«تار» از پود‌ فرهنگ‌مان گسست

از آنجا‌ که این موارد بسیار بوده و هر روز بر تعداد آن افزوده می‌شود، به نظر می‌رسد که مسئولان ارشد باید تدبیری نو برای آن اندیشیده و به این روند زدوده شدن مشاهیر و هنر و سنت از تاریخ مردم ایران پایان دهند.

کیوان ساکت، آهنگساز و نوازنده بنام تار و سه‌تار درباره ثبت ساز «تار» به نام کشور آذربایجان به میراث می‌گوید:

تا حدود 50 تا 60 سال پیش ساز رایج ایرانی، تار پارسی بوده است. اگر نگاهی به گذشته‌ها بیندازیم براحتی در می‌یابیم ، اغلب هنرمندان بزرگ عرصه موسیقی قدیم ایران لااقل از 500 سال پیش تا‌ امروز نوازنده تار بوده‌اند.

او در رد ثبت تار به نام کشور آذربایجان نقبی به گذشته زده و می‌گوید: کشور آذربایجان کنونی در صد‌سال پیش از این، جزو خاک و قسمتی از سرزمین پهناور ایران بوده است که ‌بر اثر بی‌کفایتی و بی‌لیاقتی پادشاهان قاجار به‌دلیل ‌قرارداد ترکمانچای از ایران جدا شده است. این جدایی باعث شده ‌ لحن و لهجه بسیاری از مقام‌های مشترک ایرانی و آذری و به تبع آن شکل سازها اندکی تغییر کند‌ که نظیر آن را در لهجه زبان مردم مناطق مختلف ایران به وضوح می‌توان مشاهده کرد.

ساکت همچنین در پاسخ به این سوال که سرمنشأ تار کدام یک از شهرهای ایران است، می‌گوید سرمنشأ تار به احتمال زیاد شهرهای مرکزی و فرهنگی ایران آن زمان، یعنی اصفهان یا خراسان بوده است.