شیاطین سرخ در راه قهرمانی تازه

قهرمانی چلسی در سال 2010 و سپس قهرمانی منچسترسیتی در واپسین ثانیه‌های فصل 2012 خدشه‌هایی آشکار در حکومت شیاطین سرخ در این پیکارها به شمار آمد؛ اما امسال که هیچ یک از این رقبای آشنا واقعا رقیب نبوده و پیوسته لغزیده‌اند، این فرصت نصیب فرگوسن هفتاد و یک ساله و شاگردانش شده که راحت‌تر از تمام اوقات طی سه چهار سال گذشته بتازند و نه فقط پرتداوم‌تر از رقبا بلکه آگاه‌تر، برنامه‌دارتر و محکم‌تر هم به نظر برسند. این در حالی است که در برتری فنی چشمگیر من سیتی بر یونایتد تردیدی وجود ندارد و چلسی هم ذاتا و بالقوه تیم بسیار بهتر و مدرن‌تری از تیم فرگی است اما عدم استمرار تیم نخست و اشتباهات چند باره روبرتو مانچینی، سرمربی ایتالیایی آن و مدیریت‌های مشعشع رومن آبراموویچ در چلسی که دمار از روزگار این تیم درآورده و با هر رویدادی مربیانی را کنار می‌گذارد که تازه جای پایی در این تیم یافته‌اند، این کارایی‌ها و برتری‌های بالقوه را محو کرده و ​من​یونایتد​ را که ذاتا از دو تیم فوق در سطح پایین‌تری از کارایی قرار دارد، بالای دست آنها نشانده است.

با این حال، فرگی بعد از سال‌ها هنوز در سطح اول فوتبال بریتانیا و تجربه کردن لیگی که اتفاق‌های غیرمنتظره در آن فراوان است، وظیفه خود می‌بیند به شاگردانش در زمینه پرهیز از هر اتفاق نامساعد تازه‌ای هشدار بدهد و تاکید کند ​ هنوز بخش عمده‌ای از فصل باقی مانده است و اگر همان گونه عمل کنند که فصل پیش عمل کردند، مقام اولی باز هم از دستشان خواهد پرید و نصیب تیمی خواهد شد که فرگوسن به طعنه و کنایه و با تمسخر خریدهای کلان سال‌های اخیرشان «همسایه‌های پرسر و صدای یونایتد» خوانده است (اما سال پیش همان همسایه نیمه‌قرمزش منچستر را دفن و فرگی را بشدت ناکام کرد) فرگوسن که به لطف حماقت بزرگ تازه‌ای از آرسن ونگر سرمربی مشهور اما بسیار پر اشتباه آرسنال، گل سرسبد خط حمله آن تیم​رابین فان پرسی​را نیز امسال در جمع مردان خود می‌بیند و توسط او گل‌های متعدد و حساسی را به حریفان زده است، می‌گوید: «این که الان بنشینیم و موقعیت‌مان را در صدر جدول که البته خوب و مثبت هم هست، ببینیم و لذت ببریم و از مسائل موجود غافل بمانیم، برایمان بسیار مضر است.

زیرا روزی با شدیدترین تلنگرهای ممکن از جا خواهیم پرید و این چیزی است که باید اکیدا از آن پرهیز کنیم. بدترین چیز این است که از هم‌اینک به یکدیگر بابت صدرنشینی‌مان تبریک بگوییم و چیزی را که هنوز به دست نیامده و قهرمانی‌ را که از آن بسیار دوریم، گرامی بداریم. تنها چیزی که اینک می‌خواهیم، تلاش برای فتح مسابقه بعدی‌مان است و هر چیزی بجز آن گول زدن خودمان است و عاقبتی برایمان نخواهد داشت، زیرا در نهایت تنها پیشاهنگی‌ که به کارمان می‌آید، صدرنشینی در پایان لیگ است و نه حالا.

عجیب است که شیاطین سرخ امسال با کسب کمترین نتایج تساوی در طول فصل، یا مسابقات خود را برده‌اند یا به باخت تن داده‌اند که البته قلت شکست‌هایشان و تعداد بردهایشان موقعیت عالی کنونی آنها را در صدر جدول پدید آورده است. این هم از خوش‌اقبالی فرگوسن (یا نحوه درست برخورد او با مشکلات) است که پس از بروز ایرادات دفاعی پرشمار در کار یونایتد در اوایل فصل و گل‌های خورده زیادشان که حتی تا نیم‌فصل استمرار یافت، شاگردان او سرانجام شروع به ارائه نمایش‌های تدافعی بهتری کرده و تعداد گل‌های خورده آنان کاهش یافته است. بازگشت تعدادی از مصدومان یونایتد و جاافتادن نفرات منتخب فرگوسن در قالب‌ها و درون طرح‌های مورد نظر وی نیز در کمتر شدن نقایص دفاعی این تیم سهم عمده‌ای داشته‌ است.

آیا اینها مقدمه‌ای بر یک قهرمانی آشکار تازه برای من یونایتد است؟ فرگی که تیمش از سه دیدار متوالی سخت خود در ایام کریسمس و ژانویه جان سالم به در برد و ضرری را در آنها متحمل نشد و برعکس در آن مسابقه‌ها صدرنشینی‌اش را تثبیت کرد، می‌‌گوید: بازی چندی پیش ما با وست‌برومویچ که ما آن را با برتری محسوس اما فقط با نتیجه 2 بر صفر بردیم، نشانگر طبایع و خصلت‌های لیگ انگلیس و دشواری‌های کار ماست و شکی در این زمینه وجود ندارد.

ما گل دوم‌مان را در برابر این رقیب فقط در دقیقه 90 زدیم و گل اول‌مان نیز تنها توسط مدافع رقیب و با ضربه‌ای اشتباهی به ثمر رسید و در این حدفاصل رقیب توپ‌های بلند متعددی را روی دروازه ما ریخت و تیم ما را فرسوده کرد. این می‌تواند آینده‌ای از سه ماه و نیم باقیمانده فصل و نشانگر مشکلات‌مان در این ایام هم باشد. بنابراین قهرمانی ما از حالا اصلا محرز نیست، اما چیزی است که می‌توانیم به آن دست یابیم و در ظرفیت ما وجود دارد.

ساکرنت / مترجم: وصال روحانی