اکنون با گذشت 13 سال از حکمرانی پوتین بسیاری از روس ها احساس نومیدی کرده و نسبت به آینده کشورشان نگران هستند. یک بانکدار در مسکو می گوید روسیه در حال حاضر سه چیز صادر می کند: منابع طبیعی، سرمایه و آدم.
دررابطه با مورد اول که روشن است اما در باره دو مورد دیگر باید گفت سرمایه داران روسیه از مدت ها پیش به خصوص در دوران پوتین دیگر به کشورشان پشت کرده اند.
مطابق یک نظر سنجی که درماه سپتامبر منتشر شد یک سوم ساکنان روسیه تمایل به مهاجرت دارند و این میزان در بین جوانان به نصف رسیده است.
بیشترین جایی هم که می روند اروپا و آمریکا و استرالیا و نیوزیلند است. علت اصلی مهاجرت آنها این است که احساس می کنند کشورشان مسیر اشتباهی را می رود و احتمال ایجاد یک تغییر مثبت نیز تا حدود زیادی از بین رفته است.
پوتین درسال 1999 جانشین بوریس یلتسین شد. او توانست روسیه را از یک حالت هرج و مرج نجات دهد. او کسانی مانند الکسی کودریم را به عنوان وزیر اقتصاد برسرکار آورد که بسیاری انتظار داشتند در سایه تلاش های او تغییرات مهمی به وجود آید.
بخصوص در زمینه افزایش سرمایه گذاری ها و نوسازی صنایع و زیر ساخت های اساسی و کاهش اتکا به صادرات مواد خام.
درماه مارس گذشته پوتین دوران سوم ریاست جمهوری خود را آغاز کرد که شش سال به طول خواهد انجامید و با آوردن دوستانش می خواهد تا سال 2024 براریکه قدرت باشد.
از نظر ظاهری پوتین و طرفدارانش همچنان از توسعه حرف می زنند و به نوعی رفتار می کنند که تزارهای قدیم روسیه را تداعی می کند.
یک بار پوتین در یک همایش اقتصادی گفته بود دولتش برنامه ای را در دست اجرا دارد که به موجب آن اقتصاد نوینی به وجود آمده و نزدیک به 25 میلیون فرصت شغلی ایجاد خواهد شد.
وی گفته بود روسیه از این پس به جای صدور مواد اولیه ، کالا و خدمات به سایر کشورها صادر خواهد کرد اما واقعیت ها نشان می دهد که این ها همه حرف هایی توخالی است.
در دوران ریاست جمهوری مدودوف (2008 – 2012) که پوتین نقش نخست وزیر را ایفا می کرد اوضاع عوض شد. رهبران مخالف به اتهام های مختلف به بند افتادند و محدودیت های جدیدی بر اینترنت در کشور اعمال شد.
دیگر امثال کودریم ها در دولت حضور نداشتند و حتی این شایعه الان وجود دارد که ممکن است تا پایان سال جاری میلادی پوتین مدودوف را هم تحمل نکند.
درست است که طی سالهای گذشته توسعه ادامه داشته است اما به نحوی که بر تعداد میلیاردر های مسکو افزوده شده و فساد درکشور به صورتی لجام گسیخته گسترش یافته است. ثروت های ملی به نحوی غیر عادلانه توزیع می گردد.
مدودوف که تا پیش از این اندکی محبوبیت پیدا کرده بود به خاطر اینکه راه را برای ریاست دوباره پوتین هموار کرد مردم نسبت به او بدبین شدند.
در واقع به نظر آنها یک فرصت واقعی برای ایجاد تغییر در اقتصادی که تا حد زیادی کاخ کرملین بر آن چنگ انداخته است از بین رفته بود.
چندی پیش بین شرکت نفتی روزنفت با شرکت «تی ان کی bp) قراردادی امضا شد که بالغ بر 55 میلیارد دلار بود. دولت درحالی به امضای چنین قراردادی افتخار می کند که گفته می شود سرمایه داران روسیه موفق شده اند از طریق این قرار داد سرمایه های بیشتری را به خارج انتقال دهند.
آندره کلیپاش معاون وزیر اقتصاد روسیه می گوید طی سال جاری بین 50 تا 60 میلیارد دلار از سرمایه های بخش خصوصی روسیه از این کشور خارج شده است. بانک «اورال سب» در مسکو این مقدار را بیش از 80 میلیارد دلار تخمین می زند.
اما به نسبت شهروندان عادی ، فساد یکی از بزرگ ترین مشکلات روسیه است. آمارها می گوید این کشور از بین 182 کشور جهان از نظر فساد در رتبه 143 قرار گرفته است.
این در واقع رتبه ای بود که تا مدت ها دراختیار نیجریه قرار داشت. مردم روسیه گاه دوران پوتین را به دوران برژنف در دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد تشبیه می کنند اما درعین حال معتقدند که اوضاع از آن هم بدتر خواهد شد.
منبع : الحیات
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم