تقدیم به دوستان

رفتی؟ به سلامت

کفش​هایت را بردار و برو... جای پایت هفت پشت آن‌طرف‌تر از نم باران جا مانده. حتی یادم نمی‌آید چقدر به لباس​هایت می‌آمدی... همان روزهایی که حرف‌هایت را تحویل می‌گرفتم و می‌گذاشتم لای
کتاب​هایم، همان وقت​ها که سفسطه می‌بافتی و دست​هایت را میانشان گره می‌زدی، من همان‌جا تو را جا گذاشتم. تو یادت نمی‌آید اما مرا که می‌شکستی دوباره بلند می‌شدم، انگشتانت را می‌گذاشتم بین کاغذهایم، نگاهت را می‌دوختم به آیینه و تو هر روز بیشتر عاشق خودت می‌شدی.

خودکارهایت را بردار و برو... کلمه‌هایت دیگر هیچ آبی را گرم نمی‌کند تا دستم را بگیری و بچرخانی میان مُضحکیِ سرنوشتم. حتی یادت نمی‌آید من چقدر پشت پرده حرف​هایم را می‌زدم تا تو به خودت نگیری. من بلد نبودم مثل تو ساعتم را روبه​روی مهتاب کوک کنم تا یادم نرود گاهی باید زنگ زد و شبیه بچه‌ها فرار کرد.

خیالت را بردار و برو... من خیس یک مشت بارانم که «چتر» برای هیچ کدام از قطره‌هایش تعریف نشده. حتی یادم نمی‌آید از کدام دلدادگی برگشتم که بازی را بردی. من تو را همان‌جایی که تمام شدی جا گذاشتم... لطفاً دیگر برای خواب​هایم نامه ننویس.

نرگس، عاشق​ترین ستاره

به تاریخِ فراموشی

(امیدوارم همیشه شاد و سالم، همراه صفحة محبوب بروبچ باشی. من پنج ساله خوانندة نوشته‌های بچه‌ها و کلیدهای طلائیتونم. بروبچ رو به خیلی از دوستام معرفی کردم ولی خودم بهتون میل نزدم. دلیل خاصی نداشت:)

1-سپیدارها را رنگ بزن و پرستوها را راهی کن، فقط منتظر فردا نمان.

2-خیلی وقته یادم می‌ره پای خاطرات ذهنم تاریخ بزنم. می‌شم قطره‌های بارون و می‌بارم رو سقفای خشک خونه‌ها، یا میزنم به شیشة پنجره‌شون و می‌گم باز کنن قفسای تنگشون رو.

3-آخر یادگاری​هام، همه نوشته‌ن دلم تنگ می‌شه برات، ولی دلتنگی رو نمی‌بینم که یه روز بپرسه دلیل گریه‌هام رو.

کاغذ رنگی

آاااخی... بیا این دسمال! چرا گریه خُ عزیز بااااباااا؟ با گریه مگه چیزی درست می‌شه آخه ماااادر؟! هوم؟ (از بابت هندونه‌ها هم ممنون! الانه که همه‌ش بیفته از دستم خودمم عین هندونه‌ها با سر بخورم زمین هوا برم نمی‌دونی تا کجاااا برم! من این توپُ... چی... ببخشید... منم از ته دل آرزو می‌کنم هیچ‌وقت شادی و سلامت به‌ت رو نکنه... ها؟ نه منظورم اینه که خودت بهشون رو کنی! هه‌هه‌هه... موجود خبیثی شدیم این هفته‌هاااا! از سر و رومون همین‌جور گول‌له‌گول‌له خباثته که می‌باره!)