پیام‌خانه

پیمان، ب: دستت درد نکنه. اسم من هم جزو «و...» بود! دیدم. البته با چشم بصیرت. بابا حالا خوبه ما تعریف و تمجید کردیم. معلومه خانمی چون مرامت مردانه نیست. در جواب اون دوستی هم که گفته بود لحن جواب دادنت را عوض کن، با اجازه‌تون خواستم بگم خیلی هم باحال و بامزه‌ای. خو مجبورت که نکردن بشینی بخونی. وایسا بخون!

بدون نام: ایمیلم در یاهو است. هر چی بنویسم به صفحه بروبچه‌ها نمی‌رسه. لطفاً بگید چه کنم؟

فهیم از گنبد: صفحة دیگه‌مون رو بهمون برگردون دزد محترم! خودمون لازمش داریم!

صبا، 18 ساله: گاهی یه حرف رو می‌شه طوری زد که علاوه بر سادگی دلنشینم باشه. زمانی هم انقدر آرایه بهش اضافه کرد که هم هدف فراموش شه و هم خواننده گم! لحن نوشته‌های پیمان مجیدی معین جزء دستة اوله، بی‌تکلف و زیبا.

بدون نام: 9/99 درصد می‌گن دو صفحه‌ش کنین از جمله خودم که همون 1/0 درصد باقیمونده‌م. من با چند تا از این کوچولوها صحبت کردم. باور کن هیچ‌کدوم راضی به افسردگی این همه جوون نیستن.

شیمیدان از ساوه: به اندازه موهای سرت نامه برات نوشتم که بفرستم ولی باهات قهرم. با این حال تو بهترین دوستمی. کیفیت صفحه‌م نسبت به قبل پایین اومده.

سلسله جبال نمک: حُسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت/ پاسخگویی شد و در دل مکان گرفت/ هر چند نام ماست کوه نمک، طبع شور تو/ چندان نمک بریخت که ما را زبان گرفت!

بدون نام: سمیه از سر پل ذهاب پیامک زده بود که خودتون رو معرفی کنید. با این‌که خیلی کنجکاوم به نظرم اگه معرفی نکنید بهتره. مزه چاردیواری به هویت نامعلوم شماست.

مجید از نوشهر: آقا آخر چی شد؟ پاسخگو پسره یا دختر؟ چند سالته؟ مجردی؟ اصلا بیوگرافیت رو بگو بچه‌ها حالش رو ببرن!

بدون نام: دوس دارم نوشته‌هام رو براتون بفرستم اما می‌ترسم پاسخگو بزنه تو ذوقم.

بی‌نفس: تو نباشی دیگه لبخندی روی لبی نیست! اثری از زندگی و عشق و صفا نیست! تو نباشی[...].

بدون نام: آشوب همان حس غریبی‌ست که دارم، وقتی چاردیواری در دستانم نباشد...

میم از ارومیه: سرم گرم صفحه بروبچ شد، نعنا داغم سوخت!