طرح‌های احساسی

طرح الزام نامزدهای ریاست‌جمهوری به استعفاء که از سوی جمعی از نمایندگان ارائه شده، در زمره همین موارد است؛ طرحی که احیانا با انگیزه‌ای سیاسی و بدون توجه به تبعات آن، قرار است به صحن علنی مجلس بیاید، در حالی که مخالفت طرح با قانون اساسی، بدیهی و روشن است.

همه نیک می‌دانیم برخلاف انتخابات مجلس یا شوراها، شرایط سختی در قانون اساسی برای واجدان شرایط نامزدی انتخابات ریاست‌جمهوری ترسیم شده و براساس آن به دلیل شرط «رجل سیاسی» بودن، عملا به افراد انگشت‌شماری محدود می‌شود و از این‌رو، تصویب چنین طرحی، جز آشفتگی مدیریتی در سطوح مختلف کشور ـ آن هم در آستانه انتخاباتی بزرگ ـ چه حاصلی می‌تواند داشته باشد.

پرسش اساسی این است که اگر هدف طراحان، جلوگیری از سوءاستفاده احتمالی نامزدهای انتخاباتی از موقعیت‌های شغلی و امکانات در اختیار آنهاست، مگر قانون راه‌های نظارت و برخورد با آنان را مشخص نکرده‌است؟