باران موشک‌های غزه بر سر تل آویو

هنگامی که آژیرهای خطر به صدا درمی آیند و اسراییلی ها با ترس و وحشت به پناهگاه ها می گریزند تا از اصابت موشک های فجر که  مرکز شهر تل آویو و سواحل آن را هدف قرار داده است درامان بمانند، این یک اتفاق تاریخی بی سابقه است . اتفاقی که اسراییلی ها هرگز انتظارش را نداشتند . آنها سالها در امنیت و آسایش زندگی می کردند و از کشتن کودکان غزه لذت می بردند . درست مثل آنکه ژنرال های اسراییلی از کشتار دانش آموزان درمصر یا کودکان فلسطینی در روستای قانا ( جنوب لبنان ) یا اردوگاه جنین درکرانه باختری و یاهرجای دیگری از این دست که می توان برای آن فهرستی طولانی ذکرکرد لذت می بردند.

رژیم صهیونیستی چهل سال است -  یعنی بیش از دو سوم از عمرش  - که درامنیت و آسایش زندگی می کند. زیرا سالها پیش هنری کیسینجر وزیر خارجه وقت آمریکا موفق شد حاکم مصر را در دام خود انداخته و از امت اسلامی و عربی جدا کرده و در قید و بند معاهده کمپ دیوید گرفتار سازد .  اما اینک مصر با انقلاب خود معادلات را عوض کرد و می رود تا دوباره کرامت خود را احیا کند.

طی روزهای گذشته باریکه غزه پیوسته در معرض حملات  انواع هواپیماها بود اما جنبش های مقاومت از این حملات وحشتی نداشتند و این حملات مانع آن نشد که با دهها موشک پاسخ دهند . حماس انتقام شهادت احمد الجعبری فرمانده گردان های عزالدین قسام را گرفت و با شلیک موشک های خود تاکنون 4 اسراییلی را کشته و 7 نفردیگر را زخمی کرده است . مهم نیست که این موشک ها را چه گروهی پرتاب کرده است . آیا حماس بوده یا گردان های قدس وابسته به جهاد اسلامی یا کمیته های مردمی یا گردان های ابوعلی وابسته به این کمیته ها. امروزه همه این هویت های جداگانه دریک هویت واحد به نام مقاومت ذوب شده اند .

موشک های ایمان توانستند یک بار دیگر گنبد آهنین اسراییل را تحقیر کرده و به تمسخر بگیرند . درست مانند آنکه سالها پیش مقاومت حزب الله در لبنان تانک های میرکاوا را که اوج افتخار صنایع نظامی اسراییل به شمار می رفت تحقیر کردند .  رژیم صهیونیستی با تاسیس گنبد آهنین گمان می برد بازارهای جهانی تسلیحات را به تکاپو انداخته و به زودی از مشتریانش بخصوص برخی از کشور های عرب  میلیاردها دلار خواهد گرفت تا مثلا با نصب چنین سیستم هایی خود را از حملات موشک های فجر درامان نگهدارند.

یکی از این موشک ها به خانه ای در شهر اشدود اصابت کرد تا به ساکنانش یاد آور شود که جنایت بزرگی مرتکب شده و خانه ای را غصب و سرزمینی را اشغال کرده اند . بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسراییل درحالی که می لرزید تهدید کرد جنگ را توسعه خواهد داد و تعداد بیشتری را در غزه خواهد کشت . اما او بیش از آنچه که ایهود اولمرت این به اصطلاح « کبوتر صلح » ! با حمله به غزه در سال 2008 انجام داد  می خواهد چه کند؟

ایا اولمرت به همراه ایهود باراک وزیر دفاعش دهها تانک و هواپیما و بمب های فسفوری را برای متوقف کردن موشک های مقاومت به غزه نفرستادند ؟ اما دیدیم که اولمرت و لیونی به زباله دان تاریخ پیوستند و به دنبال آنها ایهود باراک و نتانیاهو نیز خواهند رفت اما موشک ها همچنان بر سر شهرک نشینان اسراییلی مانند باران فرود خواهد آمد.

ولی ما از این درد می کشیم که وزرای خارجه عرب از این حوادث درس نمی گیرند . آنها حتی به فکر شان هم خطور نمی کند که مثلا به غزه سلاح بفرستند . زیرا درنظرشان این گناهی کبیره است . چون قربانیان این گونه سلاح ها اگر به غزه فرستاده شود اسراییلی ها خواهند بود نه اعراب و مسلمانان ! و این مساله می تواند خشم خانم کلینتون وزیر خارجه آمریکا و سایر هم پالگی هایش را فراهم کنید.

وزرای خارجه اروپا و در راس آنها ویلیام هیگ وزیرخارجه انگلستان مقاومت را مسئول وخیم شدن اوضاع معرفی کرده و درعوض جنایت صهیونیست ها را توجیه می کنند و می گویند  اقدامات اسراییل در چارچوب «‌دفاع از خود »‌بوده است . اما این ها از کدام رژیم حرف می زنند ؟  رژیمی که چهارصد کلاهک اتمی و هزاران تانک و هواپیما دارد و از مدرن ترین سلاح های پیشرفته آمریکایی برخوردار است و سرزمینی را اشغال کرده و از ده سال پیش تاکنون محاصره ای مرگبار را بریک میلیون انسان ساکن غزه اعمال کرده است ؟  این رژیم  شبانه روز هواپیماهایش به غزه حمله کرده و انسان های  بی گناه را می کشد و بعد اینها می نشینند و می گویند که درچارچوب دفاع از خود عمل کرده است!

 واقعیت این است که منطقه خاورمیانه به صورت کامل درمعرض یک تغییر فراگیر قرار گرفته است . نخستین قربانی این تغییر نیز «‌عقده ترس از آمریکا و اسراییل »‌خواهد بود . از این رو می رود که مقاومت به اشکال گوناگون آن دوباره احیا شود . موشک های غزه تمام معادلات را برهم زد و قطب نمای کشورهای اسلامی را به جای کشورهای غربی به سمت بیت المقد س جهت داد . سالها دخالت آمریکا واسراییل با همکاری اعراب عقربه های این قطب نما سمت و سوی دیگری را نشان می داد.

تقدیر مردم غزه این روزها این است که شهدای بیشتری تقدیم کرده واز عقیده اسلامی و کرامت این امت دفاع کنند و هرگز از تقدیرخود شانه خالی نکنند . من دیروز با کسانی درغزه تماس تلفنی گرفتم و آنها را در اوج شجاعت و قدرت یافتم . آنها از وحدت و تکلیف شان صحبت کرده و سرود پایداری می خوانند . جالب اینکه این باردیگر آن سوال تکراری را نمی پرسیدند که : کجا هستند رهبران عرب؟!

عبدالباری عطوان / القدس العربی