در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
یک عمرمحرومیت ازایستادن
کمی آن سوتر از تاریکی در مرز امید و ناامیدی ، سایه ای از انسانی روی دیوار نقش بسته است که در بندبند وجودش می توان رنگ سرد تنهایی را لمس کرد؛ سایه ای که هیچ گاه روی پا استوار نخواهد بود
آنها در چشمان روندگان نگاهی غریب را احساس می کنند که محترمانه معلولیت را به رخشان می کشد، ولی این شهر معلول است و تاکنون نتوانسته خود را با شرایط خاص این گونه افراد وفق دهد تا جایی که عده کثیری از آنها را به کنج نشینان خانه ها تبدیل کرده است.
گفته می شود حوادث ، پنجمین علت مرگ ومیر تمام گروههای سنی در جهان است که از این میان 10 الی 30 درصد بیماران بستری در بیمارستان ها را مصدومان تشکیل می دهند، به طوری که همه ساله 78 میلیون نفر اسیر معلولیت می شوند و به نوعی با ناتوانی های جسمی دست به گریبانند.
از این میان ، معلولیت های ناشی از ضایعات نخاعی در تصادفات ، حرف اول را می زند که طبق آمار به دست آمده در کشور، 70 الی 80 درصد مصدومیت ها ناشی از این عارضه است که با گذشت زمان به اقشار فراموش شده جامعه تبدیل شده اند. فاطمه قمیشی ، کارشناس و عضو هیات مدیره انجمن ضایعات نخاعی ، یکی از معدود معلولانی است که توانسته در طول 18سال عارضه نخاعی ، طناب اتصال یک معلول با جامعه را همچنان حفظ کند.
وی با اشاره به این که چنین عارضه ای ممکن است در هر زمان رخ دهد، 20 تا 30 سالگی را سن بروز این عارضه می داند که توانایی فرد را به حداقل می رساند. طبق گفته این کارشناس ، بیشتر قشر معلولان ضایعه نخاعی از استطاعت مالی مناسبی برخوردار نیستند و برای برطرف کردن نیازهای خود متحمل مشکلات فراوانی می شوند و در این میان فقط 10درصد از این جمعیت ، وضعیت مالی ایده آل دارند.
این راهش نیست
ویلچر، سوند، زخم بستر، پوکی استخوان ، کیسه کلستومی و در نهایت زمین گیر شدن ، همه واژگانی هستند که در گوش هر معلول ضایعه نخاعی همیشه گوشخراش اند که هر کدام به نوعی سوهانی برای آزردن روح خسته شان است و با فرازونشیب های زندگی توانسته حس زندگی را از اعضای بدنش بزداید و از آن بدتر همراه با نگاه ترحم آمیز اجتماع باشد، ولی این راهش نیست و دلسوزی و ترحم نمی تواند نهایت کمک به یک معلول باشد؛ چراکه حفظ امنیت یک معلول در گرو استقلال روانی اجتماعی اوست.
آغاز مشکلات
اشتغال از عمده ترین مشکلات این گروه است که با این عارضه حتی اگر فرد از موقعیت اجتماعی مناسبی برخوردار باشد، یکباره تمام آن را از دست خواهد داد و به جایی خواهد رسید که به آن مرز پوچی می گویند.
دکتر شهریار پروانه ، متخصص و کارشناس کاردرمانی معلولان ضایعه نخاعی با بیان این که 80 درصد مصدومان جاده ای دچار ضایعات نخاعی می شوند، عنوان می کند: در نگاه جامعه ، این گونه افراد فاقد هر گونه توانایی هستند و باید به آنها که زمانی از توانمندترین اقشار جامعه محسوب می شده اند، کمک کرد.
دکتر پروانه وجود موانع معماری در سطح شهر را یکی دیگر از مشکلات می داند که فرد را ملزم می کند کمتر در عرصه جامعه ظاهر شود.
وی با اشاره به این که ضایعات کمری بیشترین رقم عوارض نخاعی را به خود اختصاص داده است ، جمعیت مردان را بیشتر از زنان می داند که در این میان سهم مردان شهرنشین نسبت به روستانشینان بیشتر است.
آنها همچون لشکری شکست خورده 70 الی 80 درصد مصدومان را شامل می شوند که تحت پوشش بیمه خاصی نیستند و بیشتر به دلیل حمایت مناسب نشدن دچار مشکلات جسمی ، روحی و روانی فراوانی می شوند، در حالی که طبق گفته دکتر مصطفی اقلیما، رئیس انجمن مددکاران ایران 3 درصد از افراد جامعه را معلولان تشکیل می دهند که طبق مصوب قانون می بایست 3 درصد از کارمندان سازمان ها و ارگان ها از میان معلولان انتخاب شوند، در غیر این صورت دستگاه مربوط باید به وزارت کار و امور اجتماعی خسارت بپردازد.
راه حل اصلی چیست؛
طبق آمارهای به دست آمده مهندسان ، چتربازها، خلبان ها و نیروهای پلیس به دلیل فعالیت های گسترده شان بیشتر در معرض خطر معلولیت هستند.
از سوی دیگر، این قشر اقلیت در جامعه ای زندگی می کنند که بیش از 60 درصد جوانانش در پی شغل خیابانگردی می کنند. و این جاست که باید گفت ؛ به طور کلی در جامعه ما رسیدگی به فرد حادثه دیده تا زمانی است که شخص از پنجه مرگ رهیده باشد و از آن پس است که این افراد به دست فراموشی سپرده شده و در ظلمات تنهایی فرو می روند، در حالی که در تمام دنیا مرسوم است که معلولان از سوی شهرداری ها حمایت شده و هر کدام با در اختیار داشتن کیوسک روزنامه فروشی و... عهده دار کاری می شوند که او را از احساس بیهوده بودن می رهاند.
دکتر مصطفی اقلیما با اشاره به این که در جامعه کنونی هیچ مشکل قانونی وجود ندارد، ایران را دارای بیشترین قوانین در جهان می داند که متاسفانه 90 درصد از قوانینش اجرا نمی شود و هیچ ضمانت اجرایی در این خصوص وجود ندارد و هنوز مشاهده می شود که یکی از شروط اصلی اشتغال در دستگاه ها، سلامت کامل افراد است که با این اوصاف تنها چاره ای که برای فرد ضایعه نخاعی باقی می ماند، همان بسنده کردن به حقوق مستمری 10 الی 15 هزار تومانی است که از سوی سازمان های بهزیستی و یا کمیته امداد امام خمینی به آنها تعلق می گیرد.
محمد رسولی ، یکی از معلولانی است که طی 5 سال گذشته در یک سانحه رانندگی دچار عارضه ضایعه نخاعی شده است. وی خود را استاد دانشگاه معرفی می کند و می گوید: هم اکنون با توجه به مشکلی که برایش پدید آمده است ، تبدیل به یک موجود بی حرکت شده که بر اثر خانه نشینی و نداشتن امکانات ، دچار زخم بستر شده است و هزینه درمانش حدود 900هزار تومان است.
رسولی در ادامه می افزاید که معلولان مستحق چنین بی انصافی از سوی جامعه نبوده اند و مسوولان ذی ربط بایستی به گونه ای جوابگوی مشکلات فراوان این قشر باشند.
آموزش ، بهترین راه نجات از معلولیت
براساس بررسی های انجام شده ، ضایعات نخاعی در تصادفات جاده ای حرف اول را می زنند. دکتر پروانه با اشاره به این که در اکثر اوقات 2 گروه پلیس و رانندگان بین راهی زودتر از سایرین در محل حادثه حاضر می شوند، معتقد است : برای جلوگیری از معلولیت و کاهش آن می بایست به این 2 گروه آموزش امداد و نجات را آموخت تا در زمان حادثه بتوانند به بهترین نحو به مصدومان امدادرسانی کنند که در این راستا 160 نفر از پرسنل پلیس در محور کرج ، هراز و ساوه مورد آموزش قرار گرفته اند.
همچنین گفته می شود که بزودی نخستین بیمارستان ضایعه نخاعی در تهران افتتاح خواهد شد که امید است با تاسیس این گونه مراکز و راه حل هایی که وزارت رفاه و تامین اجتماعی در خصوص این قبیل مشکلات ارائه می دهد، به جای پاک کردن صورت مساله ، بتوان جاده ای به سوی روشنایی یافت.
لیلا طاهر 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
