با قهرمانی من 50 میلیون تومان بردند

از سال 1368. آن زمان فقط 11 سال داشتم و اتفاقا در اولین باری که در رقابت‌های کورس سوار اسب شدم، عنوان قهرمانی را به دست آوردم.

بله! هم جوان‌ترین و هم پیرترین. من الان 34 سال دارم و مسن‌ترین شرکت‌کننده در رقابت‌های کورس هستم. با این حال هنوز احساس جوانی می‌کنم. همین هفته گذشته بود که در کورس آق‌قلا عنوان قهرمانی را به دست آوردم.

البته چند سوارکار خوب دیگر هم هستند که همیشه با یکدیگر رقابت داریم. نفراتی همچون یاسر جورجانی، کمال عطا، فیض‌الله رجال، قربان محمد اودک، ابوطالب چاری‌زاده و چندتای دیگر اما به هر حال خود من یکی از چابک‌سوارانی هستم که با توجه به عناوین و افتخاراتم همیشه مورد توجه مالکان بوده‌ام.

نمی دانم. الان 23 سال است که به صورت مستمر در رقابت‌های کورس شرکت می‌کنم و همیشه هم مدعی بوده‌ام. فکر هم نمی‌کنم تعداد عناوین قهرمانی‌ام در جایی ثبت شده باشد.

تا سال 80 جوایز ما در حد گذران زندگی مان بود، اما پس از آن با ورود اسپانسرها و افزایش جوایز قهرمانان شرایط چابک‌سوارها هم کمی بهتر شد. البته این را هم بگویم که این شرایط خوب فقط برای چند چابک‌سوار مطرح است و خیلی‌های دیگر دستشان به جوایز نمی‌رسد.

10 درصد از کل جایزه به سوارکار می‌رسد که در بهترین حالت می‌شود 180 هزار تومان. البته این تمام دستمزد ما نیست. بعضی اوقات مالکان هم از جوایزی که بابت قهرمانی اسب‌هایشان به دست می‌آورند به ما انعام می‌دهند که این رقم چیزی حدود 200 تا 600 هزار تومان است.

نه! سال گذشته پس از آن‌که در یک رقابت حساس توانستم در گروه یک اسب‌های دوخون اول شوم مبلغ دو میلیون تومان پاداش از مالک اسب دریافت کردم، اما معمولا میزان پاداش‌های ما بین همان 200 تا 600 است.

این بستگی به توانمندی سوارکار دارد، اما من معمولا از هفت کورس با اسب‌های مختلف در شش کورس رقابت می‌کنم. یعنی یک جور برنامه‌ریزی می‌کنم که بعد از سه کورس نیم‌ساعت استراحت داشته باشم و دوباره در سه کورس دیگر رقابت کنم.

به هر حال ما باید برای این کار در یک روز چیزی حدود چهار یا پنج ساعت روی اسب باشیم. البته خود مسابقه‌ها هر کدام حدود یک یا دو دقیقه زمان می‌برد، اما آماده‌سازی اسب در فاصله نیم‌ساعته تا آغاز کورس بعدی را هم باید در نظر گرفت. به هر حال اگر عشق نباشد خستگی هم دارد.

نه!

یک چابک‌سوار اگر این کار را انجام دهد و در یک کورس موفق نشود، تمرکزش را در بقیه کورس‌ها از دست خواهد داد.

این را می‌دانم، اما سعی می‌کنم همیشه روی مسابقه خودم و آن جایزه‌ای که می‌گیرم تمرکز کنم.

فکر می‌کنم یک بار با بردن اسب من شخصی حدود 50 میلیون تومان پول برد.

بله! این اتفاق بارها افتاده. آنها بعضی اوقات برای تشکر این کار را می‌کنند، اما ما به همان پول جایزه خودمان راضی هستیم.

خود من از اسب زیاد افتادم، اما تنها آسیب‌دیدگی جدی من همین دو هفته پیش بود که پس از برخورد به زمین زیر پای اسب کناری افتادم. بینی من شکست و ابرویم نیز چند بخیه خورد. البته یک بار دیگر هم دچار شکستگی گونه شدم!

همه چابک‌سواران آرزو دارند روزی در بهترین کورس‌های جهان رقابت کنند؛ آرزویی که هیچ وقت برای ما برآورده نمی‌شود.

به این علت که ما نمی‌توانیم با اسب‌های خودمان در رقابت‌های خارجی شرکت کنیم و آنها هم معمولا به خارجی‌ها به جای اسب یابو می‌دهند. من خودم سه بار در کورس ترکیه و یک‌بار در ترکمنستان شرکت کردم اما با اسب‌هایی که به من دادند هیچ موفقیتی به دست نیاوردم.