلبول های سفید و قرمز) و کشت خون ، وجود باکتری در خون را مشخص می سازد. نمونه ادرار معمولا از طریق یک کاتاتر استریل که به مدت چند ثانیه در مثانه کودک قرار داده می شود، جمع آوری شده و تحت مشاهده میکروسکپی و کشت قرار می گیرد تا از لحاظ حضور باکتری در آن ارزیابی شود.

بسته به سن کودک و وضعیت عمومی او، یک نمونه گیری از مایع تحاعی نیز ممکن است انجام شود. یک نمونه از مایع مغزی نخاعی مورد آزمایش و کشت قرار می گیرد تا احتمال مننژیت نیز چک شود.

عکسبرداری با اشعه ایکس بویژه از قفسه سینه (به منظور اطمینان از عدم ابتلاؤ نوزاد به ذات الریه) نیز گاهی صورت می گیرد.

مایع درون هر لوله پزشکی که به داخل بدن کودک وارد شده باشند (مانند لوله های IV، کاتاترها،یاشانت) از لحاظ علایم عفونت نیز مورد آزمایش قرار می گیرد.

سپسیس یا حتی عفونت های مشکوک به آن ، در نوزادان با بستری کردن آنها در بیمارستان ونظارت دقیق همراه با به کارگیری آنتی بیوتیک های قوی به طور داخل رگی برای حداقل 48 ساعت ، درمان می شود.

پزشکان ، بلافاصله تجویز آنتی بیوتیک ها را در مورد کودکان مشکوک به سپسیس آغاز می کند، حتی پیش از آن که تشخیص با آزمایش های خون ، ادرار و کشت های مایع مغزی نخاعی که 2تا 3ا روز زمان می برند، تایید شود.
انتظار برای مشخص شدن نتایج آزمایشات امکان گسترش عفونت را فراهم می سازد و می تواند برای سلامتی کودک خطرآفرین باشد.

عوارض:
در صورتی که عفونت خون درمان نشود یا همه بدن را فراگیرد، می تواند عواقب جدی را در پی داشته باشد.
سپسیس بر اندام های مختلف بدن تاثیر می گذارد و منجر به نارسایی کلیه، بیماری ریوی و صدمه به مغز می شود.

شنوایی نیز اغلب تحت تاثیر قرار می گیرد بویژه در نوزادانی که با GBS آلوده می شوند.
اگر این عفونت بسرعت درمان نشود یا بدون درمان باقی بماند، بویژه در کودکان ممکن است مرگبار باشد.

سپسیس یا عفونت خون در نوزادان

هر نوع عفونت در نوزادان از اهمیت ویژه ای برخوردار است.سیستم ایمنی یک نوزاد تازه متولدشده به اندازه کافی تکامل نیافته تا قادر به رفع کامل عفونت باشد. به همین دلیل نوزادان مظنون به عفونت ممکن است نیازمند بستری شدن در بیمارستان باشند.

یکی از موارد عفونت در کودکان که به دقت مورد توجه پزشکان است عفونت خون است.نوزادان تازه متولد شده یا کمتر از سه ماه ، در صورتی که هرگونه نشانه ای از سپسیس داشته باشند(بویژه تب) باید مورد بررسی و تست های آزمایشگاهی قرار گیرند تا منبع احتمالی عفونت مشخص شود و آنگاه از نزدیک تحت مراقبت قرار گرفته و معمولا در بیمارستان درمان شوند.

سپسیس چیست؟

سپسیس ، پاسخ بدن به عفونتی است که در سراسر بافت های بدن و خون منتشر شده است. بدن پاسخ التهابی گسترده ای را به عفونت اعمال می کند که می تواند به سرعت به طور غیرقابل کنترل به گردش درآید و حتی صدمه بیشتری را سبب شود.

سپسیس یکی از جدی ترین موارد عفونی است. حتی اگر سریعت تشخیص داده شده و درمان شود، می تواند منجر به ایجاد شوک ، صدمه بافتی ، ناتوانی دایمی یا مرگ شود. نام دیگر این بیماری باکترمی (وجود باکتری در خون)، مسمومیت خونی یا سپتی سمی است.

گرچه این بیماری ممکن است هر شخصی را در هر سنی مبتلا سازد، اما در نوزادان و افرادی که یستم ایمنی تضعیف شده اند، شایع تر است.
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها