در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
نخستین بار سال 1895 جان هارشبرگر (Jan Hrshberger) اصطلاح گیاهشناسی قومی یا گیاهقومشناسی را ابداع و آن را به عنوان علم مطالعه روابط کاربردی و سودمند، بین انسان و گیاهان پیرامونش از جمله کاربردهای دارویی گیاهان تعریف کرد اما ریچارد اوانس شولتس بود که آن را به عنوان یک رشته دانشگاهی پایهریزی کرد. گیاهقومشناسی تا نیمه قرن بیستم کاملا توصیفی عمل میکرد و پژوهشگران این علم فهرستی از گیاهان و کاربرد آنها را گردآوری میکردند اما در 60 سال اخیر این علم جنبه تحلیلی و آماری به خود گرفته است و گیاه قومشناسان امروزه با سوالات نظری درگیر هستند. امروز «تنوعزیست ـ فرهنگی» مطرح است که رابطه تنوعزیستی و تنوع فرهنگی را مورد بحث قرار میهد و گیاهشناسی قومی نیز به طور چشمگیری به حمایت از طرحهای حفاظتی در دو جنبه اجتماعی و زیستی گرایش پیدا کرده است.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: