این طایفه خوشنام نیست

 سرهنگ مهرداد یگانه، رئیس پایگاه دوم پلیس آگاهی تهران بزرگ اظهار می‌دارد: ماموران زن جوانی را که به اتهام سرقت از طلافروشی از سوی طلافروش به دام افتاده بود، دستگیر و به کلانتری منتقل کردند و کارآگاهان باتوجه به اظهارات متهم و این که این شیوه سرقت بیشتر از سوی سارقان طایفه فیوج انجام می‌شود، در ادامه تحقیقات خود دریافتند این زن از طایفه فیوج است و اغلب بستگانش از متهمان سابقه‌دار هستند و... . اینها فقط نمونه کوچکی از اخباری است که مسئولان انتظامی علیه طایفه‌ای موسوم به «فیوج» اعلام کردند. فیوج، نامی که در اخبار حوادث زیاد تکرار می‌شود و از زبان مسئولان پلیس آگاهی شهرهای مختلف بارها شنیده‌ایم و حتی طرح‌های ویژه برای مبارزه با مجرمان عضو این طایفه به اجرا گذاشته شده است. آنها چه کسانی هستند و از کجا آمده‌اند؟ بی‌شک تمام فیوج‌ها مجرم نیستند و در میان آنان بسیاری زندگی سالم و شرافتمندانه‌ای را پیشه کرده‌اند، اما باندهای تبهکاری متعددی نیز بین این طایفه وجود دارد که تحت عنوان مامور قلابی دست به سرقت می‌زنند، از مشتریان بانک‌ها سرقت می‌کنند، زورگیری انجام می‌دهند و... .

فیوج‌ها اصالتا هندی هستند و در شمال این کشور زندگی می‌کردند. آنها سالیان سال قبل تصمیم به مهاجرت گرفتند و بتدریج در تمامی کشورهای جهان پخش شدند و اکنون در مناطق مختلف با نام‌های متفاوت شناخته می‌شوند. انگلیسی‌ها به این گروه نام کولی یا جیپسی داده‌اند. فرانسوی‌ها با عنوان «بوهمین» می‌شناسندشان، هلندی‌ها آنها را «هایدن» می‌خوانند، آلمانی‌ها به آنها لقب «زیگومر» داده‌اند و....

فیوج‌ها زمانی که عزم خود را برای مهاجرت از هند جزم کردند به دو گروه تقسیم شدند؛ بخشی از آنان از راه بلوچستان به ایران وارد شدند و دسته دوم اروپا را برای ادامه زندگی برگزیدند. قراچی، غربتو، لوری، کلیانی و غرشمال (قرشمال) از عناوینی است که مردم ایران در نقاط مختلف به این طایفه دادند اما از بین تمامی این اسامی، فیوج که اصفهانیان انتخاب کردند روی این گروه ماند و امروزه همه آنها را با این عنوان می‌شناسند.

فیوج‌ها، البته آن دسته که به کارهای خلاف روی آوردند، به دلیل تفاوت فرهنگی با میزبانان خود و نداشتن مهارت و آشنا نبودن با حرفه‌های درآمدزا به رفتارهای غیرمتعارف و هنجارشکنانه‌ای روی آوردند. زنان فیوج گدایی را پیشه کردند و مردانشان کف‌زنی، جعل عنوان، جعل اسناد و کشوزنی را به عنوان راهی برای درآمدزایی انتخاب کردند. فیوج‌هایی که در ایران زندگی می‌کنند عموما دست و صورت خود را خالکوبی کرده‌اند، رنگ پوستشان تیره است و شناسنامه آنان اکثرا در کرج، ملایر، نهاوند، بروجرد، ایلام، تویسرکان و تهران صادر شده است؛ البته برخی از آنها نیز با شناسنامه‌های سوری، عراقی، پاکستانی و لبنانی در ایران زندگی می‌کنند.

افراد این طایفه معمولا به زبان‌های مختلف تسلط دارند و کره‌ای، اسپانیولی، ایتالیایی، عربی و انگلیسی می‌دانند و با استفاده از همین توانایی در برخی موارد خودشان را توریست جا می‌زنند و از شهروندان به بهانه‌های مختلف از جمله تبدیل کردن ارز یا فروش طلا و جواهر کلاهبرداری می‌کنند. فیوج‌های خلافکار عادت به تکروی ندارند و معمولا به صورت گروه‌های سه نفری دست به اعمال مجرمانه می‌زنند. بسیاری از آنها بارها دستگیر و زندانی شده‌اند و با انواع شگردهای مجرمانه آشنایی دارند.

یکی از شگردهای این مجرمان به این شکل است که در گروه‌های معمولا سه نفری سوار بر خودروهای شخصی در جاده‌ها و خیابان‌های خلوت پرسه می‌زنند و در حالی‌که بی‌سیم، دستبند و سایر تجهیزات انتظامی را به همراه دارند راه را بر رانندگان می‌بندند و با معرفی خود به عنوان مامور پلیس و به این بهانه که سوژه‌شان به قاچاق موادمخدر متهم شده است به بازرسی از خودرو می‌پردازند و در حین انجام این کار پول‌های راننده را سرقت می‌کنند.

برخی دیگر از تبهکاران این طایفه به بانک‌ها و مراکز تجاری می‌روند. آنها به محض رویت فردی که مبلغ زیادی پول حمل می‌کند، به همراه سایر همدستان خود که در بیرون از مرکز در کمین نشسته‌اند، به تعقیب طعمه می‌پردازند و در فرصتی مناسب از آنان زورگیری می‌کنند.

کف‌زنی یکی دیگر از شگردهای رایج این مجرمان است؛ آنها به بهانه تبدیل پول یا آشنایی با اسکناس‌های رایج ایرانی، پول‌های سوژه خود را می‌گیرند و مقابل چشمان او چند اسکناس را به طرز ماهرانه‌ای برمی‌دارند و سپس با پس دادن بقیه مبلغ فراری می‌شوند.

اگرچه تمامی فیوج‌ها مجرم نیستند و عده‌ای از این طایفه زندگی آبرومندانه‌ای را پیشه کرده‌اند، تعدد جرایم فیوج‌ها، تکرار جرم توسط آنها و تعداد زیاد تبهکارانی که تحت این عنوان فعالیت می‌کنند سبب شده است حساسیت‌ها نسبت به این گروه برانگیخته و نام آنها در صفحات حوادث روزنامه‌ها و پرونده‌های انتظامی مکرر تکرار شود.

داوود ابوالحسنی