جادوی دوبله در سینما و تلویزیون

چنان که گاهی برخی از هنرپیشگان خارجی پس از مواجهه با هنرمندی دوبلورهای ایرانی روی نقشی که آنها در فیلمی ایفا کرده‌اند، زبان به ستایش دوبلور گشوده‌اند. دوبله زمانی چنان در ایران رونق داشت که دوبلورها نقش هنرپیشگان خارجی و ایرانی خاص را می‌گفتند و تصور قهرمانان بدون دوبلور همیشگی آنها، برای سینماروهای ایرانی د‌شوار بود. در برای دوبله ایران اما همیشه روی پاشنه رونق و محبوبیت نچرخید، با خروج تکنولوژی دوبله فیلم از انحصار و فراگیر شدن ابزارهای ـ حالا ارزان ـ دوبله، به قول معروف، «دست زیاد شد» و به این واسطه پای غیرحرفه‌ای‌ها نیز به عرصه کشیده شد. اوضاع چنان آشفته شد که بسیاری از شرکت‌های دارای مجوز نیز حساسیت خود را برای ارائه کار حرفه‌ای از دست دادند و این شد که پیشکسوت‌های دوبله از این‌که گویندگان جوان مثل گذشته عاشق کار خود نیستند و وسواس لازم را ندارند، مدام شکوه سردادند. از همه اینها که بگذریم، باید بپذیریم که دوبله ایران دیگر مثل گذشته تیپ و قهرمان نمی‌سازد و صرفا ابزاری برای انتقال محتوای فیلم به شمار می‌رود، هر چند که صداهای دلنشین و بزرگ هنوز در تلویزیون ایران مشغول دمیدن روح به فیلم‌های بزرگ دنیا هستند. در پرونده امروز جام‌جم به سراغ دوبله و دوبلورهای پیشکسوت و دوبلورهایی که دیگر در میان ما نیستند، رفته‌ایم صفحات 10 و 11 را بخوانید.