این اتفاقها در حالی رخ میدهد که در نشستها و برنامههای مختلف از خبرنگاران تئاتر گلایه میشود که اخبار این حوزه را چنان که باید پوشش نمیدهند یا در پایان دوره جشنواره تئاتر فجر گفته میشود این جشنواره در مقایسه با دیگر جشنوارهها چنان که باید و شاید معرفی نشده است. این اتفاق نشان میدهد گاه مسئولان و اهالی تئاتر خود نیز اهالی رسانه را همراهی نمیکنند.
سکوت کشنفلاح ما را با پرسشهای زیادی مواجه میکند. پرسشهایی مبنی بر اینکه اگر کشنفلاح تا این حد مشغله کاری دارد که نمیتواند تماسهایش را هم پاسخ دهد یا به زعم برخی رسانهها اعتقادی به ارتباط با اهالی رسانه ندارد، چرا مسئولان مرکز هنرهای نمایشی، دبیری چنین جشنواره مهمی را به یکی دیگر از استادان پیشکسوت و با تجربه تئاتر که فرصت پرداختن به آن را داشته باشد، نسپردند؟
به نظر میرسد سکوت حاکم بر سی و یکمین جشنواره تئاتر فجر اتفاق شایستهای نیست و تا کنون هم لطمات زیادی به این جشنواره زده است؛ از جمله اینکه مردم و علاقهمندان به هنر تئاتر درست در زمانی که باید شمارش معکوس برای آغاز جشنواره را شروع کنند، هنوز خبری از برگزاری آن ندارند.
زینب مرتضاییفرد / گروه فرهنگ و هنر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم