این نه ادعای قهوهخانهداران است و نه هشدار فعالان مبارزه با دخانیات. این را یک گشت سرانگشتی در شهر اثبات میکند.
قلیان همه جا هست، از تفرجگاهها و پارکها گرفته تا حتی راستههای خرید و مقابل مغازهها، سایه سنگین و اقبال جادویی به آن را میشود حس کرد. اینها تازه جدای از حضور پررنگ آن در اندرونی خانهها و خوشرقصیاش در تجمعات فامیلی و خانوادگی است.
آمارها هم همین را میگوید، بپذیریم یا نپذیریم، قلیان ـ با تمام مختصاتش ـ انگار خودش را به جامعه ایرانی تحمیل کرده است. این وسیله اما چه مختصاتی دارد، به چه دردی میخورد و چرا این همه برایش سر و دست میشکنند؟
از آن گذشته چه مضراتی در این ماشین تولید دود نهفته که پزشکان و فعالان مـبـارزه با دخانیات ســرسـختـانه با آن و حضور علنیاش در جامعه مخالفت میکنند؟ در پرونده امروز جامجم به سراغ پدیده قلیان رفتهایم، صفحات 10 و 11 را بخوانید.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم