نخستین بار سال 1895 جان هارشبرگر (Jan Hrshberger) اصطلاح گیاهشناسی قومی یا گیاهقومشناسی را ابداع و آن را به عنوان علم مطالعه روابط کاربردی و سودمند، بین انسان و گیاهان پیرامونش از جمله کاربردهای دارویی گیاهان تعریف کرد اما ریچارد اوانس شولتس بود که آن را به عنوان یک رشته دانشگاهی پایهریزی کرد. گیاهقومشناسی تا نیمه قرن بیستم کاملا توصیفی عمل میکرد و پژوهشگران این علم فهرستی از گیاهان و کاربرد آنها را گردآوری میکردند اما در 60 سال اخیر این علم جنبه تحلیلی و آماری به خود گرفته است و گیاه قومشناسان امروزه با سوالات نظری درگیر هستند. امروز «تنوعزیست ـ فرهنگی» مطرح است که رابطه تنوعزیستی و تنوع فرهنگی را مورد بحث قرار میهد و گیاهشناسی قومی نیز به طور چشمگیری به حمایت از طرحهای حفاظتی در دو جنبه اجتماعی و زیستی گرایش پیدا کرده است.
هوش مصنوعی یکی از قدیمیترین عادتهای ما در اینترنت را تغییر داده است
جامجم آنلاین بررسی کرد
در گفتوگو با جامجم آنلاین عنوان شد
در گفتوگو با جامجم آنلاین تشریح شد
جامجم آنلاین بررسی کرد
در گفتوگو با جامجم آنلاین مطرح شد