در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
این تقدیر در ذهنم میماند
داوود میرباقری شاید از جمله هنرمندانی باشد که در مجامع مختلف، کمتر از چیزی که لایقش هست، مورد توجه و قدردانی قرار گرفته است.
او هفته گذشته وقتی در سومین جشنواره فیلم مردمی عمار تجلیل شد، نشان داد تا چه حد وجه فرهنگی اینگونه پاسداشتها برایش اهمیت دارد.
او پس از گرفتن جایزه خود در این جشنواره گفت: «خیلی خوشحالم در جشنوارهای متعلق به انقلاب و در حضور مادران شهیدان هشت سال دفاع مقدس تقدیر میشوم.
جشنواره عمار و مراسم اختتامیه این رویداد بزرگ و همچنین تقدیر خانواده شهدا از من همیشه در ذهن و خاطرم میماند.»
و این هم احساس کارگردان بزرگ تلویزیون ما پس از گرفتن این جایزه؛ «همه ما به مادران شهدا که در راه پایداری انقلاب اسلامی استقامت کردهاند، بدهکاریم و در مقابلشان احساس شرم میکنیم.»
زندگی با تخیل زیباست
اگر قرار باشد یکی از ابعاد برنامهسازی برای کودک و نوجوان جدیتر گرفته شود، آنچه بر تخیل این قشر اثر بگذارد و آن را به جریان درآورد باید اصل قرار گیرد.
این موضوع را داریوش فرضیایی (عمو پورنگ) در گفتوگویی تازه با ایسنا مورد تاکید قرار داده و گفته است: تخیل لازمه کار کودک است؛ چراکه بچههای امروز با تخیل زندگی میکنند، همانطور که ما هم دورانی با تخیل زندگی کردیم. به نظرم اینمساله را باید به شکل ساختاری و زیربنایی پیگیری کنیم تا در برنامههای کودک پررنگتر از این اتفاق بیفتد.
فرضیایی در شرایطی این بحث را مطرح میکند که بهعنوان یک چهره موفق رسانهای برای کودک، فعال است، اما با اظهارنظرهای اینچنین خود نشان میدهد چندان میانهای با تکرار و در جا زدن ندارد.
او در همین گفتوگو با این زاویه دید، سخن قابل تامل دیگری هم گفته و تاکید کرده است: اگر درصد برنامههای زنده کودک کمتر شود و بیشتر آنها به صورت تولیدی تهیه شود و در عین حال بزرگ، جهانی و استاندارد باشد، قطعا میتواند جذابتر و متنوعتر شود. شباهت برنامههای کودک به یکدیگر میتواند یکی از معضلات برنامههای کودک باشد. شاید اجرا و نحوه برنامهسازی برنامههای کودک در تلویزیون ما در این دهه خوب باشد، اما شاید در دهههای بعد دیگر کودکان این برنامهها را نپسندند.
بداهههایم فکر شده است
محمدرضا شریفینیا در زمینههای مختلف تولید در سینما و تلویزیون صاحب تجربه و نظر است و صحبتهایش در بحث تولید همانقدر عیار دارد که نظراتش درباره بازیگری.
او هفته گذشته با صحبتهایش در نشست رسانهای سریال «میلیاردر» و بویژه اظهارنظرش درباره غلبه این سریال بر ماهوارهها، تیتر یک بسیاری از رسانههای مکتوب و مجازی شد، اما در همین نشست، او نکاتی را هم درباره بازیگری این کار تلویزیونی مطرح کرد که ذکر آنها خالی از لطف نیست.
او گفت: یکی از کارهایی که انجام دادیم این بود که کارمان را به سمت تئاتر بردیم؛ یعنی دورخوانی داشتیم، دیالوگخوانی را تمرین میکردیم و هر کس شخصیت خود را درست میشناخت و به فضای موجود کمک میکرد. بازیگران بیراهه نمیرفتند حتی نکاتی که در دورخوانی داشتیم به فضا، کمک و آن را زنده کرده بود.
شریفینیا بهعنوان یک بازیگردان باتجربه، با ذکر این ماجرا قصد داشت نشان دهد بازیگری در میلیاردر، حساب و کتاب مخصوص به خودش را داشته و هیچ چیز باری به هر جهت نبوده است.
تاکید او در این زمینه، در نشست رسانهای میلیاردر بر این اساس بود: کار را که میبینیم فکر میکنیم کل کار بداهه است، اما در واقع، بداهه به معنای رایج خود نیست. بداههای است که در موردش فکر شده، صحبت شده و هر کس در قالب خودش رفته است.
بازیگری مثل پینگپنگ است
رامین راستاد، بازیگری که در تلویزیون و سینما تجربههای مختلفی را پشت سر گذاشته، کارنامه متنوعی دارد به طوری که شما میتوانید هر لحظه، او را در قالب یک نقش منفی، مثبت یا طنز به یاد آورید و درباره کیفیت کارش صحبت کنید.
راستاد، تعریف خاصی از لذت بازیگری دارد و در گفتوگوی تازهاش با فارس چنین اظهارنظر کرده است: به نظر من بازیگری مثل پینگپنگ است. بازیگری که اطراف خود را آباد کند، میدرخشد و من بیشترین لذت را در بازیگری زمانی میبرم که با بازیگر شاخصی بازی میکنم. در طول کار هم همواره تلاش میکنم با بازیگران کار بده بستان داشته باشیم و همین تعامل بر کیفیت بازیها تاثیری بسزا دارد.
اینکه یک بازیگر از محک خوردن در مقابل بازیگران شاخصتر از خودش لذت ببرد، قطعا نشاندهنده میزان توانایی تجربی و آکادمیک است که راستاد نشان داده این سرمایه را دارد.
از کسی خط نگرفتهام
جواد مزدآبادی که در سالروز حماسه 9 دی، فیلم «ابابیل» از او روی آنتن سیما رفت، در پاسخ به پرسش ایسنا در این زمینه که آیا برای به تصویر کشیدن مسائل سیاسی، با ممیزی هم مواجه شدید، گفته است: حتی یک کلمه از کل فیلمنامه حذف نشد و دستمان کاملا باز بود و هیچگاه از سوی تلویزیون و سایر عوامل به ما خطی داده نشد که از گروه خاصی طرفداری کنیم. در ضمن به ما اعلام شد برای به تصویر کشیدن وقایع، عادلانه عمل کنیم و در پایان برآیند فیلم به گونهای باشد که به یک وحدت ملی برسد که این موضوع در فیلم لحاظ شد.
او البته بر لزوم فرصت دادن برای ارتقای فیلم تلویزیونی سیاسی تاکید کرده و گفته است: اگر قرار باشد فیلمهای سیاسی برای تلویزیون ساخته شود، دورانی به نام دوره گذار باید طی شود.
این دوره گذار به این معناست که ما باید چنین فیلمهایی را در راستای بالا بردن ظرفیت عمومی جامعه تولید کنیم.
در این میان بعضی مخالفان حرفشان را راجع به فیلم بزنند و در مقابل برخی موافقان هم طرفداری کنند، با این روند، شرایط فراهم میشود تا فیلمهای سیاسی وارد ژانر تلویزیون شود که فکر میکنم اگر این اتفاق بیفتد مطمئن باشید، جامعه ما خیلی راحت میتواند تمام حرفها و نقدهایش را در راستای رفتار سیاستمداران و مردم در قالب فیلم به تصویر بکشد. (جام جم - ضمیمه قاب کوچک)
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
