سیمرغ تماشاگران بهانه جدید اختلاف در‌سینما

به گزارش جام‌جم، اهدای جایزه بهترین فیلم از نگاه تماشاگران به طور مشترک به فیلم‌های «حوض نقاشی» و «هیس! دخترها فریاد نمی‌زنند» در شرایطی رخ داد که سازندگان «حوض نقاشی» در مراسم شرکت نکـــردند.

روز گذشته هم سازندگان «حوض نقاشی» با صدور بیانیه‌ای دلایل غیبت شان در مراسم اختتامیه تشریح کردند. منوچهر محمدی، تهیه‌کننده و مازیار میری کارگردان این فیلم به اهدای جایزه مشترک بهترین فیلم از نگاه تماشاگران اعتراض کردند.

و اما در پاسخ به این انتقادات محمدرضا عباسیان، دبیر جشنواره فیلم فجر در گفت‌وگویی با ایسنا ضمن رد هرگونه مصلحت‌اندیشی در اهدای جایزه بهترین فیلم مردمی گفت: در اعطای این جایزه به هیچ‌وجه مصلحت‌اندیشی نکردیم بلکه معتقد بودیم حق هردو فیلم است که سیمرغ را دریافت کنند چون اختلاف آرای آنها تنها چندصدم درصد بود.

او افزود: در سه روز اول جشنواره، «هیس، دختر‌ها فریاد نمی‌زنند» در صدر آرای مردمی و «حوض نقاشی» در رتبه دوم قرار داشت. پس از آن، فیلم آقای میری بالاتر از اثر خانم درخشنده قرار گرفت، اما همیشه اختلاف آرا میان این دو فیلم روی چند صدم درصد بود. هنگامی که امتیازهای ما برای فیلم‌ها از صفر تا پنج ارزش‌گذاری می‌شود‌، چنین اختلافی اصلا قابل بحث نیست.

عباسیان تاکید کرد: هنگامی که می‌خواستیم برای اعطای سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران تصمیم‌گیری کنیم‌، با گفت‌وگو‌های فراوان به این نتیجه رسیدیم که باید به هر دو فیلم، سیمرغ و جایزه نقدی این بخش را اختصاص دهیم و اکنون «هیس، دختر‌ها فریاد نمی‌زنند» و «حوض نقاشی» این جایزه را به صورت کامل دریافت کرده‌اند. البته چنین کاری در سال‌های گذشته هم سابقه داشته است و به نظرم چنین اتفاقی در مورد این دو فیلم کاملا منطقی بود.

انتقادات سازندگان حوض نقاشی در حالی مطرح شده است که بسیاری از اهالی سینما در آیین اختتامیه جشنواره حضور داشتند و سیمرغ‌هایشان را دریافت کردند. اگرچه شاید این انتقاد را بتوان به بیانیه هیات داوران سودای سیمرغ که توسط مـــــهدی فخیم‌زاده قرائت می‌شد وارد دانست که به نوعی آتش اختلافی را که می‌رفت خاموش شود دوباره شعله‌ور کرد.

هیات داوران جشنواره سی و یکم متشکل از داوود میرباقری، مرتضی شایسته، رسول صدرعاملی، مهدی فخیم‌زاده، سیدضیا الدین دری و جمال شورجه در بیانیه خود، به تحریم برخی فیلم‌های سینمایی توسط حوزه هنری اشاره کردند و آوردند: سالی که گذشت برای سینمای ایران سال خوبی نبود. از میان فیلم‌هایی که به نمایش عمومی درآمدند آنها که می‌توانستند پرفروش باشند و تماشاگر قهر کرده را به سینما برگرداند، در نیمه راه نمایش، از پرده پایین آمدند و یا در فضایی ناامن و متزلزل به نحوی ناقص و نامطلوب آن هم فقط در تهران نمایش داشتند.

هیات داوران بدون اشاره به نام حوزه هنری آوردند: نهادها و موسسات فرهنگی و هنری که وظیفه حمایت از رشد و اعتلای سینمای ایران را برعهده دارند از نمایش فیلم‌هایی که اجازه نمایش داشتند سر باز زدند و نه‌تنــها سینماها را سوت و کور کردند بلکه موجب بی‌اعتباری نهادهای قانونی نظام و تشویش اذهان عمومی و بی‌اعتمادی اهل سینما به اقتدار مسئولان و مدیران دولتی شدند.